Persoonlijk

Aaf Brandt Corstius: ‘Ik ben altijd druk met mijn kamerlinde. Qua onderhoud is hij net zo intensief als een hond of een peuter’

aaf-brandt-corstius.jpg

Aaf Brandt Corstius is schrijfster. Ze woont samen met Gijs, hun zoon Benjamin (7) en dochter Rifka (6).

Ik heb een geheime missie in mijn leven en dat is: mijn kamerlinde levend houden. Toen ik hem ooit kocht, gewoon, op een achteloos, onnadenkend rondje door het tuincentrum, had ik geen idee. Sommige planten blijven bij mij lang leven (meestal behoren ze dan tot de cactussen- en/of vetplantenfamilie), en sommige gaan best snel dood. Er zit weinig tussenin. Maar de kamerlinde deed raar. Soms kreeg hij allemaal nieuwe bladeren en stond hij heel groen en zacht – kamerlindes zijn zachtbladerig, als dat een term is – te wezen voor het raam. Maar soms werd hij helemaal geel, kreeg hij witte bloemetjes en leek hij bijna te sterven. Ik was, kortom, altijd druk met dat ding. Dan ging ik hem weer verplaatsen, maar niet te veel, want ik had op internet gelezen dat kamerlindes ook aan een verhuizing binnenshuis al kunnen sterven, zulke gevoelige wezens zijn ze. Water geven, maar niet te veel. Pokon geven, met mate. Als we op vakantie gingen, vertrouwde ik de kamerlinde toe aan een betrouwbaar familielid. Mijn schoonmoeder, die ook algauw merkte wat een aandacht opslokkend wezen de kamerlinde was, voelde zich wekenlang met een enorme verantwoordelijkheid opgezadeld, want de linde mocht absoluut niet sterven en zij heeft ook al geen groene vingers. Sterker nog, bedacht ik pas halverwege de vakantie, ze heeft zelf helemaal geen planten in huis. Wat had ik haar aangedaan? Maar toen we terugkwamen, was hij langer en groener dan ooit. Kennelijk deed zij iets goed wat ik niet goed deed. Nog meer over hem stressen, wellicht. De kamerlinde overleefde de winter en het voorjaar amper, maar nu heeft hij weer een opleving. Groen en monter staat hij voor het raam. Echt groot is hij nog niet, vooral niet als je bedenkt dat ik hem nu al jaren op zijn niet bestaande tandvlees door het leven sleep, me op sites inlees over kamerlindes en een vriendin in het bezit van een veel glorieuzer exemplaar tot vervelens toe heb gevraagd om tips. Ik ben, en dit moet niemand mijn kamerlinde vertellen, zelfs al een paar keer naar het tuincentrum geweest om een nieuwe te kopen. Gewoon, omdat ik dacht dat die misschien wel een beetje zijn best zou doen om te groeien. Maar bij het tuincentrum zijn ze altijd net uitverkocht, krijg ik daar elke keer te horen. Er is een run op die planten. Ik begrijp niet waarom, want qua onderhoud zijn ze net zo intensief als een hond of een peuter. En ze zeggen nooit wat ze nodig hebben. Misschien is dat hun geheim: ze houden je bezig. Maar nu staat hij er goed bij. Daar houd ik me aan vast.

Fotografie | Ester Gebuis
Styling | Odette Simons en Nicky Groenewoud (assistent)
Visagie | Tirzah Waasdorp

Deze column is afkomstig uit Margriet 2017-27. Je kunt deze editie nabestellen via Magazine.nl.

Bekijk ook deze video waarin we op de koffie gaan bij Aaf.

Columns
Lees hier de columns van Aaf.

Ook leuk om te lezen

Artikelen van Margriet.nl ontvangen in je mailbox? Schrijf je in op Margriet.nl/nieuwsbrief

Ook interessant