Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Nieuws

Mijn verhaal: ‘Wij kunnen heel lastig een vakantie-adres vinden’

praatmee.png

Inge: “Als wij een vakantie willen plannen, begint dat maanden vooraf met de vraag: ‘Gaat Sem wel of niet mee?’ We hebben twee kinderen. Sem is de oudste van tien en omdat hij autistisch is en daarin goede en slechte periodes kent, is het voor ons niet vanzelfsprekend dat hij altijd meegaat. Soms is dat zowel voor ons als voor hem niet wenselijk.

We kunnen dit van tevoren aangeven bij het logeerhuis waar hij sowieso enkele dagen per week verblijft. Maar als we in maart besluiten dat Sem meegaat, omdat het lekker met hem gaat en hij ook lief is voor zijn omgeving, kunnen we nooit zeker weten hoe anders zijn pet staat in de zomer. De beslissing terugdraaien lukt dan niet meer, omdat het logeerhuis een planning heeft gemaakt en ons sociale netwerk Sem niet kan opvangen. Hij gaat gewoon mee en zo goed en zo kwaad als dat gaat, proberen we er voor iedereen een plezierige tijd van te maken.  

Het blijkt alleen elke keer heel lastig om een adres te vinden waar we allemáál vakantie hebben en waar allebei onze kinderen hun rust en/of vertier kunnen vinden. De laatste keer op een Nederlandse boerencamping zat ‘ontspannen’ er weer nauwelijks in. Dat lag niet aan de goede bedoelingen van de boerenfamilie, maar aan een combinatie van factoren: het ontbreken van rustplekjes, het feit dat enkele gasten niet doorhadden dat ze op een zorgcamping waren en de negatieve modus van onze zoon. Daardoor zaten mijn man en ik voortdurend op het puntje van onze stoel: wat doet Sem nu, wie heeft het gezien, heeft hij iemand pijn gedaan? We zijn in zo’n situatie alsmaar aan het afwegen waar we op moeten reageren en wat we door de vingers kunnen zien, zonder andere ouders en kinderen tegen ons in het harnas te jagen, en proberen tussendoor ook onze achtjarige dochter te geven waar ze behoefte aan heeft. Haar broer bepaalt al zo veel. We kunnen bijvoorbeeld niet met haar van de camping, naar een pretpark of dierentuin, omdat het voor één ouder een te grote opgave is om Sem de hele dag te vermaken. Ons ergens op verheugen durven we niet meer, omdat dat al zo vaak op een teleurstelling is uitgelopen.

Het is een moeilijke situatie die voorlopig niet verandert, maar waar we toch graag meer positiefs uit zouden halen. Wat zeker zou helpen is wanneer we meer geschikte vakantieadresjes wisten, speciaal voor kinderen die extra zorg behoeven. Zodat we nog wel alert moeten zijn op het soms agressieve gedrag van Sem, maar ons niet hoeven generen of alsmaar het gedrag van onze zoon én onze reacties daarop moeten uitleggen.”

Laat hieronder een reactie achter of praat mee via onze Facebookpagina.

Ook interessant