Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Persoonlijk

Aaf: ‘Kooplust, ik ken het zelf ook zo goed’

aaf-brandt-corstius.jpg

Rifka had twee dagen alleen met haar oma, wat voor ieder kleinkind, vooral kleinkinderen met een heel leuke oma, heerlijk is. Wat zij dan doen is: door de stad wandelen, naar de film gaan, kaarten of thuis lekker tv-kijken, en dit alles hand in hand. Rif is een ‘hand in hand’-kind en dat is ontzettend fijn.

Oma wilde iets kopen voor Rifka, het liefst een vestje, want dat waren we vergeten mee te geven en het was een beetje koud. Daarnaast had de oma van Rif kooplust.

‘De portemonnee brandt in je zak’

‘Ik heb kooplust,’ had ze al een paar keer gezegd, en dat had Rif volkomen begrepen, hoewel het de eerste keer was dat ze dat woord hoorde. Kooplust, ik ken het zelf ook zo goed. Je loopt door de stad, de portemonnee brandt in je zak. Je weet dat je eigenlijk niets nodig hebt, maar je kunt met alle fantasie die je in je hebt toch ook wel weer iets verzinnen wat je nodig hebt: een cadeau voor iemand, een pak kaarsen, een lampje. En dan kun je je kooplust daarop botvieren.

‘Ik heb gewoon kooplust’

Ze kochten uiteindelijk een paar sokken, ook prima, de kooplust was gedempt. Een paar weken later zat Rifka op de bank, het was woensdagmiddag, een beetje een verveelmiddag is dat soms, maar ik houd me als ouder dan altijd voor dat vervelen goed is voor een kind. “Mag ik straks even naar het winkelcentrum?” vroeg Rif. “Ik heb kooplust.” Ik moest er erg om lachen. Ze had het woord net geleerd en meteen al had het een plek in haar vocabulaire en gebruikte ze het om precies uit te drukken wat ze voelde. “Wat ga je dan kopen?” vroeg ik, ook wel wetend dat die vraag nergens op sloeg. “Dat weet ik juist niet. Ik heb gewoon kooplust,” zei ze.

Lees ook:
Geld moet rollen: déze drie sterrenbeelden geven altijd te veel uit (en deze twee zijn echte spaarders)

‘Een paar sokken komen altijd van pas’

Van mij mocht ze gaan en ze kwam met twee paar sokken terug. De sokkenbusiness loopt lekker, dankzij ons, deze dagen. Ik had haar van tevoren een hele preek willen geven over consumeren en het milieu, en onnodig en moet dat nou, maar ergens voelde ik wel dat ze dat al wist. En toen ze me die sokken liet zien, zei ze: “Ik had ook een bloesje gepast, maar dat was het eigenlijk toch niet. En dan hoef ik het ook niet.”

Misschien heeft de jongere generatie door wat ik pas rond mijn veertigste leerde, dacht ik. En een paar sokken komt altijd van pas.

Deze column van Aaf verscheen eerder in Margriet 51 – 2021. Dit nummer nabestellen kan via lossebladen.nl.

Ook interessant