Nieuws

Quirine kijkt ‘Wie is de Mol?’: ‘Ik ben niet boos, alleen teleurgesteld’

quirine-kijkt-wie-is-de-mol-ik-ben-niet-boos-alleen-teleurgesteld.png

Wie is de Mol? houdt honderdduizenden fans in z’n greep. Ook de Margriet-redactie doet fanatiek mee om de Mol te ontmaskeren. We hebben poules, verdenkingen en meer dan genoeg twijfels. 

Iedere week bespreekt online redacteur Quirine de nieuwste aflevering van Wie is de Mol? en probeert ze wijzer te worden van alle bondjes, al het bedrog en ingewikkelde opdrachten. Deze keer aflevering acht: ‘doorgeven’.

Gedraag je nou even als de mol

Het is aflevering acht, er zijn nog maar vijf kandidaten over en ik heb besloten: Nathan is mijn mol. En daar ga ik niet meer van afwijken (tenzij hij eruit vliegt, natuurlijk). Ik ga deze nieuwe aflevering dan ook in met de volle overtuiging dat álles erop zal wijzen dat ik gelijk heb. En dan is het toch jammer dat Nathan bij de eerste opdracht meteen de enige is die geld verdient. Nathan, gedraag je nou even als de mol! Je hebt verwachtingen die je moet waarmaken. Mil daarentegen, doet wel weer een beetje vreemd. Ja, het is warm, maar leg die waaier nou eens neer en doe mee aan de opdracht. Die 10.000 is nog steeds niet gehaald.

Was dat een droom?

Ik moet eerlijk zeggen, dat ik het op dit punt allemaal niet meer zo zie zitten. Voor een jubileumjaar is er toch bar weinig te beleven, dit seizoen. Opdrachten zijn onbegrijpelijk voor kandidaten en kijkers, of gewoonweg niet haalbaar. De mol hoeft niets te doen, omdat er toch geen geld verdiend wordt. Ergens achterin mijn hoofd hangt nog een vage herinnering van jokers en zwarte vrijstellingen die ooit in het spel zaten. Of was dat een droom?

Op het puntje van mijn stoel

Daarom ben ik zo blij met de tweede opdracht van deze aflevering. Er kan eindelijk een vrijstelling gewonnen worden, en de opdracht is een soort mindgame waarbij de kandidaten moeten kiezen of ze hun eigen antwoord willen houden, of op die van een mede-kandidaat vertrouwen. Intrige! Ik zit meteen op het puntje van mijn stoel en heb een beetje medelijden met Buddy. Die arme jongen geeft steeds weer de juiste antwoorden, die vervolgens voor z’n neus worden weggehaald. Zo voel ik me altijd een beetje wanneer er in een restaurant eten naar de tafel wordt gebracht, maar het bord voor me langs bij iemand anders wordt neergezet.

Weer een onmogelijke opdracht

De laatste opdracht is een angstaanjagende: er moet gerekend worden op een meters hoge, wiebelige, glazen hangbrug. En die brug is niet hetgeen wat daar angstaanjagend aan was. Het is wéér een onmogelijke opdracht die door een normaal menselijk brein gewoon niet volbracht kan worden. Maar ik ben niet boos, alleen teleurgesteld. Dat Miljuschka niet meespeelt omdat ze de brug niet op durft, helpt natuurlijk ook niet mee. Arme Buddy is weer eens de pispaal en neemt haar deel voor zijn rekening. Dankzij hem (en ondanks de anderen) tachtig euro voor de pot.

De blik van Rob

Bij de test en executie is te zien dat iedereen Leonie verdenkt. Rob durft zelfs de woorden ‘Nathan, jij bent het natuurlijk niet’ in zijn mond te nemen. Rob, dat is wel mijn mol, waar je het over hebt! Dat iedereen het fout heeft, blijkt wel wanneer Leonie haar rode scherm te zien krijgt. De blik van Rob zegt genoeg: volgens mij ziet hij in die paar seconden zijn hele leven aan zich voorbij flitsen. Zelfs Nathan weet nu dat het menens wordt, want waar hij normaal een lieve speech over de afvaller geeft, sluit hij nu af met de harde woorden ‘er zullen mensen moeten sneuvelen’. Auw.

Artikelen van Margriet.nl ontvangen in je mailbox?
Schrijf je in op margriet.nl/nieuwsbrief.   

Beeld | Screenshot

Ook interessant