Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Persoonlijk

Aaf Brandt Corstius: ‘Wie wil er niet met een twijg in zijn mondhoek over een akker staren of heel lang doen over het ontbijt?’

aaf-brandt-corstius.jpg

Aaf Brandt Corstius is schrijfster. Ze woont samen met Gijs, hun zoon Benjamin (7) en dochter Rifka (6). 

Een tijdje geleden kreeg ik van mijn stiefzoon een lief cadeau. Het was een kartonnen kubus waaruit je een lange sliert papier kon trekken en op die lange sliert stonden allemaal opdrachten opdat je langzamer zou gaan leven. De hele slow living-beweging, ik ben er natuurlijk erg voor. Ja, wie nou niet? Wie wil er niet met een twijg in zijn mondhoek over een bedauwde akker staren, heel lang doen over het ontbijt, onder een wilg liggen met een boek in de hand, een trein nemen in plaats van het vliegtuig en lopen in plaats van rennen? En badderen? Heel lang? Het begon volgens mij allemaal met slow cooking – de hele dag doen over het laten pruttelen van een pan soep –, maar het heeft zich alras verspreid naar de rest van het leven, en daar is wat voor te zeggen. En nu was er deze kubus. Met het hele gezin begonnen we onmiddellijk aan die strook papier te trekken, al was het idee dat je maar één opdracht per dag deed. Dus we gingen veel te snel. Wat absoluut tegen alle principes van het slow living-gebeuren in ging. Maar ja, zes mensen, van wie vier kinderen; die willen weten wat voor opdrachten er op zo’n lange strook papier staan. Sommige van de opdrachten spraken me erg aan – ‘Slaap de hele dag’ (feitelijk onhaalbaar, maar leuk), ‘Teken iets op een beslagen raam’ (dat doe ik al heel vaak, op de ruit van de douche, en dat is dus kennelijk langzaam leven, ik was goed bezig!) en ‘Luister naar een nieuw muziekje’ (Gijs had net de band Vulfpeck ontdekt en de hele dag aangezet, dus ik was, alweer, op de goede weg zonder dat ik het wist). Andere opdrachten bezorgden mij, en dit was ongetwijfeld niet de bedoeling, stress. Wat te denken van: ‘Bereid een biologische maaltijd’. Ja, leuk. Zo slow ook (want het kost uren). Maar zo intensief (want het kost uren). En ineens zag ik ook nog op de zijkant van het kubusje staan dat dit een challenge was die ik in dertig dagen diende te volbrengen. Ja, hallo! Dat ging ik helemaal niet redden. De komende dertig dagen had ik ook nog andere living te doen. Ik moest nog een toneelstuk afmaken, een boek inleveren. Op vakantie naar Portugal. Allerlei vrije en studiedagen voor de kinderen zorgen. Ik werd een beetje kwaad op het kubusje. Ook leek het woord ‘challenge’ me toch erg in te gaan tegen alles wat ‘slow’ was in het leven. Dus nu heb ik besloten het kubusje anders op te vatten. (Goed hoe dit ding me bezighoudt.) Ik heb het neergelegd in een hoek van het huis waar ik niet zo vaak langsloop, eens per week, op zijn meest. Als ik erlangs kom, trek ik één opdracht tevoorschijn. Vind ik die leuk (‘Ruik wat er om je heen is’ – vaak best goed te doen), dan voer ik hem uit. En als ik hem niet leuk vind (‘Verzamel oude kleren en breng ze weg’), geniet ik erg van het feit dat ik dat op dat moment absoluut niet hoef te doen van mezelf. Dat is ook slow living. Volgens mij.

Fotografie | Ester Gebuis
Styling | Odette Simons en Nicky Groenewoud (assistent)
Visagie | Tirzah Waasdorp

Deze column is afkomstig uit Margriet 2017-24. Je kunt deze editie nabestellen via Magazine.nl.

cover

Bekijk ook deze video waarin we op de koffie gaan bij Aaf.

Columns
Lees hier de columns van Aaf.

Ook leuk om te lezen

Artikelen van Margriet.nl ontvangen in je mailbox? Schrijf je in op Margriet.nl/nieuwsbrief

Ook interessant