Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Nieuws

‘Hij is zielsgelukkig met mij. Wat maakt het dan uit dat ik niet écht verliefd ben?’

niet-echt-verliefd.jpg

Ilse: “Ik was moe van alles. Ik was net veertig en vond mijn leven oersaai geworden. Misschien moest ik gewoon mijn baan opzeggen, dacht ik weleens. Misschien gaf me dat het zetje dat ik nodig had om actiever op zoek te gaan naar nieuwe uitdagingen. Mijn gedachtes hierover schoten alle kanten op. En dus kwam het aanbod van mijn nichtje, om bij haar in Drenthe een paar weekjes te ‘resetten’, werkelijk als een cadeautje. Tenslotte: Drenthe = rust = inzicht krijgen = misschien wel opnieuw beginnen.

De romantiek deed alles vergeten

Ik heb twee heerlijke weken gehad bij mijn nichtje. Ik sliep in het tuinhuisje waar ik alle privacy had en goh, kwam dat even goed uit… Twee nachten heb ik er alleen doorgebracht, daarna ben ik veelal vergezeld door Sjoerd, een bevriende timmerman die mijn nichtje had ingehuurd om een tuinhek te plaatsen. Overdag deed hij natuurlijk gewoon zijn werk, ’s avonds dronk hij gezellig een wijntje met ons mee en belandde hij meerdere keren tussen mijn lakens. Ik weet niet of ik echt verliefd was, maar de situatie was zó heerlijk romantisch en deed me zó fijn alles van thuis vergeten, dat ik me gewillig liet meeslepen. Waarom niet? We waren allebei vrijgezel en hoefden ons bij niemand te verantwoorden.

De sprong wagen

Ik ben na die weekjes Drenthe nog een paar maanden teruggegaan naar Amsterdam, maar met Sjoerd als mijn vangnet durfde ik het toen wél aan om mijn baan op te zeggen en maar te zien waar het schip zou stranden. Ook met elkaar wilden we de sprong wagen. We wilden echt proberen iets op te bouwen: liefde, een leven samen. Hij had een vrijstaand en prachtig zelf verbouwd huis naast het bos, waar ik zó in kon trekken. Omdat zijn eigen bedrijfje prima draaide en hij dankzij een erfenis geen hypotheekkosten had, was een baan voor mij wel leuk maar niet urgent. Ik kon heel relaxed wennen aan mijn nieuwe omgeving en ik kan wel zeggen dat me dat goed is gelukt.

Niet echt verliefd

Inmiddels weet ik dat Sjoerd niet mijn grote liefde is. Hij is stapelgek op mij, maar ik zie en waardeer hem vooral als een enorm goede vriend. Vele slapeloze nachten heb ik liggen denken aan hoe fout het is om daarover mijn mond te houden en ons allebei te laten genieten van wat we nu hebben samen. Maar ik heb besloten dat dat eigenlijk wel meevalt. Hij is gelukkig met mij. En ik ben dolblij met mijn nieuwe leven aan de andere kant van het land. Ik heb hier mensen leren kennen, een leuke parttime baan gevonden en alle stress van ‘het westen’ achter me gelaten. Ik ben Sjoerd heel dankbaar en zal ervoor zorgen dat ook hij gelukkig en verliefd blijft, mét mij.

Wat kan daar nu echt fout aan zijn?

Ook interessant