Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Nieuws

Nog nooit verteld: ‘Ik fake tussen de lakens’

bed2.png

Sinds ze antidepressiva gebruikt, heeft Xandra (37) vrijwel geen zin meer in seks. Voor haar man zet ze zich er soms toch toe. Ze veinst dan een hoogtepunt, om het niet te lang te laten duren. 

“Twee jaar geleden kreeg ik een depressie. Ik liep er al een tijd mee rond voordat ik het erkende. Ik had objectief gezien immers alles wat ik me maar kon wensen: twee gezonde kinderen die het goed deden op school, een perfecte man, een leuke parttimebaan. Toch voelde ik steeds vaker een donkere wolk boven me hangen. Dingen waar ik vroeger naar uitkeek lieten me koud en deed ik zelfs met tegenzin. Het enige wat ik nog fijn vond, was slapen en ik ging dan ook steeds vroeger naar bed. Het was Roland die me naar de dokter stuurde. Ik wilde niet, al wist ik diep in mijn hart best wat er aan de hand was. Mijn moeder kampt haar leven lang al met depressies en ik herkende mezelf in haar. Vreselijk moeilijk.

Toen er medicijnen werden geopperd, was ik opgelucht. En gelukkig: meteen het eerste middel sloeg aan. Ik werd vrolijker, makkelijker, ik voelde weer levenslust. Last van bijverschijnselen had ik niet, behalve dan dat mijn libido afnam. Roland en ik hebben altijd een goed en intens seksleven gehad. We zijn elkaar altijd aantrekkelijk blijven vinden en maakten er iedere keer weer wat van, gemiddeld een paar keer per week. Maar opeens merkte ik dat het van mij niet meer hoefde en dat vond ik heel vervelend. Toen ik depressief was, deden Roland en ik het ook al niet zo vaak meer, vooral doordat ik zo veel sliep. Nu was ik weer vrolijker, en leek het erop dat hij zijn leuke vrouw terug had. Maar nu liet ik hem in bed in de steek.

Naast een lager libido, speelde er nóg een probleem: ik kwam moeilijk klaar. Vroeger ging dat simpel en eindigde vrijwel elke vrijpartij voor ons beiden in een orgasme. Nu had ik veel meer tijd nodig. Als ik zei dat het niet gaf – en dat meende ik – en dat het voor mij zonder hoogtepunt ook goed was, nam hij daar geen genoegen mee. Hij bleef zich inspannen. En zo gebeurde het de eerste keer. Om van langdurig gedoe af te zijn, deed ik alsof. Zo konden we tenminste lekker rustig in elkaars armen liggen. Het werd het een gewoonte die nu al een jaar duurt. Roland heeft niets door. Een enkele keer vraagt hij of ik wel echt heb genoten. Dan knik ik bevestigend en verstop ik mijn gezicht in zijn oksel. Ondertussen voel ik me hartstikke schuldig.”

M50_Cover FolkloreLees het hele verhaal van Xandra in Margriet 50. 

 

Ook interessant