Nieuws

Vrouw plaatst al 22 jaar déze lieve nieuwjaarsboodschap in de krant

trouw-krant-nieuwjaarsboodschap-margriet.jpg

De IJsselmuidense Mirjam van der Hall steekt al 22 jaar heel wat mensen een hart onder de riem. De vrouw plaatst namelijk elke jaarwisseling een advertentie in twee landelijke dagbladen, waarin ze ‘alle mensen die alleen zijn’ een gelukkig nieuwjaar wenst.

Mirjam heeft deze mooie traditie overgenomen van haar vader, die er in 1977 mee begon. “Alle mensen die alleen zijn wens ik een gelukkig nieuwjaar”, valt er te lezen.

Weduwnaar

“Na het overlijden van zijn vrouw, mijn moeder, liep hij begin januari 1977 over straat en dacht: ‘Er moeten veel meer mensen zijn zoals ik. Mensen die zich net zo alleen voelen’”, vertelt Mirjam aan Trouw. “Mijn ouders waren dertig jaar bij elkaar geweest, het is nogal wat, als je dan weer alleen bent. In een impuls is hij bij de lokale krant naar binnen gegaan om een advertentie te plaatsen.”

120 reacties

Omdat haar vader al snel besefte dat weinig mensen zijn nieuwjaarswens zouden zien, besloot hij de advertentie ook in de Volkskrant te plaatsen. Later volgde er ook nog een advertentie in Trouw. “Ieder jaar kreeg hij tussen de tachtig en honderdtwintig geschreven reacties. Zoveel zijn het er nog steeds”, aldus Mirjam.

Potje geld achtergelaten

Na het overlijden van haar vader nam Mirjam het stokje van hem over. “Dat heeft hij mij gevraagd, hij heeft er zelfs een potje geld voor achtergelaten. Dat begint nu op te raken, want zo’n advertentie kost behoorlijk wat geld. Maar ik ga ermee door, zo lang als ik kan. Ik hoop dat mijn kinderen het overnemen als ik er niet meer ben.”

Lees ook: heftig: dit zijn de lichamelijke gevolgen van langdurige eenzaamheid

Plakboeken vol brieven

Dat veel mensen de advertentie waarderen, blijkt maar weer uit het feit dat Mirjam inmiddels al zes plakboeken heeft met brieven en kaarten van mensen. Velen schrijven haar een anonieme nieuwjaarswens, anderen vertellen over hun eenzaamheid.

Geraakt door brieven

Vooral de persoonlijke verhalen verbazen haar. “Het is onvoorstelbaar wat zo’n bericht bij mensen losmaakt. Ik laat de brieven aan niemand lezen, want mensen schrijven heel intieme dingen over hun leven. Jongens van 22, 23 jaar vertellen over hun eenzaamheid. En een vrouw schreef dat ze ’s ochtends opstond en niet wist hoe ze de dag door moest komen. Het ging niet zo goed met haar in die tijd. Ze besloot de kattenbak te verschonen en legde onderin een krant neer. Daar zag ze de advertentie. Die gelukwens hielp haar de dag door. Dat is toch prachtig.”

Corresponderen met brievenschrijvers

Mirjam reageert zelf nooit op de brieven, iets wat haar vader wel deed. “Met sommigen correspondeerde hij. Er zijn mensen bij die mijn vader twintig jaar geleden ook al schreven. Hij heeft via zijn gelukwensen zelfs een vrouw ontmoet met wie hij tot zijn dood samen is geweest. Toch deed hij het daar niet voor, ik ook niet trouwens. Het doel is om, zoals mijn vader zei, even bij de mensen thuis te komen. Te laten weten dat iemand aan ze denkt.”

Artikelen van Margriet.nl ontvangen in je mailbox?
Schrijf je in op margriet.nl/nieuwsbrief.

Bron | Trouw, Twitter
Beeld | iStock

Ook interessant