Nieuws

Ilona kijkt First Dates Hotel: ‘Het is eindelijk weer eens ouderwets ongemakkelijk aan tafel’

ilona-kijkt-first-dates-hot.jpg

Had ik vorige week nog het idee dat ik naar een uit de hand gelopen zelfhulpprogramma zat te kijken in plaats van naar First Dates Hotel, nu leek het bij vlagen wel een comedyshow. Met wat mij betreft ras-Rotterdammert Marijn als hilarisch hoogtepunt.

Ik verdenk de programmamakers er trouwens van dat zij bij het samenstellen van deze aflevering ook een duidelijke voorkeur hadden voor Marijn en zijn date Shannon – en in hun kielzog Genarro met zíjn date – want het eerste stel van de avond komt er eigenlijk maar bekaaid vanaf.

Stukje avontuur

Tom (38) opent deze zondagavond het bal der zoekenden. Hij is beroepsmilitair en is dat ooit geworden omdat hij behoefte had aan ‘een stukje avontuur’. Persoonlijk heb ik dan eerder behoefte aan een stukje chocola of appeltaart, maar ieder z’n ding. Hij zoekt in elk geval een maatje om samen leuke dingen mee te doen en heeft bij het inchecken al ‘een leuke kriebel’. Dat belooft wat. Hij zoekt niet naar de perfecte tien, maar heeft liever een zeven of acht, zodat je samen naar die tien kunt toewerken. Ik vind dat een mooi streven.

Zijn date Marije (31) wil weer eens hoteldebotel worden en is op zoek naar een man voor het leven. Bij voorkeur een wat groter exemplaar, want zelf is ze ook niet de smalste (haar woorden hè, niet die van mij!), dus dan is het wel leuk als een man ook een beetje massa heeft.

Vinkjes in het tafelblad

Tom en Marije hebben in elk geval mássa’s overeenkomsten, want de date gaat als een speer. Ze lijken op elkaar qua karakter en hebben dezelfde dingen op hun bucketlist. De fictieve vinkjes die ze in het tafelblad kerven bij elk overeenkomst lopen dan ook snel op. Dat hij een dochtertje van zes heeft over wie hij liefdevol praat, is voor haar een pré, want ‘een aantrekkelijke man wordt nóg aantrekkelijker als ‘ie leuk is met zijn kind’.

En dan komt het inmiddels befaamde doosje met de rekening, waarop zij zegt: “Als jij deze doet, doe ik de volgende.” Natuurlijk willen ze elkaar nog eens zien en natuurlijk hebben ze het de volgende ochtend ook heel gezellig samen. Mijn teleurstelling is dan ook groot als uit de aftiteling blijkt dat hun overeenkomsten niet voldoende bleken voor een liefdesrelatie. Is het dus toch niet gelukt om samen naar die tien toe te werken.

Flirten met een kat

Het liefst zou ik de date van Shannon (26) en Marijn (27) bewaren tot het laatst, als klapper. Maar ik heb nou eenmaal met mezelf afgesproken dat ik de dates in First Dates Hotel in chronologische volgorde nabespreek. En ach, in het echte leven eindigt ook niet alles met een hoogtepunt.

Eerst maar even de vrouwelijke helft van mijn met afstand favoriete date tot nu toe. Shannon dus, die over zichzelf zegt dat ze flirt met alles en iedereen, zelfs met de kat van de buurman. Ze komt uit Rotterdam (wat je op zich ook wel hoort) en is daar trots op. Ze wordt weleens vergeleken met Elsa uit Frozen,omdat ze koud is vanbinnen. Okééé… Mocht het nou niet lukken om iemand te vinden op wie ze meteen verliefd wordt, dan wordt ze wel een poezenvrouwtje. Wat ik dan weer best een gezellig en warm vooruitzicht voor haar vind.

Te weinig oesters

Maar nóg gezelliger lijkt het me als het gewoon iets wordt met haar date Marijn (27). Want hé, deze Rotterdammert is minstens zo trots op zijn stadje als Shannon dat is en ík moet in elk geval erg om hem lachen. Aan dat laatste heeft Shannon op zich niks, dat realiseer ik me ook wel, maar toch.

Ze trappen af met een dankje en besluiten aan tafel al snel te beginnen met de oesters. “Daar schijn je geil van te worden, toch?” informeert Marijn. Als Shannon het vermoeden uitspreekt dat je er daarvoor toch minstens tien meer van zou moeten eten, roept Marijn meteen naar de obers om een extra lading. Dat kun je een tikje ordinair, flauw en kinderachtig noemen, maar dat is dus kennelijk mijn soort humor. Shannon kan het zo te zien niet helemaal waarderen en ook de restaurantfiguranten kijken verschrikt op. Maar nogmaals: ieder z’n ding.

De aso-show

Hoewel het gesprek aan tafel redelijk soepel lijkt te lopen, blijkt uit de inzetjes van Shannon op camera al wel dat het waarschijnlijk niks gaat worden. Zij vindt hem te speels en ordinair. In soortgelijke inzetjes vertelt Marijn dat hij bij zijn vrienden bekendstaat als jokertje en dat aso doen een beetje zijn showtje is. Dat showtje voert hij consequent door in het restaurant, want als het hoofdgerecht op tafel komt, luidt zijn enthousiaste reactie: “Eindelijk wat vlees in m’n bek douwen.” En ja, ook daar moet ik weer om lachen, sorry mensen.

Tussen de bedrijven door wordt er nog wat over familie (zij heeft twee moeders) en sporten (is er bij haar wat bij ingeschoten) gesproken en dan is het einde date. Ze willen elkaar best nog eens tegenkomen voor een drankie, maar… “Ik ben niet de vader van je kinderen,” vat Marijn adequaat samen. Daarop wordt hartelijk gehighfived.

Opvallende entree

Op dag twee verschijnt Joyce (26) ten tonele. Ze is stewardess en krijgt nogal eens te maken met vooroordelen. Dan vragen mannen haar: ‘Doe je het ook met alle piloten?’ Waarop zij zegt: ‘Jij doet het toch ook niet met al je secretaresses?’ Wat mij een prima wedervraag lijkt.

Haar lijkt het vooral fijn om een relatie te hebben, zodat je wat te vertellen hebt als je terugkomt uit je werk. Misschien is Mike (24) wel degene naar wie ze op zoek is. Gelukkig is hij geen piloot, dus ze zou het eventueel met hem kunnen gaan doen. Dan is het wel te hopen dat Mike in andere dingen iets beter is dan in traplopen, want op weg naar beneden glijdt hij twee keer uit. Zelf zegt hij daarover: “Ik dacht: als ik zo binnenkom is het ijs meteen gebroken. En m’n enkels waarschijnlijk ook.”

Dessert als prioriteit

Het is maar goed dat ze aan tafel tegenover elkaar zitten, want Mike vindt Joyce een type voor wie hij zijn nek wel twee keer zou omdraaien. Nu dat niet hoeft, verkleint dat meteen het risico op breuken in dat gebied. Beiden besluiten ze ook het risico te verkleinen dat ze aan het einde van de avond te vol zitten voor het dessert. Ze beginnen er gewoon mee! Grappig genoeg stelt hij dat voor en had zij dat al heel lang op haar wishlist staan. Een andere overeenkomst, van een íéts andere orde: hun problematische jeugd. Gelukkig praten Joyce en Mike daar zo makkelijk met elkaar over en wordt er gedurende de date zo veel gelachen, dat het niet loeizwaar wordt. Als de rekening komt en zij vraagt wat de schade is, antwoord hij: “Een borreltje achteraf.” Mike wil Joyce zéker nog een keer zien, want hij vindt haar ‘interessant’.

IJswater en een mineurdeuntje

Die interesse is wederzijds. Althans, zij zegt dat ze niet weet of er een vonk is, maar dat ze hem zeker ook nog eens wil zien ‘om de diepgang verder uit te spitten’. Ik denk dat dat iets positiefs is. Ze eindigen de avond samen in de hottub. Mét champagne. En dat is zéker iets positiefs. Als argeloze kijker denk je (of in elk geval ik) dan toch: jaaaaa, dat gaat wat worden! Het korte tekstje bij de aftiteling voelt voor mij dan ook als ijswater in een heerlijk warm bad. Oké, ze gaan binnenkort een borrel drinken, maar verschillen te veel voor een liefdesrelatie. In mijn hoofd wordt automatisch het mineurdeuntje ‘weeh, weeh, weeh’ ingezet.

Ouderwets ongemak

Zei ik daarnet nog dat de Rotterdamse date eigenlijk de uitsmijter van de avond had moeten zijn, de date van de half Italiaanse Gennaro (61) en Evelyn (56) liegt er ook niet om. Het is eindelijk weer eens ouderwets ongemakkelijk aan tafel. En dat terwijl hij nog wel zo zijn best doet om het gesprek gaande te houden. Evelyn bedoelt het ook vast niet kwaad, maar de vooroordelen volgen elkaar toch in best hoog tempo op. Wat nog treuriger is als je Gennaro’s verhaal over zijn jeugd hoort. Hij vertelt op camera dat hij het als kind van een gastarbeider niet gemakkelijk heeft gehad. Hij zat op een katholieke lagere school en ‘spaghettivreter’ was daar zo’n beetje het aardigste woord dat de broeders daar voor hem overhadden.

Typisch Italiaans

Evelyn heeft ook meteen pasta-associaties. Als Gennaro haar vertelt dat zijn vader Italiaans is, zegt zij: ‘O, dus je kunt goeie pasta’s maken?’ Wat Gennaro beaamt, waarop zij vraagt: ‘Ben je kok dan?’ Daar raak ik dus van in de war, van dat soort conclusies. Gennaro laat zich echter niet uit het veld slaan en babbelt honderduit. In het Nederlands, “want ik ga nóg harder praten als ik Italiaans praat”. Volgens Evelyn doen alle Italianen dat. Het is hoe dan ook goed dat hij de gangmaker is, want wanneer hij aangeeft meer van haar te willen weten, is haar antwoord – al etende – “Dat ga ik je zo vertellen, anders valt het uit m’n mond”. Nou, en dan komt het, hoor… Oorverdovende stilte. Hij betaalt de rekening (want ook dát doen Italianen, denk ik) en daarna is het tijd voor de stoeltjes en de vraag: ‘willen jullie elkaar nog eens zien?’

Over de vloer

Hoe Evelyn op die stoel gaat zitten, is trouwens symbolisch voor de date: nogal onhandig. Gennaro geeft aan dat hij haar erg lief vindt, maar moeilijk te doorgronden. Wat aardig gezegd betekent: je hebt echt helemaal niks over jezelf verteld. Zij “heeft er geen klik mee,” zegt ze. Gennaro is niet boos, maar geeft nog wel even een sneer met zijn: ‘Ja, dan zeg je niks, hè.” Op weg naar de hotelkamers, zoekt Evelyn nog wat diepgang in de trap en de stenen vloer. “Mooi! Dat is in Italië natuurlijk ook.” Dat is het moment waarop ik een steen naar m’n tv wil gooien, maar ik houd mezelf in. Zonde van m’n tv en Gennaro is toch al de dans ontsprongen. Althans… Tot grote verrassing van ook de producers blijken ze na de opnames nog een keer contact te hebben gehad. Binnenkort hebben ze een afspraak als vrienden. Mamma mia!

Ilona Oerlemans (40) is coördinator tekst- en eindredactie. In haar vrije tijd doet ze heel veel verschillende dingen, maar gewoon thuis op de bank tv-kijken hoort daar ook zeker bij. Liefst naar programma’s met echte mensen. Voor Margriet blogt ze wekelijks over First Dates Hotel.

Ook interessant