Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Nieuws

Margriets Ilona kijkt tv: “Mijn hemel: je moet het maar durven, parachutespringen op je 81ste”

parachute.jpg

Na Boer zoekt vrouw zocht Margriets Ilona Oerlemans een ander tv-programma om zich op te storten. Dat heeft ze gevonden in De wereld rond met 80-jarigen. Elke vrijdag doet ze verslag.

Nieuwe aflevering nieuwe droomwens. En voor die nieuwe droomwens moet er naar een ander land worden afgereisd. Terwijl Ellis en Annie nog even stiekem een sigaretje roken in de badkamer van hun Russische hotel blijkt dat Annie het wel prima vindt om te verkassen. Haar analyse over Moskou is even simpel als hilarisch: ‘Ik vind Moskou mooi, maar koud. Moskoud.’

Op naar Dubai dus, waar het in elk geval een stuk warmer is, zowel qua weer als qua bevolking. Om met Herman te spreken: ‘Ik dacht al: dit zijn geen Russen, want ze lachen allemaal.

Zelf hebben de tachtigers ook genoeg reden om te lachen, want ze logeren in een vijfsterrenhotel. De ontvangst is luxe, compleet met rode loper en welkomstdrankjes. Als Annie – in het Nederlands! – een praatje probeert te maken met een van de Arabische personeelsleden vraagt Ellis of ze hem aan het versieren is. Maar Annie weet wel beter. ‘Een Arabier zou voor mij niks wezen. Al die lange jurken, man. Wat denk je wat voor wasgoed je hebt?!’

Op naar boven, naar de luxe suites. Daar ligt voor iedereen een badjas klaar met de naam erin geborduurd. Willem ziet daar wel de voordelen van. ‘Zo kunnen ze zien wie ik ben. Opsporing verzocht.’

Nadat iedereen is geïnstalleerd, verzamelt de groep beneden voor een kop koffie en horen ze van Dennis dat ze naar een luxe sushi-restaurant gaan. Terwijl Annie vooral opgelucht is dat ze niet wederom beer op haar bordje krijgt, heeft Rita een oud vistrauma en dus wat twijfels. Rinus bekijkt het vooral praktisch: ‘Jij ken je krukken gebruiken om te eten.’ Uiteindelijk valt de sushi bij iedereen in de smaak, al geldt dat niet voor de manier van eten. Annie: ‘Die stokjes zijn gewoon rotdingen, want je krijgt niks naar binnen. Als je af wilt vallen, moet je hier gaan wonen.’

Ondertussen zit Dennis in de woestijn op een kameel. De groep rijdt hem met het busje tegemoet en mag ook een ritje maken. Annie durft het niet aan vanwege problemen met haar rug, maar de rest is enthousiast en avontuurlijk als altijd. En onderkoeld grappig analytisch als altijd. Zo constateert Diny: ‘Deze huppelen heel anders dan een paard.’ Uiteindelijk belandden ze bij een kampje met fakkels, Perzische – niet vliegende – tapijten en een tent. Er verschijnt een buikdanseres ten tonele en vooral Rinus, die met haar mag dansen, geniet volop. Annie vertelt dat ze dat vroeger ook heeft gedaan voor haar man, maar dat ze daarmee is gestopt omdat-ie dan te aanhalig werd. Nadat Ellis en Annie nog even hebben ‘gewaterpijpt’, keert het gezelschap terug naar het hotel voor een welverdiende nachtrust.

De volgende ochtend blijkt het nog niet zo eenvoudig om aan een ontbijtje te komen. Dat de bestelling aan roomservice grotendeels in het Nederlands wordt doorgegeven – Rita bestelt onder andere brood en vleeswaren – helpt ook niet echt. Uiteindelijk komt het op alle kamers toch goed en is het voor Dennis tijd om de kamer van de jarige Paul en Herman, om wiens droomwens deze aflevering blijkt te draaien, te bezoeken. Hij vraagt Herman of hij een paar uurtjes met hem mee wil. Onderweg in de auto vertelt Herman over het plotselinge overlijden van zijn vrouw. Ze was pas 61 en hij mist haar nog elke dag.

Er is ook iets anders wat hij mist: het fantastische gevoel van een parachutesprong. Hij heeft er ooit eentje gemaakt, als cadeau voor zijn 65ste verjaardag. Hoewel destijds door het slechte weer de landing niet bepaald goed ging, is hij altijd naar een nieuwe sprong blijven verlangen. Nu, op zijn 81ste, gaat die droomwens in vervulling. Zodra Herman zich dat realiseert, raakt hij geëmotioneerd. Dennis is vooral onder de indruk van zijn lef, net als de rest van de groep die inmiddels naar het vliegveldje is gekomen om Herman aan te moedigen. De blik van Herman als-ie na de landing op de grond zit, is al net zo onvergetelijk als zijn sprong. Want, mijn hemel: je moet het maar durven, welke leeftijd je dan ook hebt. Of zoals Dennis het bewonderend verwoordt: ‘Wat een held. Vet. Daar gaat-ie, die ouwe.’ En hoe!

Bekijk hieronder het fragment terug.

Bekijk hieronder het fragment terug waarin Ellis en Annie voor de eerste keer in hun leven waterpijp roken. Ze vinden het een hele bijzondere ervaring.

Foto | De wereld rond met 80-jarigen

Ook leuk om te lezen

Artikelen van Margriet.nl ontvangen in je mailbox? Schrijf je in op Margriet.nl/nieuwsbrief

Ook interessant