Headers columnisten Noraly Beyer NW Beeld Ester Gebuis
Beeld Ester Gebuis

PREMIUM

Diane dronk dagelijks enkele druppels goud, in de overtuiging dat goud gezond was en verjongend werkte

Noraly duikt in de liefdesperikelen van de twee vrouwen die streden om het hart van Hendrik de Tweede.

Op een bloedhete dag in augustus lopen meneer J en ik in de voetstappen van Diane de Poitiers en Catherine de Medici. We zijn in Frankrijk aan de Loire en maken een ronde langs beroemde kastelen als Amboise, Chaumont, Blois en Chambord. Van een eerder bezoek herinner ik me dat ik na drie of vier kastelen mijn bekomst kreeg van de weelde van weleer toen koningen, hertogen, graven en aanverwante adel beroemd en berucht waren vanwege hun onmetelijke rijkdom en decadentie. Maar nu bleven we een beetje hangen in het kasteel van Chenonceau, gebouwd in de zestiende eeuw.

Bij binnenkomst lezen we op een muur een citaat van schrijfster Marguerite Yourcenar: ‘Bezoek aan oude residenties kan ons op een nogal onverwachte manier laten kijken naar de dingen.’ We zijn gewaarschuwd.

Van gouvernante tot minnares

De beroemdste inwoner van Chenonceau is Diane de Poitiers, de favoriete minnares van koning Hendrik de Tweede. Zij spreekt ook het meest tot de verbeelding omdat ze twintig jaar ouder was dan hij. De genegenheid tussen Hendrik en Diane was al begonnen toen hij nog een kind was en zij zijn gouvernante. In latere jaren bleef ze altijd in de buurt van het koningshuis en arrangeerde zelfs het huwelijk van Hendrik met Catherine de Medici, een ver familielid van haar. Catherine moest toezien hoe haar man al kort na hun huwelijk een relatie aanging met Diane en toen Hendrik koning werd, schonk hij kroonjuwelen en kasteel Chenonceau aan haar.

Diane stortte zich met overgave op de uitbreiding van het kasteel in de rivier de Cher, waardoor Chenonceau tot de dag van vandaag de magische aanblik heeft van een drijvend kasteel. Zij was een atletische vrouw die uitblonk in paardrijden, zwemmen en jagen. Om haar relatie met de jonge vorst te voeden deed ze er alles aan om er mooi en jong uit te zien. Ze nam elke ochtend een koud bad en zoals wij misschien vaak vitaminepillen slikken, dronk zij dagelijks enkele druppels goud, in de overtuiging van die tijd dat goud gezond was en verjongend werkte. Land en volk zagen Diane als de ware koningin, natuurlijk tot droefheid en ergernis van Catherine de Medici.

Goudvergiftiging

Haar wraak was zoet toen de koning, nauwelijks veertig jaar oud, overleed na een fatale verwonding tijdens een steekspel: ze schopte Diane uit Chenonceau en ging er zelf wonen. Catherine herdacht haar echtgenoot met de woorden: ‘Hij was de oorzaak van mijn zielepijn’. Diane kreeg het laatste woord: “Hij won van iedereen. Ik won van hem”. Zeven jaar later overleed zij.

In 2008, bijna 450 jaar na haar dood, zijn haar botten opgegraven en hebben wetenschappers geconstateerd dat Diane de Poitiers een vergiftigingsdood is gestorven door het goud dat ze dagelijks innam. De prijs voor haar liefde was hoog geweest.

Als meneer J en ik vertrekken uit Chenonceau staat de zon nog hoger aan de hemel. Door de aanhoudende droogte en hitte is het gras in de wijde omgeving van het Loiredal bruin verdord. Indachtig het citaat van Marguerite Yourcenar vroeg ik mij af hoe het zou zijn als ik Diane de Poitiers was. Ik hoefde dan alleen opzij te kijken naar meneer J om te weten dat er ook andere manieren zijn om elkaar lief te hebben.

Paspoortbeeld columnisten Noraly Beyer NW Beeld

Over Noraly Beyer

Noraly Beyer is geboren in Willemstad, Curaçao en woonde in de jaren zeventig en tachtig in Suriname. Ze werkte als nieuwslezeres bij NOS, schrijft columns, werkt in het theater en zit in verschillende jury’s en commissies. Ze leest graag en houdt van de tuin. Noraly heeft een latrelatie met Joost Prinsen, heeft een volwassen zoon en dochter. Ze is oma van twee kleinkinderen en een heel stel bonus kleinkinderen. Wil je Noraly volgen? Tweewekelijks lees je haar nieuwste column op margriet.nl/noraly of volg haar op Twitter: @norabey

Noraly BeyerEster Gebuis

Op alle verhalen van Margriet rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@margriet.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden