Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Persoonlijk

Aaf ontdekt eindelijk het geheim van haar stijlvolste vriendin

aaf-brandt-corstius.jpg

‘Nee, ik koop nóóit iets nieuw,’ zei de vriendin die op zoek was naar een strakke, zwarte spijkerbroek. Ze had mij in een strakke, zwarte spijkerbroek gezien en zich gerealiseerd dat ze die niet had, terwijl het toch best een handig kledingstuk is.

‘”Dus ik ga nu naar…,’ zei ze en noemde de naam van een tweedehandswinkel bij ons in de buurt.”

Alles tweedehands

“Ik vroeg of dat niet een beetje onhandig was: je moest er maar net tegenaan lopen bij de vintage winkel, die ene spijkerbroek in jouw maat, en dan ook nog strak en zwart. Terwijl je hem bij elke keten op de hoek ook gewoon zou kunnen halen, meteen in de juiste maat en zonder enig zoekwerk. Maar zij koopt dus nooit iets nieuw. Gewoon nooit. Alles tweedehands, ook als ze heel specifiek iets zocht, zoals nu.”

‘Een van de meest stijlvolle mensen die ik ken’

“Deze vriendin, moet ik erbij vermelden, is een van de meest stijlvolle mensen die ik ken. Ze ziet er altijd uit om door een ringetje te halen en ik moet me ook vaak inhouden om niet elke keer als ik haar zie te vragen: ‘Waar heb je die kersvormige broche/die mooie lange blauwe regenjas/die ontzettend fijne gympen gekocht?’ Allemaal in tweedehands winkels, weet ik dus nu.”

Lees ook:
Aaf vraagt zich af waarom ze toch zo houdt van boeken vol eenzaamheid

Tweedehands shoppen met een missie

“Nou houd ik er zelf ook wel van en ik vind mezelf er ook best goed in: lekker naar de tweedehandswinkel en dan voor andere mensen onvindbare parels opduiken. Maar dat is dan volgens de strategie: gewoon eens zien wat ik tegenkom. Ik had het nog nooit met een echte missie gedaan: met een bepaald kledingstuk in mijn hoofd de winkel enteren en erop vertrouwen dat wat ik wilde hebben heus wel tweedehands te krijgen was.”

Een donkergroene handtas

“Nu was ik op zoek naar een handtas, liefst groot genoeg om een boek in te stoppen maar niet te groot, van leer en als het éven kon donkergroen – lekker specifiek – en ik wist wel in welke winkels ik kon gaan zoeken om hem te vinden, maar ik besloot deze specifieke zoektermen eens in te typen op de inmiddels talloze vintagekledingsites en – apps die er bestaan. En ik vond mijn tas. Meteen. In perfecte staat, vijf keer zo goedkoop als nieuw en toch al gebruikt, dus de wereld werd er niet voller van. En: prachtigdonkergroen.”

‘Op deze manier moet ik het vaker doen, dacht ik’

“De verkoopster stuurde hem op, we gaven elkaar op de site complimentjes over hoe makkelijk de transactie was verlopen en bovendien kreeg ik er van haar ook nog een tube Franse douchegel bij. Wie krijgt dat nou, in een winkel, bij een nieuwe tas? Op deze manier moet ik het vaker doen, dacht ik. Misschien wel altijd.”

Dit artikel verscheen eerder in Margriet 36 – 2021. Dit nummer nabestellen kan via lossebladen.nl.

Ook interessant