Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Overig

Margriet advent #3: Speciale kerstcolumn van Aaf

artikelbeeldenmargrietadvent3.jpg

Achter het derde vakje van de Margriet adventskalender: een speciale kerstcolumnEen onverwacht kerstige kerst” van Aaf.

Het liep dit jaar net allemaal wat anders. Alles, dus ook de feestdagen. Een paar dagen voor pakjesavond kreeg ik corona. En toen kreeg Gijs, mijn man, ook corona. En toen, tja, toen mochten de paar gasten die wij op Sinterklaas zouden ontvangen – mijn schoonmoeder en de grote kinderen van Gijs – niet meer langskomen. De doos met cadeautjes en gedichten die ik al voor ze had klaarstaan, bleef onaangeroerd. Wij vierden het feestje en petit comité, alleen met onze twee kinderen, vroeg naar bed en licht hoestend en proestend.

In de dagen voor Sint hoorde ik beneden een flinke, eensgezinde huilbui terwijl ik boven ziek in bed lag. Gijs, gelukkig minder geraakt door het virus, was samen met de kinderen naarstig op zoek naar een oplossing voor pandemie-pakjesavond. Die oplossing diende zich eigenlijk vrij snel aan: we gingen dit jaar kerst met de rest van de cadeautjes vieren. Dan konden oma en broer en zus wél komen, en wisselden we alsnog alles uit.

Ik heb zelf nog nooit kerst met cadeau’s gevierd. Aangezien ik opgegroeid ben in de volle Sinttraditie en mijn vader kerst een beetje haatte, was het voor mij altijd Sint met surprises en gedichten en alles erop en eraan. Kerst was vooral een lekker maaltje maken en opeten.

Maar nu gaan we het dus anders doen. En verheug ik me daar ineens heel erg op. Zo flexibel is de mens dus blijkbaar, ook de mens die al 45 jaar alleen Sint viert.

Ik ga een boom kopen zodra ik geen corona meer heb. Onder die boom leg ik al die wachtende pakjes. Ik denk zelfs dat ik er nog wat pakjes bij koop, want het ziet er zo gezellig uit, een boom met cadeau’s eronder. Ik vermoed ook dat ik ze uitbundiger verpak dan ik normaal mijn cadeautjes met Sint inpak. Sint is: cadeau’s aanvoeren en meteen openscheuren. Kerst is: dagenlang tegen nog verpakte cadeau’s aankijken. Dus daar moet een plastic hulsttakje op, of een rode fluwelen strik. Of allebei.

Ik weet dat ik nu doordraaf, maar ik heb het gevoel dat meer mensen dat dit jaar doen. Van twee vrienden hoorde ik al dat ze wat meer kerstcadeautjes gingen geven dan normaal gesproken, omdat er zoveel dit jaar niet doorging. Geen leuke reisjes, geen uitjes, geen feesten, en de kinderen moesten ook een hoop lol inleveren. Op school geen kerstdiner, de groepsmusical met kerst staat ook op losse schroeven.

Misschien maken een enorme kralenset en een steiltang (die wil mijn dochter hebben, nienand weet waarom, want ze heeft het mooiste haar ter wereld) dat allemaal een piepklein beetje goed.

Het zijn maar spullen, dat weet ik. Maar we geven ze aan elkaar om dit op sommige fronten akelige jaar goed uit te luiden. En dat is een mooie gedachte. Kerstig. Kerstiger dan ooit, in mijn geval.

Ook interessant