Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Nieuws

Nog nooit verteld: ‘Ik was zwanger van mijn neef’

zw2.png

Brigit (43) keek in haar jeugd erg op tegen haar vier jaar oudere neef. Een tijdje gingen ze veel met elkaar om, en deelden ze ook samen het bed. Tot zij zwanger raakte.  

“Paul is vier jaar ouder dan ik. Als kind zag ik hem geregeld, maar toen hij in de puberteit kwam, was hij zelden nog op familiegelegenheden. Via mijn ouders hoorde ik dat mijn oom en tante zich zorgen maakten, mijn dwarse neef zou foute vrienden hebben. Ik was altijd al een tikje bang voor hem geweest. Hij had een grote mond en pestte zijn broertjes. Ik vond het wel prettig dat hij uit mijn leven was.

Toen ik Paul weer zag op de begrafenis van mijn opa, vond ik hem opeens heel interessant. Mijn opa leed aan alzheimer. Terwijl de hele familie tranen met tuiten huilde, zei Paul iets als: “Zeg mensen, dit is zo veel beter zo?” Iedereen was woedend, maar ik had bewondering voor hem, want hij zei precies wat ik stiekem ook dacht. Na afloop zocht ik hem op. Ik zag hem verbaasd naar me kijken, ik was dan ook behoorlijk veranderd en liep er, zeker voor een begrafenis, sexy en uitdagend bij. Hij nodigde me uit eens langs te komen in het kraakpand waar hij woonde. Al snel werd ik verliefd.

Zelfverzekerd beweerde hij dat condooms niet nodig waren. Voor het zingen de kerk uit, zo deed hij het altijd. Ik geloofde hem. Tot ik niet ongesteld werd. Pas na drie weken heb ik het hem durven vertellen. Drie weken van zenuwen, nachten wakker liggen, maagkrampen. Als mijn ouders dit te weten kwamen, zou de hel losbreken. Paul was woedend. Niet op mij geloof ik, wel op de situatie. Vanaf het moment dat ik vertelde dat ik over tijd was, heeft hij me met geen vinger meer aangeraakt. Ik vermoed achteraf dat hij toen pas besefte wat voor gevaarlijk spel we hadden gespeeld.

“Enkele weken na ons eerste bezoek aan de Rutger Stichting onderging ik, huilend, een abortus. Paul was erbij, koel, afstandelijk. Hij straalde uit dat we dit klusje maar snel moesten klaren. Ook ik wilde het kind niet, het was immers onmogelijk. Ik ging studeren, Paul zag ik nog maar incidenteel en altijd met anderen erbij. Hij zei op zulke momenten nooit iets persoonlijks.”

Lees het hele verhaal van Brigit in Margriet 2. 

Ook interessant