Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Nieuws

Boer zoekt vrouw – de nabespreking: over afscheidszinnen en armbanden (bijna) in koeien

boer-zoekt-vrouw-logeerweek-riks.jpg

Coördinator tekstredactie Ilona Oerlemans is groot Boer zoekt vrouw-fan. Elke maandag blikt zij terug op de laatste uitzending.

Het was er eentje vol leermomenten, deze Boer zoekt vrouw-aflevering. In de eerste plaats natuurlijk voor de boeren zelf. Dat begon al bij Riks, die van zijn vrouwen een lesje ‘aardappels schillen’ kreeg en voor het eerst van zijn leven een dunschiller zag (zie foto hierboven). Ook van een staafmixer had hij nog nooit gehoord, zo bleek de volgende ochtend. Hoe Claudia het beslag voor haar bananenpannenkoekjes uiteindelijk heeft gemaakt, werd niet helemaal duidelijk. Wél duidelijk zijn de gevoelens van Marit. Zij vindt Riks leuk. Punt. Eline, die kijkt alsof ze in een continue staat van doodsangst verkeert, weet het nog niet zo goed. Riks weet het wél: Eline is te bescheiden. En ‘dan kom je zelf natuurlijk niet bovenop terecht.’ Of je dat moet willen bij Riks is de vraag. En of dat überhaupt zijn voorkeurspositie is ook, gezien de manier waarop hij vorige week de overalls in bed had gepositioneerd. In elk geval was er weer een klik. Of niet. Dat weet Claudia nog niet zeker. Maar de term is gevallen, dus dat telt ook!

Bij Olke scoor je vooral punten als je een beetje leuk meedoet op zijn megaboerderij. In de competitie ‘tot je elleboog in een koe zitten’ gaat Harriët vooralsnog ruim op kop. Alberdien vindt alles vooral zielig en Sandra heeft soms nog wat essentiële tips nodig. Zoals die ene van Harriët, vlak vóór ze met die arm… ‘Je moet even je armband afdoen.’ Jammer, geen Mister Bean-taferelen. Mag ik dan wel een boekje met het verzameld werk van Olke? En dan graag als uitsmijter: ‘Koeien en stront, dat gaat vaak samen.’

Mijn persoonlijke leermoment uit de aflevering kwam uit Zambia. Eindelijk, eindelijk weet ik wat dé versierzin is als je met een knappe boer op een bootje belandt: ‘Wat is je voerconversie?’ Hoppa, gespreid bedje. Of, in Marcs geval, gespreid netje. En dan eindeloos samen zwijgend vleermuizen spotten in de mangoboom. Leuk hoor.

De overgang van Marc naar David was wederom een ware cultuurshock. En dan bedoel ik niet het verschil tussen Zambia en Roemenië. David práát. Geanimeerd én geïnteresseerd. En hij verstaat ook nog de kunst om zijn drie vrouwen in katzwijm te laten vallen. De truc: kersverse roze biggetjes. Die Mara en Susanne overigens iets langer mochten bewonderen, want David had een momentje nodig met soulmate Jorien. Zal dat momentje uitmonden in één lange Roemenië-expeditie..?

De Frankrijk-expeditie zat er in elk geval bijna op voor een van de meiden. Voor Hermans eerste keuzemoment had Yvon een muziekkorps-achtig jasje aangetrokken. En Herman had geoefend op een hartverwarmende afscheidszin. ‘Het was veel te kort,’ gaf hij Pia mee. Uitgerekend Pia, die vertelde een (daar komt-ie weer) klik te hebben gevoeld. Die klik was heus wederzijds. Het slot van haar koffer voelde ’m ook.

Ondertussen lijkt Marc niet te kunnen wachten tot minstens twee van zijn vrouwen hun koffers pakken en gewoon verdwijnen. Laat ik hem daarom één gouden tip geven: gewoon de voerconversie voor je vrouwen flink naar beneden bijstellen. Dan lost het probleem zich vanzelf op.

Lees ook:

Artikelen van Margriet.nl ontvangen in je mailbox? Schrijf je in op Margriet.nl/nieuwsbrief

Ook interessant