Persoonlijk

Aaf Brandt Corstius: ‘De overgang is net zoiets als de puberteit, eigenlijk. Alleen dan zonder de pukkels. Hoewel…

aaf-brandt-corstius.jpg

Aaf Brandt Corstius is schrijfster. Ze woont samen met Gijs, hun zoon Benjamin (7) en dochter Rifka (6). 

Al een tijdje heb ik een lichte obsessie met de overgang. Ik weet het; dat is een raar onderwerp om een obsessie mee te hebben. Anderen hebben obsessies met zaken als snoep, schattige dierenfoto’s, winkelen of Facebook, of met mensen zoals exen of geliefden. En ik heb dan een obsessie met de overgang. Terwijl ik daar, voor zover ik weet, nog niet eens in ben. Dat is een beetje raar. Maar die zinsnede ‘voor zover ik weet’ is al een van de intrigerende en ook licht beangstigende aspecten van de overgang. Je weet namelijk helemaal niet precies wanneer je erin zit. Of er bijna in zit. Of er al een beetje in zit, maar nog niet helemaal. O man, het is net als al die dingen met het vrouwelijk lichaam; je tast best vaak in het duister. Ook als je al ruim veertig jaar een vrouwelijk lichaam hebt, als je eruit bestáát. Francine Oomen, schrijfster van de succesvolle Hoe overleef ikboeken, kwam in de overgang. Had ze zelf ook eerst niet door, maar ze had last van wat zij breinblubber noemt. Dat je de sleutels in de vriezer legt, of in je schoen. En dat je, wat in haar geval heel vervelend was, niet meer kunt schrijven. Door een algehele modderigheid en vaagheid in de hersenen. Lusteloosheid ook. Een vreselijke combinatie. Toen haar vriendin wat had gegoogeld, kwamen ze erop uit dat het de overgang was, maar ook die diagnose bracht eigenlijk geen heil. Want ze wist nu wat ze had, maar niet wat ze eraan moest doen. Oomen werd overvallen door meer en meer narigheid; heftige bloedingen, lichte depressie en ja, daar had je ze al, opvliegers. In het boek dat ze erover schreef en tekende, Oomen stroomt over, vermeldt ze dat niemand trouwens weet waartoe opvliegers eigenlijk dienen. Je krijgt het gewoon heel warm. Heet. Zo heet dat je er ’s nachts van wakker wordt. En dan keert je lichaam terug naar de originele temperatuur. De reden dat ik het boek – overigens erg mooi getekend en bizar informatief – in een paar uur uitlas is dat ik zelf ook weleens bevangen kan raken door mijn eigen hormonen. Ik schreef hier al eens over mijn maandelijkse PMS-buien, die over mij en mijn gezin heen stormen en ik vrees daarom een beetje voor wat voor furie ik zal worden als mijn hormonen voor een aantal jaar uit balans raken. Want dat is de overgang (leerde ik bij Oomen): je lichaam dat middels veel vallen en opstaan een nieuwe hormoonbalans moet maken. Net als de puberteit, eigenlijk. Maar dan zonder pukkels. Alhoewel, die komen er geloof ik ook weleens bij kijken. Ik ben nu zo ongeveer op het ergste voorbereid. Alles heb ik gelezen over zweten, hitte, doorwaakte nachten en woedeaanvallen. En huilbuien, bloedingen en mensen die je niet begrijpen. Misschien valt het dan mee. Of misschien zit ik er al in. Niemand die dat weet, behalve mijn lichaam en dat verstrekt er verder geen informatie over. Ook wel weer leuk, zo’n mysterie. Zei ze dapper.

Fotografie | Ester Gebuis
Styling | Odette Simons en Nicky Groenewoud (assistent)
Visagie | Tirzah Waasdorp

Deze column is afkomstig uit Margriet 2017-25/26. Je kunt deze editie nabestellen via Magazine.nl.

Bekijk ook deze video waarin we op de koffie gaan bij Aaf.

Columns
Lees hier de columns van Aaf.

Ook leuk om te lezen

Artikelen van Margriet.nl ontvangen in je mailbox? Schrijf je in op Margriet.nl/nieuwsbrief

Ook interessant