Nieuws

Dit is waarom videobellen zo uitputtend kan zijn

waarom-videobellen-zo-uitputtend-kan-zijn-we-leggen-het-je-uit.jpg

Sinds zo veel mogelijk mensen thuiswerken, is videobellen met collega’s – ter vervanging van een meetingopeens heel populair geworden. Ook onze familie en vrienden kunnen we tóch nog zien door te videobellen. Aan de ene kant is dat ideaal, maar het is ook vaak uitputtend.

Volgens Gianpiero Petriglieri, een professor aan INSEAD, is het vermoeiende aspect aan videobellen heel logisch. Je moet je veel meer inspannen en focussen dan tijdens een face-to-face gesprek. Je zit in een gesprek met je hoofd, terwijl je lichaam heel ergens anders is. Dat is nou eenmaal wennen. Tel daarbij op dat het knap lastig kan zijn om iemands lichaamstaal, gezichtsuitdrukkingen en intonatie te peilen via een slechte wifi-verbinding. “Je kunt niet op natuurlijke wijze ontspannen tijdens het praten”, aldus Petriglieri.

Stiltes tijdens videobellen

Maar ook stiltes zijn opeens anders tijdens het videobellen. Normaal is een stilte in een gesprek prima, soms zelfs fijn. Tijdens het videobellen denk je onmiddellijk aan een technisch mankement. Daarnaast zijn we ook opeens zichtbaar, in onze eigen huiskamer. We voelen ons hyperbewust van het feit dat we worden bekeken, alsof je op een podium staat en iedereen naar jou kijkt hoe je gaat optreden. Logisch dat je daar stress van krijgt. 

Geen echt oogcontact

Daarnaast kun je elkaar met videobellen natuurlijk wel zien, maar loop je echt oogcontact mis. Een beeldscherm lijkt misschien maar een kleine blokkade, maar volgens onderzoekers van het Nijmegen Institute for Cognition and Information en het FC Donders Centre for Cognitive Neuroimaging van de Radboud Universiteit blijkt dit toch een groter obstakel. Het zorgt namelijk voor minder empathisch vermogen. Dat heeft te maken met je spiegelneuronen. Dit zijn hersencellen die geactiveerd worden als je iemand waarneemt. Die spiegelneuronen zorgen dat je de ander meer begrijpt en je bijvoorbeeld de houding van de ander spiegelt. Dit soort empathisch vermogen ontstaat pas bij echt oogcontact. Dus niet via een beeldscherm. Volgens assistent-professor Andrew Franklin missen we daarnaast ook de lichaamstaal, waardoor het meer moeite kost om een gesprek goed in je op te nemen. 

Lees ook: Zo blijf je in contact met je (klein)kinderen tijdens de coronacrisis

Meer prikkels

Naast dat je het oogcontact mist, zijn we vaak meer afgeleid tijdens het videovergaderen waardoor dit extra vermoeiend is. Je ziet bijvoorbeeld iemand op de achtergrond voorbijkomen, of je ogen dwalen af naar de opvallende decoratie bij je collega in huis. En voor je het weet merk je dat je er ook met je gedachten niet meer goed bij bent. Of je bent veel bezig met hoe je er zelf bij zit. Waar kijk ik of zit ik wel goed rechtop? Oftewel, een stuk meer afleiding dan wanneer je op kantoor in een vergaderruimte zit. En van al die prikkels worden je hersenen moe. Vandaar dat je je na een dag thuiswerken – met vergaderingen – extra uitgeblust kunt voelen.

Uitputtend

En dan moet je ook nog meetellen dat we vóór de coronacrisis helemaal niet meer zo veel aan het bellen, laat staan videobellen, waren. Dit is ook nog eens allemaal nieuw voor veel mensen. Volgens Petriglieri helpt het ook niet mee dat veel mensen het niet fijn vinden dat dit nu onze nieuwe manier van communiceren is. “Het videobellen is een reminder dat we bepaalde mensen even niet meer kunnen zien of aanraken. Elke keer dat je iemand online ziet, word je eraan herinnert dat je diegene eigenlijk gewoon naast je aan je bureau, op de bank of in een café zou willen zien.”

Alles gebeurt in je huiskamer

Daarnaast is het ook allerminst gezond dat álle aspecten van ons leven tegenwoordig in dezelfde kamer plaatsvinden. Familie, vrienden, collega’s, sporten, meetings, geliefden, winkelen, recreëren – alles gebeurt binnenshuis. En toch, als je met een lekkere kop thee achter de laptop kruipt en tegelijkertijd met je vrienden inlogt op Zoom, dan zou je toch juist moeten ontspannen? Of je nou meedoet omdat je er oprecht zin in hebt of omdat je geen spelbreker wilt zijn (bijvoorbeeld dus tijdens die vrijdagmiddag-Skypeborrel), je wordt geacht ‘aan’ te staan. En als je het als een verplichting ziet, wat al snel het geval is, gaat het nooit als ontspanning voelen. De enige manier om écht te ontspannen is om gewoon vaker ‘nee’ te zeggen.

Wat kun je doen?

Om het videobellen tijdens een vergadering iets minder uitputtend te maken, zou je een streng mute-beleid kunnen invoeren. Alleen degene die praat heeft zijn microfoon aan en de rest staat op mute. Zo praat niemand door elkaar, en heb je ook geen last van achtergrondgeluiden, zoals spelende kinderen of een stofzuiger. Kies daarnaast voor een ruimte waar je helemaal alleen bent en zorg voor een rustige achtergrond. Zo zorg je dat je omgeving niet onnodig last van de prikkels heeft. Je kunt natuurlijk ook een schermbeleid voeren waarbij alleen degene die praat in beeld komt. Helaas zullen we de komende tijd nog wel thuiswerken, waardoor het voorlopig een beetje aanpassen blijft.

Bron | BBC, Adformatie, Vance
Beeld | iStock

M20

Margriet 20 ligt in de winkels, met alles over (in je eentje) bewegen met de mooiste fiets- én wandelroutes in Nederland. Haal het nummer snel in huis of bestel ‘m veilig online zonder extra verzendkosten.

Ook interessant