Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Persoonlijk

Aaf Brandt Corstius: ‘Kanoën in de regen leek me geen pretje en ik vroeg me af hoeveel gezinsleden in zouden zijn voor vis roken’

aaf-brandt-corstius.jpg

Aaf Brandt Corstius is schrijfster. Ze woont samen met Gijs, hun zoon Benjamin (7) en dochter Rifka (6). 

We wisten al waar we in de zomer heen wilden dit jaar, maar toen kwam mijn gedenk ertussendoor. We wilden naar Corsica, want daar waren we vorige zomer voor het eerst, en wat bleken ze daar veel helderblauwe zeeën, onbevolkte stranden, pizzarestaurantjes en op de bonnefooi te betrekken campings te hebben. O, en er gaat een boot heen, had ik dat verteld? Dat is, net als bij de Wadden, de helft van de lol. Op de Mega Andrea naar Corsica varen vanaf Italië, door de twinkelende zee.
Waarom wilde ik daar ineens een stokje voor steken? Omdat ik me plots realiseerde dat we een speciale zomervakantie tegemoet gingen. De twee grote kinderen van Gijs, mijn stiefkinderen dus, gaan
volgend jaar eindexamen doen, en ineens zag ik gebeuren dat zij
volgende zomer, de zomer na deze, zelf dingen willen gaan doen.
Op vakantie met vrienden naar Spanje, op Texel kamperen – dat soort zaken. Dus misschien was dit de laatste zomer dat ze een paar weken met ons meegingen.
Ik ging ineens kijken naar reizen naar Japan. En Amerika. Ik ging een hoop rondkijken – op internet – en concludeerde alsmaar weer dat dat vast leuk was, met vier kinderen naar Japan, maar a. onbetaalbaar en b. erg ver voor de kleine kinderen in het gezelschap.
En toen kwam ik via een zeer vreemde omweg op Zweden (dichterbij en ook hondjeduur, maar minder duur dan Japan, want álles is minder duur dan Japan). Ik had een hele rondreis bij elkaar gesprokkeld; we zouden van de ene Zweedse kust naar de andere, en ik was er bijna klaar voor om aan de rest van het gezin te onthullen dat we niet naar Corsica gingen, maar tadaaaaa!, naar Zweden, toen ik een vriendin sprak die daar vaak was geweest.
“Je moet wel wat te dóén hebben,” zei ze peinzend. “Voor als het
regent. Vis roken, of kanoën.” Kanoën in de regen leek me geen
pretje, en ik vroeg me af hoeveel leden van mijn gezin in zouden zijn voor de activiteit ‘vis roken’.
“En je moet je goed kleden op het weer,” zei ze ook.
“Denk aan de muggen,” daar kwam ze ook mee.
“Je moet vooral gewoon écht dingen gaan doen,” zei ze nog een keer.
Misschien was het de laatste vakantie dat we wekenlang met zijn
zessen rondreisden, en die gingen we besteden aan – mogelijkerwijs – zalm roken in de regen. Tuurlijk, het zou ook stralend weer kunnen zijn. Maar ook niet.
En ik kende een eiland waar de zon altijd scheen, waar ze goed
konden grillen, en waar je ook van niets doen heel gelukkig werd.
Zonder dat de rest van het gezin wist dat ik inmiddels via Japan naar Amerika naar Zweden was gereisd in mijn hoofd, besloot ik dat we naar Corsica gingen.

Fotografie | Ester Gebuis

Styling | Odette Simons en Nicky Groenewoud (assistent)

Visagie | Tirzah Waasdorp

Bekijk ook deze video waarin we op de koffie gaan bij Aaf.

Columns
Lees hier de columns van Aaf.

Ook leuk om te lezen

Artikelen van Margriet.nl ontvangen in je mailbox? Schrijf je in op Margriet.nl/nieuwsbrief

Ook interessant