Nieuws

Nog nooit verteld: ‘Ik heb een euthanasieverzoek ingediend’

nnvt.png

Merel (43) is al jarenlang ernstig depressief. Ze ziet geen toekomst meer en heeft een euthanasieverzoek ingediend.

‘De mensen om mij heen weten van mijn wens tot euthanasie. Toch hebben we het er niet, nou ja, amper over. Het onderwerp is te beladen, omstreden ook. Zij willen mij niet missen, hopen dat ik toch blijf vechten. Dat snap ik wel en ik vind het heel erg om hen verdriet te doen. Toch hoop ik op begrip. Zij kunnen niet voelen hoe het voor mij is. De enige die altijd, elk moment van dag, met mij leeft, dat ben ik. En ik vind mijn situatie al lange tijd ondragelijk en uitzichtloos. Voor mij is het belangrijk dat mijn wens tot een waardig afscheid serieus word genomen.
Mijn eerste depressie kreeg ik toen ik negentien was. Ik was net op mezelf gaan wonen, in Delft, en studeerde natuurkunde. Een foute keuze; ik zat tussen allemaal jongens, echte nerds, terwijl ik heel creatief was. Ik sloot me op en at extreem weinig. Het was voor mij een manier om controle te houden, en niet aan andere, nare dingen te denken. Toen al speelden er gedachtes aan de dood. Somberheid zit in mijn aard, echt vrolijk ben ik nooit geweest. Als kind al niet, al heb ik fijne herinneringen aan een vriendje met wie ik vaak met een poppenkast speelde. Maar ik droeg ook een geheim met me mee: ik werd misbruikt door mijn vader. Of dat de oorzaak is voor mijn neerslachtige gevoelens, dat zal ik nooit weten, maar het spreekt voor zich dat het mij geen goed heeft gedaan.

Ook interessant