Nieuws

Margriets Ilona kijkt tv: ‘Zonder tanden tóch je tanden in elke uitdaging zetten. Respect!’

wereld-rond-met-80-jarigen.png

Na Boer zoekt vrouw zocht Margriets Ilona Oerlemans een ander tv-programma om zich op te storten. Dat heeft ze gevonden in De wereld rond met 80-jarigen. Elke vrijdag laat ze haar licht schijnen over de afgelopen uitzending.

Na mooie dagdromen volgt vaak de keiharde realiteit. Fantaseerde ik er vorige week nog over om Annie te adopteren, deze week bleek dat mijn kersverse bejaardenheldin helemaal niet hóéft te worden geadopteerd omdat zij reeds is voorzien van dochter, schoonzoon, twee kleinkinderen en zelfs een achterkleinkind. Die adoptieplannen kunnen dus in de prullenbak. Misschien dat een fanclub nog een goed plan B is, want ik blijf haar fantastisch vinden. Ook nu was ze weer onvergetelijk aanwezig, maar daarover zo meer.

Eerst even een van de andere bejaarden in het zonnetje zetten: groepsoudste Willem. In eerdere afleveringen toonde hij zich al een onverschrokken leider. Bijvoorbeeld toen hij in Rusland de hele groep ongeschonden door het onbegrijpelijke metroverkeer loodste. En zo waren er nog wel meer strakke acties van de 83-jarige. Dit keer zette hij zich ferm achter het roer van het bootje waarmee de groep Vancouver verkende. Want o ja, we zijn dus inmiddels in Canada. Al sturend en toeterend laveerde Willem het bootje naar het vasteland. Je zou gerust kunnen zeggen dat hij in elke uitdaging zijn tanden zet. Alleen zijn díé nou net om onduidelijke reden thuis gebleven (in een glas op de wastafel, stel ik mij zo voor). Maar goed, de uitdrukking is natuurlijk sowieso figuurlijk bedoeld.

Op dat vasteland wachtte trouwens een Canadese bevrijder: de 92-jarige Harry die met zijn manschappen op D-Day als eerste voet zette op Normandische bodem. De ontmoeting tussen Harry en ‘the kids – zoals hij onze bejaarden liefkozend noemde – was mooi. Applaus, ontroering en… Annie! Die danig onder de indruk was van Harry en dat op geheel eigen wijze verwoordde met een ‘Ik pak je zo nog effe, hoor.’ Ach, je kunt er maar duidelijk over zijn, nietwaar?

Zo onder de indruk als de groep was van Harry, zo onder de indruk was ík van hun heldentocht over de Capilano Suspension Bridge. Moet je je voorstellen: ben je over (of nog net onder) de tachtig, wandel je opeens op een wiebelige brug op zeventig meter boven een rivier. En dat bijna 140 meter lang! Respect! Voor iedereen natuurlijk, maar voor Rita in het bijzonder, die het gevaarte ook nog eens zonder stok bedwong. Alleen Nelis bleef achter, want hij voelde zich niet zo lekker. Goddank kreeg hij later, toen de groep weer terug was in het hotel, bezoek van gelegenheidszuster Diny. Een lieverd, ik zei het vorige week al. Al zou het voor Nelis fijn zijn als hij haar óók met ondertiteling kreeg, want (ik quote) ‘ze praat wel een beetje boers.’

Terug naar Annie tot slot, want voor háár droomwens bleek deze hele tocht te zijn gemaakt. Na een gebbetje van Dennis (iets met fietsen omdat hij zogenaamd ‘bikes’ had gereserveerd) belandden hij en Annie in een indrukwekkend grote motorshop. Waar ook nog eens een welkomstbord hing voor Annie. Nog één keer wilde ze op een motor zitten. Achterop, welteverstaan, dus in dit geval met Dennis aan het stuur. Alleen het starten van de motor bracht Annie al in extase en toen moesten ze nog de weg op… Dat gebeurde in Annies geval in een stoere motorbroek en bijpassend leren Harley Davidson-jack. Ja, sorry hoor, productieteam, maar als die naam wegens gratis reclame niet in beeld mag, moet je hem wel consequent vaag maken. Het was een fraai plaatje, Amsterdamse Annie en nozem Dennis, zoals ze hem liefkozend noemde. Mooi logo voor de fanclub!

Bekijk het fragment

Foto: SBS6 – De wereld rond met 80-jarigen

Ook leuk om te lezen

Artikelen van Margriet.nl ontvangen in je mailbox? Schrijf je in op Margriet.nl/nieuwsbrief

Ook interessant