Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Nieuws

Boer zoekt vrouw – de nabespreking: over blokkades en al dan niet gedeelde hotelkamers

boer-zoekt-vrouw-olke-sandra.jpg

Margriets Ilona Oerlemans is groot Boer zoekt vrouw-fan. Elke maandag (voor deze ene keer dinsdag) blikt zij terug op de laatste uitzending.

De citytrips. Toppunt van romantiek. Althans, in theorie. In de Boer zoekt vrouw-praktijk eerder het toppunt van pijnlijkheid. Zelfs nu de boeren veilig in hun eigen habitat mochten blijven.

Bij Olke begon het al met een onheilspellend ‘Ze was de hele week zo leuk en vlot en daarom ben ik wel heel surprised.’ Het was inderdaad best een verrassing om te ontdekken dat Sandra de nacht had doorgebracht in een hotel. Naar eigen zeggen uit angst/examenvrees/een blokkade. Gelukkig blokkeert Olke zelden, dus kan hij er the morning after zijn vertrouwde openingszinnetje uitgooien: ‘Hé, Sandra! Hoe is het met jou?’ Om vervolgens samen te bepalen dat de citytrip toch wel een goed idee is. Maar of het lesje lassowerpen dat óók is… Olke blijkt er in elk geval beangstigend goed in. Misschien moet hij zijn lassotechnieken ook maar in de slaapkamer toepassen, want Sandra moet er werkelijk niet aan denken om een hotelkamer met Olke te delen. Ondanks alle toenaderingspogingen die al net zo ongemakkelijk zijn als Olkes totale mimiek. Zijn treurige aftocht per lift naar zijn eigen kamer is nú al legendarisch.

In Roemenië kiest David bewust voor wat tijd alleen. Zijn keuzemoment zit eraan te komen en hij is er nog niet uit. De laatste twee dagen vond hij super – uiteraard, want David víndt dingen nou eenmaal super – met allebei. Terwijl Susanne Yvon toevertrouwt dat er bij haar wel sprake is van een beginnende verliefdheid, maar dat er ook ergens een blokkade zit (zou het besmettelijk zijn?), zegt Mara dat ze een warm gevoel heeft. David baseert zijn keuze op datzelfde warme gevoel en gaat dus voor de vrouw met de omgekeerde glimlach. Superleuk. De citytrip is ook gewoon super. Nu alleen nog even dat boerenbedrijfje opbouwen en dan kan Mara naar Roemenië verhuizen.

Annekim hóéft niet eens te verhuizen. Zoals ze zelf concludeert: ‘Het is gewoon superhandig dat ik hier woon. En hij ook.’ Ook best handig dat Marc en zij voor hún citytrip in de buurt op safari gaan. Of in Marcs woorden: ‘In een auto zitten en een beetje beestjes kijken.’ Ontspanning alom, daar in Zambia. Ook tussen Marc en Annekim. Niet voor niets hebben ze samen al gesprekken over de essentiële dingen in het leven, zoals het berekenen van de schouderhoogte van een olifant. Marc laat ondertussen zijn geheel eigen berekening op zijn kersverse vriendin los. ‘Meestal als ik iets koop ben ik ontevreden, maar met deze koop ben ik wel heel tevreden.’

Ook Herman en Fleur zijn nog steeds innig tevreden. Aan het ontbijt in een romantische kasteelkamer constateert Herman verwonderd dat hij en Fleur precies tegelijk wakker waren. Een leuke verrassing vond hij het, om naast haar wakker te worden. Persoonlijk had ik het een leukere verrassing gevonden als hij naast een harige Fransman was ontwaakt, maar dat zou een iets te ruwe onderbreking zijn geweest van dit prille geluk. Herman is zó blij met Fleur, dat hij dit nooit meer stuk wil laten lopen.

In Canada loopt de citytrip al stuk voor hij goed en wel is begonnen, ondanks de in hartvorm opgerolde handdoeken op het hotelbed. Een fraai staaltje huishoudromantiek, door Riks gewaardeerd met een: ‘Dat had ik thuis niet zo opgevouwen.’ Nee, dan zit de stemming er meteen lekker in. De volgende dag past de gevoelstemperatuur dan ook perfect bij het sneeuwlandschap waar hij en Marit doorheen wandelen. Terwijl Marit Riks omhelst, wil ze weten of hij nog een beetje blij is. Ja, een beetje wel, maar hij vindt het ook een beetje moeilijk en zit een beetje vast. Ik zou op dat moment hebben gedacht: ik ben wel een beetje klaar met dit gedoe, maar Marit houdt hoop. Zelfs als Riks haar een moeilijke vrouw noemt. En zelfs als ze even later bij een romantisch kampvuur zitten. De Canadese kilte is echter met geen twintig kampvuren meer te verdrijven en daar komt Marit de volgende dag ook achter. Als Riks de totale leegte in zijn lijf analyseert, beseft hij dat zijn gevoelens nog moeten groeien. ‘Als dat niet komt, heb je een probleem. Dan weet je het antwoord wel.’ En met dat antwoord verloste hij Marit, heel symbolisch op Tweede Paasdag, uiteindelijk ook uit haar lijden.

Foto | Boer zoekt vrouw internationaal

Bekijk ook onderstaande video over de uitzending van zondag.

Ook leuk om te lezen

Artikelen van Margriet.nl ontvangen in je mailbox? Schrijf je in op margriet.nl/nieuwsbrief

Ook interessant