Nieuws

Margriets Ilona kijkt tv: ‘Met de bejaarden naar een cokeboerderij, is dat ook een idee?’

ellis.jpg

Na Boer zoekt vrouw zocht Margriets Ilona Oerlemans een ander tv-programma om zich op te storten. Dat heeft ze gevonden in De wereld rond met 80-jarigen. Elke vrijdag laat ze haar licht schijnen over de afgelopen uitzending.

Laat ik deze week beginnen met een oproepje, puur uit eigenbelang: lieve producenten van De wereld rond…, mag ik Annie adopteren? Ik bedoel, ik ga best vaak naar het theater, cabaret voornamelijk, maar met iemand als Annie in huis (desnoods in een co-ouderschap-achtige vorm) zou ik daar enorm op kunnen besparen. Haar commentaar op de Thaise hitte – ‘Wat is het hier warm, het is hier gewoon een reptielenhuis. Als ik hier een paar eitjes op de grond gooi, zie je twee minuten daarna de kuikentjes lopen.’ – was toch ronduit hilarisch? En ik geef het meteen maar toe: ik ben ook fan van die ietwat cynische kant die ze heeft. Is die schat van een Diny helemaal ontroerd tijdens het groepsbezoek aan de tempel, zegt Annie keihard: ‘Die komt echt niet in de hemel, hoor. Die moeten ze echt niet hebben, die zit veel te veel te janken.’ Vervolgens zit ik dus ook bijna te janken. Van het lachen.

Wat mij betreft, steelt Annie elke aflevering weer de show, met Nelis als goede tweede. Maar de rest doet ook leuk mee, hoor. Dit keer met het curry maken bijvoorbeeld. Hiervoor werd de groep opgesplitst. Vier naar de markt en vier naar de, zoals voice-over Irene Moors het duidde, ‘kookboerderij’. Als je die term alleen maar hoort en hier en daar wat lettertjes verandert, krijg je toch een heel ander programma, maar dat terzijde. In elk geval werd de currywedstrijd na de beoordeling van een heuse jury gewonnen door ‘Team Ellis’. In het andere team had Rita namelijk roet in het eten gegooid. Of nou ja, hád ze dat maar gedaan, want dan had het brouwsel vast lekkerder gesmaakt dan nu, met heel veel suiker.

Toch jammer dat ze eerst de curry moesten maken/verpesten en daarná pas naar de tempel gingen. In een andere volgorde had de monnik die mensen schijnt te kunnen genezen misschien ook een currytrucje geweten. Hoewel… Ook dát deel van de tempelexcursie bekijkt Annie met de nodige scepsis. Al is ze nog best bereid om na enig aandringen van Dennis te vertellen waar ze last van heeft: knieën, voeten en rug. Op Dennis’ ‘Dat is nogal wat’ reageert ze uiteraard op z’n Annies: ‘Als het in één keer kan, is het meteen klaar.’ Ach, de monnik heeft in elk geval Diny nog als volgelinge. Zij schaft zelfs een door hem ingestraald muntje aan om achterblijver Herman te genezen van zijn luchtweginfectie. Ik hoop voor Diny dat ze er niet al te veel aan heeft uitgegeven, want voorlopig moet Herman de nodige excursies missen. Nou ja, het komt uit een goed hart en da’s ook wat waard.

Uiteindelijk, ik zou het bijna vergeten, draaide het deze aflevering om Ellis. De vrouw die thuis zo’n 250 olifanten, dat noemen we een verzameling met een hoofdletter V, heeft staan. Haar allergrootste wens was dan ook een olifant wassen. Voor de doorgewinterde kijker niet bepaald een verrassing dat die droomwens in vervulling ging. Voor Ellis zelf gelukkig wel. En dan mocht ze de olifanten (meervoud inderdaad, dus nóg meer geluk) ook nog uitgebreid bananen voeren, aaien en kusjes geven. Hartverwarmend, maar écht. En dan, aan het eind van de uitzending, blijkt opeens waarom Ellis en Annie elkaar zo hebben gevonden. Als Ellis zegt dat ze deze ervaring haar hele leven niet meer zal vergeten, nuanceert ze zichzelf onmiddellijk door daaraan, verwijzend naar haar leeftijd, toe te voegen: ‘Nou heb ik niet meer zo lang te leven natuurlijk.’ Die kan echt zo in Annies voorprogramma!

Bekijk hieronder het fragment terug waarin Ellis de olifanten bananen geeft.

Bekijk hieronder de hele aflevering terug.

Foto | De wereld rond met 80-jarigen

Ook leuk om te lezen

Artikelen van Margriet.nl ontvangen in je mailbox? Schrijf je in op Margriet.nl/nieuwsbrief

Ook interessant