Nieuws

Boer zoekt vrouw – de nabespreking: over bonte avonden en Geert-achtige strategieën

boer-zoekt-vrouw-logeerweek.jpg

Coördinator tekstredactie Ilona Oerlemans is groot Boer zoekt vrouw-fan. Elke maandag blikt zij terug op de laatste uitzending.

De logeerweek. Altijd weer een garantie voor veel ongemakkelijke situaties, positieve uitschieters en teleurstellende momenten. Mijn persoonlijke teleurstelling moest ik vorige week al incasseren: miss Helium die niet was uitverkoren. Wat hád ik het graag gehoord, díé stem, meegalmend met een psalm in een Canadees kerkje. Of gillend in de gierput, wat echo-technisch nóg spectaculairder was geweest. Maar helaas. Riks had trouwens toch andere zaken aan zijn hoofd, want hij zette zijn vrouwen na aankomst direct aan het werk. Hup, de koeien melken. Of in Riks’ eigen woorden: ‘Als je het koud hebt, doe je dat jezelf aan. Dan doe je gewoon niet genoeg.’ Gelukkig gaf hij zijn kersverse boerenknechten nog wel een gouden tip – ‘Één doekje per koe.’ – en daarna ging het melken behoorlijk soepel. Op dat ene momentje van Marit na dan, die een uierloos exemplaar wilde melken. Maar over het algemeen was het best een geslaagde snuffelstagedag.

Die hele logeerweek ging sowieso geslaagd van start. Althans, afgaande op het aantal keren dat het woord ‘super’ werd gebruikt. Ik durf best te stellen dat ‘super’ het nieuwe ‘de klik’ is. Al gooide Marc die Bzv-klassieker er nog wel even in. Toen Yvon hintte op een praktische keuze voor olifantenredster Annekim kwam onverwacht de romantische kant van Marc naar voren. Nou ja, niet romántisch-romantisch, maar Marc-romantisch. ‘Er moet wel een klik zijn,’ wierp hij tegen. Op het plaatselijke marktje, waar hij zijn logees vrijwel direct na aankomst mee naartoe sleepte, was die klik er in elk geval nog niet. Gelukkig heeft Marc nog hagelslag in de koelkast staan, voor je weet maar nooit.

Wie het ook even niet meer wist, was David die opeens voor drie vrouwen moest gaan koken. Maar David is een vrij uitzonderlijk boerenexemplaar en weet zich met de nodige humor en zelfspot overal wel uit te redden. Zijn motto: ‘Als het maar gezellig is.’ En gezellig was het. Al zette ook hij zijn vrouwen zo snel mogelijk aan het werk. Om ‘boer Geert’-achtige redenen, bleek. Zo kon hij lekker kijken, oogcontact maken en… aanraken.

Bij Herman was het aanraken ver te zoeken. Dat was praktisch ook onmogelijk, want zijn meiden hadden de handen vol aan hun muziekinstrumenten. Het leek er verdorie wel een bonte avond. Slaapzaalsetting met drie bedjes en met z’n vieren tegelijk de tandjes poetsen. Knusheid alom. Wat direct ten koste ging van de diepgang in gesprekken, tot ongenoegen van Pia. Misschien kan iemand die lieverd even uitleggen dat het programma Bóér zoekt vrouw heet. Was het een aaneenschakeling geweest van diepgaande gesprekken, dan was er wel voor een titel als Psycholoog zoekt vrouw gekozen. Had Olke’s Harriët, die op het vliegveld opeens hevig begon te twijfelen aan haar aanstaande reis naar Texas, misschien ook minder de bibbers gehad. Dankzij een portie amateurpsychologie van Yvon stapte ze toch in. Om vervolgens na de koeienveiling uit de kast te komen als vegetariër. Dat zou nog weleens haar ondergang kunnen worden, want zoals Olke al zei: ‘Ik vind dat wel moeilijk. Vooral in Texas, met van die lekkere steaks.’ En het was nog wel zo gezellig begonnen. Olke had extra z’n best gedaan op het huis – kussentjes op het bed, ik bedoel maar! – en serveerde door z’n moeder gebakken cake bij de koffie. Om vervolgens op z’n Olkes te concluderen: ‘Als er een dame bij de tafel zit, kom je niet in een leeg huis.’ En zo is het maar net.

Foto: KRO-NCRV

Lees ook

Artikelen van Margriet.nl ontvangen in je mailbox? Schrijf je in op Margriet.nl/nieuwsbrief

Ook interessant