Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Nieuws

Istahil werd besneden: ‘Ik kreeg een prop in mijn mond en werd tegen de grond gedrukt’

vrouwenbesnijdenis-interview.png

Vandaag, 6 februari, is het de Dag tegen Vrouwenbesnijdenis. Om deze verschrikkelijke vorm van verminking onder de aandacht te brengen start het platform Wereldwijven met de campagne #DeWereldwijvenUnCut. Het doel van de campagne is om bij te dragen aan de uitbanning van vrouwenbesnijdenis in alle landen waar het voorkomt. Istahil (47) deed – heel stoer – speciaal voor de campagne haar verhaal. “Na de traumatische besnijdenis kon ik niet meer plassen.”

Istahil komt van oorsprong uit Somalië. Als 6-jarig meisje werd zij besneden. “Het is onderdeel van de cultuur en wordt gezien als iets wat gedaan moét worden. Bijna elk meisje wordt daar besneden”, vertelt Istahil. “Je hoort het overal om je heen. Op straat, in je familie. Mijn moeder zei: als je niet besneden bent, ben je niet schoon. En dan zal geen man je later willen.”

Verschillende vormen

Naar schatting zijn 200 miljoen vrouwen wereldwijd besneden en jaarlijks lopen meer dan 3 miljoen meisjes het risico om ook slachtoffer te worden. Vrouwenbesnijdenis komt het meest voor in Afrika, maar ook in bijvoorbeeld Azië en het Midden-Oosten. Vrouwelijke genitale verminking wordt per regio of cultuur verschillend uitgevoerd. Globaal gezien zijn er 4 vormen, waarvan Istahil de ergste onderging.

Prop tegen het gillen

“Ik kan me de dag van de besnijdenis nog goed herinneren. Van tevoren werd mij uitgelegd dat ik niet mocht gillen of huilen. Ik moest dapper en sterk zijn. Maar hoe kun je sterk zijn als je 6 bent? Ik werd mee meegenomen en aan alle kanten tegen de grond gedrukt. Ik kreeg een prop in mijn mond geduwd tegen het gillen en vervolgens werden mijn benen uit elkaar getrokken. Ik was volkomen weerloos.”

Het besef

De besnijdenis van Istahil werd gedaan met een scheermesje, zonder verdoving. Toen het eenmaal gebeurd was, werd er niet meer over gesproken. “Ook al had ik lichamelijke klachten. Normaal plassen was bijvoorbeeld onmogelijk. Pas toen ik 20 was en in Nederland kwam wonen ontdekte ik dat ik anders was.”

“Ik had mezelf nooit met anderen kunnen vergelijken. De eerste keer dat ik een andere vagina zag was in een Nederlands tijdschrift. Ik dacht wat is dat? Toen pas besefte ik hoe het er bij mij ook uit had kunnen zien. Het deed me ontzettend veel verdriet. Vooral het gevoel dat mij iets is ontnomen, zonder dat ik daar zelf toestemming voor heb gegeven.”

Hersteloperaties

Afgelopen jaar heeft Lilianne Ploumen gepleit voor het vergoeden van hersteloperaties bij Vrouwelijke Genitale Verminking (VGV). Helaas was er geen meerderheid, waardoor vrouwen deze operatie nog steeds zelf moeten betalen. Deze vrouwen vinden het lastig een vuist te maken, en juist daarom is de campagne #DeWereldwijvenUnCut zo belangrijk. Helpen? Post dan op social media een foto zoals hieronder met de hashtag #DeWereldwijvenUnCut. De campagne delen en liken helpt natuurlijk ook.

 

Dit bericht bekijken op Instagram

 

Een bericht gedeeld door De Wereldwijven (@de_wereldwijven) op

Bron| Wereldwijven
Beeld| iStock, Wereldwijven

Ook interessant