Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Overig

Marijke: ‘Onze laatste keer seks? 12 jaar geleden?’

verhaal9-jpg.jpg

Hun passionele nachten toen ze net verliefd waren, kan ze zich nog levendig voor de geest halen. Helaas moet Marijke het vooral met de herinnering doen, want nu zij en haar man al járen getrouwd zijn, is er van seks geen sprake meer.

“De eerste keer dat ik met Hans sliep staat mij nog helder voor de geest. Ik kan de vlinders van toen nóg voelen. Het gebeurde op zijn studentenkamer, in zijn smalle eenpersoonsbed. Ik was al maanden verliefd op hem. En hij op mij, bleek later. Twintig waren we. Jong en mooi. Maar allebei te verlegen om onze gevoelens te laten blijken. Hans kookte, we praatten, struikelden nerveus over onze zinnen. Telkens stelde ik mijn vertrek uit. Toen ik ervan overtuigd was dat er ook deze keer niets zou gebeuren, besloot ik te gaan. Mijn jas had ik al aan, toen hij me opeens zoende. Ik had er al vaak over gedroomd, maar zijn kus smaakte nog duizendmaal beter dan in mijn fantasie. Mijn jas ging weer uit. Daarna pelde hij me voorzichtig uit mijn blouse, mijn spijkerbroek. Mijn slipje. Ja, we deden het meteen die avond, maanden van opgekropte verlangens kwamen naar buiten. Urenlang bleven we elkaar beminnen. Ik had driemaal eerder een vriendje gehad, maar dit was zó anders. Dit was liefde. Zijn warrige haren op het kussen de volgende dag, het verfomfaaide dekbed, zijn zachte ogen, ik weet het nog precies.

Wanneer en hoe onze laatste keer seks was, hoe lang dat duurde, ik heb geen idee. Ik schat dat het twaalf jaar geleden is. Het moet een van de sporadische, onbeduidende vrijpartijen zijn geweest, die in die tijd nog voorkwamen. Een tastende hand in het donker, een lichaam dat gehoorzaam meedraaide. Waarschijnlijk na een feestje, met drank in het spel. Seks zonder passie, zelfs zonder een tongzoen. Vijf, tien minuten. Met als naspel onze lichamen die als twee lepeltjes tegen elkaar kropen, een fluistering in mijn nek. Liefdevol, dat wel. Maar zonder vuur. Na ons tweede kind deden we het nog eens in de drie, vier maanden. Eén keer moet de laatste keer zijn geweest, maar dat moment is onopgemerkt voorbijgegaan. Hierna, zonder dat we dat besloten of benoemden, is het niet meer gebeurd.

Hoeveel stellen zouden er zijn zoals wij, die gelukkig samenleven, die kinderen hebben, een huis, een goed leven; een leven zelfs waar anderen jaloers op zijn – maar waar seksualiteit geen enkele rol meer speelt? Ik denk veel meer dan bekend is. Die tweemaal per week gemiddeld, ik geloof er niets van. Of wíl ik dit graag denken om de illusie vast te houden dat Hans en ik een goed, ‘normaal’ huwelijk hebben? Misschien. Met gebrek aan liefde heeft onze seksloze relatie niets te maken. Ik hou van Hans en hij van mij, dat weet ik. Dat laat hij me vaak genoeg merken. Met een onverwacht glas verse jus d’orange op bed, dat hij met nog natte haren na het douchen komt brengen. Met complimenten over hoe leuk ik me kleed. Met zomaar een cadeautje. Want attent, dat is hij, mijn Hans. Maar hoe kan het toch dat het verlangen naar elkaar, dat ooit zo hevig was, volledig is verdwenen?”

Het volledige verhaal van Marijke lees je in Margriet 9.

 

Ook interessant