Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Nieuws

‘Na al die jaren is het payback time en woont mijn schoonmoeder bij ons in huis’

schoonmoeder.jpg

Jasmijn: “Twintig jaar geleden ontmoette ik haar, mijn schoonmoeder, voor de eerste keer. Ik was achttien en had een bijbaantje in een schoenenwinkel; zij kwam daar geregeld als klant en was duidelijk erg gecharmeerd van mij. Ze wilde dan ook alleen door mij worden geholpen en zo leerde ik haar met de tijd een beetje kennen. Ze vertelde veel, ook over haar zoon, die ongeveer mijn leeftijd had en door zijn zware medicijnenstudie geen kans kreeg om de wereld om zich heen te verkennen. Ik moest hem maar eens ontmoeten, vond ze, want haar ‘superlieve én knappe arts in wording’ kon wel een duwtje in de goede richting gebruiken.

Bemoeienis

Bas is een topper, over hem heeft ze destijds geen woord te veel gezegd. Maar zijn moeders bemoeienis had mij toen al moeten alarmeren. Want hoe aardig ze het ook bedoelt: ze is door haar enthousiasme nogal aanwezig. Altijd. Bas is haar enige kind, dus ze hoeft haar aandacht niet te verdelen. ‘Ik heb een zoon en schoondochter én twee zalige kleindochters,’ roept ze geregeld, ‘precies genoeg om te kunnen omarmen en verwennen!’

Schoonouders uit elkaar

Mijn schoonmoeder heeft door de jaren heen veel voor mij klaargestaan; vaak ongevraagd, maar, eerlijk is eerlijk, soms is dat juist fijn. Ze was er toen ik als twintigjarige problemen had met mijn eigen ouders, ze was er – voortdurend – toen ik zwanger was en last had van mijn bekken, ze stond te strijken als de stapels was tot mijn plafond reikten en ze bracht eten voor Bas en de meiden als ik ’s avonds moest werken. En nu… is het payback time. Mijn schoonouders hebben besloten uit elkaar te gaan en sindsdien is mijn schoonmoeder bij ons. In huis. Op de zolderverdieping, die al als logeerruimte was ingericht. Ik kan er niets tegen inbrengen, vind ook dat ik tolerant moet zijn na al haar gulle gebaren en wil hierom zéker geen ruzie krijgen – niet met haar en niet met Bas. Maar wat vergt dit véél!

Gast in mijn eigen huis

Ik voel me al negen maanden een gast in mijn eigen huis. Mijn schoonmoeders goede adviezen en opdringerige gedrag in mijn keuken en huishouden geven me het gevoel dat ik weer een meisje van achttien ben, dat alles nog moet leren. Misschien is het een kwestie van wennen en ervaar ik uiteindelijk vooral de gezelligheid en het gemak van een extra vrouw en een oma in huis. Ook als ze straks ouder en hulpbehoevend wordt, is het natuurlijk supermakkelijk dat ze bij ons is. Maar tegen mijn eigen dochters zal ik ooit zeggen: ‘Weet wie je kiest, want je trouwt niet alleen de man, maar ook zijn moeder.’ Zouden mannen het net zo ingewikkeld vinden met hún schoonouder(s)?”

Lees ook: “Ik verzorg mijn schoonmoeder vol tegenzin”

Ook interessant