Headers columnisten Noraly Beyer NW Beeld Ester Gebuis
Beeld Ester Gebuis

PREMIUM

Blijkbaar was zijn inzet zo roemrucht dat ook zijn docenten geen raad met hem wisten

De kleinzoon van Noraly heeft zijn mbo-diploma gehaald, maar dat ging niet geheel vanzelf.

Het is de tijd van de diploma-uitreikingen. Mo, mijn kleinzoon is geslaagd en mag zich nu event producer noemen. Met zijn opleiding kan hij evenementen gaan organiseren en produceren.

Zijn moeder en ik zaten in de aula van de school, samen met andere ouders en familieleden van de 23 eindexamenstudenten, van wie het merendeel meisjes. Allemaal feestelijk gekleed, in broekpak, of spijkerbroek met een tof shirt. Sommigen in ultrakorte jurkjes, die net onder de bil vallen, strak gespannen rond het lijf. Het was duidelijk: de kokerjurkjes of bodycon-dresses zijn terug van weggeweest.

Het leven na deze dag

Trouw aan deze stijl waren de benen gestoken in hoge laarzen of omwikkeld met lintjes van hooggehakte schoenen. De jongens hadden die ochtend ongetwijfeld ook voor de spiegel gestaan. Terwijl ze hun lievelingsbroek en hemd of shirt aandeden, dachten ze heel misschien ook over het leven na deze dag, met een mbo-diploma op zak.

Eenmaal in de aula, afstudeerhoed met gouden kwast op het hoofd, werden ze een voor een naar voren geroepen. In een heel persoonlijk woord vertelde hun mentor hoe ze het hadden gedaan de afgelopen drie jaren in theorie en praktijk. Gelukkig was er geen student bij die het zo bont had gemaakt dat de docent zei: “Er gaat een zucht van verlichting door de school, nu jij vertrekt.” Wat ik jaren geleden ooit heb meegemaakt.

Toen Mo naar het podium werd geroepen, verscheen net als bij alle anderen een grote foto met zijn naam erbij op het scherm. Terwijl hij kwam aanlopen, vroeg Ietje, zijn mentor: “Had je dit gedacht?” Hij lachte verlegen en iedereen met hem. Blijkbaar was zijn inzet en soms het gebrek daaraan zo roemrucht dat zijn docenten, stagebegeleiders en ook wij thuis geen raad wisten met hem.

De grotere wereld in

“De weg naar je diploma is niet over rozen gegaan”, vervolgde Ietje. Zijn moeder en ik knikten instemmend. “Daarom is het geweldig dat je hier staat’, ging ze verder , “en grote stappen hebt gezet in de laatste sprint. We laten je nu los”. Mo glunderde. Hij leek vastberaden om de grotere wereld in te gaan als afgestudeerde mbo-er.

In een flits zag ik hem weer voor me als kleine jongen met een dood vogeltje in zijn hand. Hij moest een middagslaapje doen en kon geen afscheid nemen van het vogeltje. Toen hij was uitgeslapen, hebben we een gat gegraven in de tuin en het vogeltje erin gelegd. Op die plek staat nu een vogeldrinkbakje dat het hele jaar door roodborstjes trekt.

Aan het eind van de ceremonie werd een groepsfoto gemaakt. Op commando gooiden alle 23 afgestudeerde mbo-ers tegelijk hun hoed in de lucht. Daarna gingen ze lachend het podium af. Ik keek naar een kleine indrukwekkende parade van de jeugd die het begin van de toekomst nu in eigen hand heeft.

Paspoortbeeld columnisten Noraly Beyer NW Beeld

Over Noraly Beyer

Noraly Beyer is geboren in Willemstad, Curaçao en woonde in de jaren zeventig en tachtig in Suriname. Ze werkte als nieuwslezeres bij NOS, schrijft columns, werkt in het theater en zit in verschillende jury’s en commissies. Ze leest graag en houdt van de tuin. Noraly heeft een latrelatie met Joost Prinsen, heeft een volwassen zoon en dochter. Ze is oma van twee kleinkinderen en een heel stel bonus kleinkinderen. Wil je Noraly volgen? Tweewekelijks lees je haar nieuwste column op margriet.nl/noraly of volg haar op Twitter: @norabey

Noraly BeyerEster Gebuis
Meer over

Op alle verhalen van Margriet rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@margriet.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden