Headers columnisten Marjan NW Beeld Marloes Bosch. Styling: Brigitte Kramer. Visagie: Carmen Zomers.
Beeld Marloes Bosch. Styling: Brigitte Kramer. Visagie: Carmen Zomers.

PREMIUM

‘Stel nou dat alle vrouwen samen eisen dat er een eind komt aan de oorlog’

Nog nooit heeft Marjan gedemonstreerd. Maar als ze ziet wat er nu in de wereld allemaal gebeurt, wil ze de straat op.

Ik heb nog nooit in mijn leven gedemonstreerd. Ik ben niet het type mens dat de kast in duikt, een oud laken opvist, een spandoek schildert en de tram pakt naar het Museumplein. Ik weet ook waarom. Ik heb een hekel aan grote groepen mensen, vooral als ze schreeuwen. En ik vind het doel van demonstraties vaak onhaalbaar en in het ergste geval onzinnig.

Alles wankelt

Dus was ik heel lang een mens dat nooit demonstreert. Dat is prettig duidelijk. Je hoeft er daarna niet meer over na te denken. Ik hoor soms mensen zeggen: ‘Ik kijk geen televisie.’ Die zien er ook altijd heel tevreden uit na hun mededeling. Zeker als ze eraan kunnen toevoegen dat ze geen krant lezen en geen internet gebruiken. Ze zitten heerlijk in hun bubbel en de waan van de wereld gaat totaal aan ze voorbij. Ik benijd ze. Want bij mij wankelt alles.

Ik lees alles. Zie alles. Krijg alle woede en waanzin mee van die vreselijke oorlog in Oekraïne. En ik kan alleen maar denken dat ik de straat op wil. Maar hoe? Waarom? Wat heeft het voor nut om voor een Russische ambassade te gaan schreeuwen? Wat helpt dat? Het doel is onhaalbaar. De methode onzinnig. Dus ik demonstreer niet. En toch...

Idee!

Ik las vorige week een stukje uit Kruistocht in Spijkerbroek voor aan Sofie. Heerlijk boek van Thea Beckman. Zelfs Soof vond het te doen en ze sliep pas na tien minuten. Ik bleef nog lang wakker. Want er nestelde zich een idee in mijn hoofd.

Stel nou dat alle vrouwen samen eisen dat er een eind komt aan de oorlog. Dus gaan ze samen op weg. In een lange optocht. Een soort kruistocht. Want ze pikken het niet langer dat er bommen vallen op ziekenhuizen, scholen en woonwijken. Sterker nog: ze willen alle wapentuig de wereld uit. Ze vinden dat je leven moet respecteren. Dat je de aarde moet bewaken. Dat ieder kind een toekomst verdient. Ze lopen in lange rijen. Steeds meer. En meer. In Duitsland al veroorzaken ze ongekende files en eenmaal in Polen wordt het logistiek een ramp om iedereen aan eten te helpen. Als de voorste vrouw in de stoet aanbelt bij het Kremlin, zitten alle toevoerwegen naar Moskou totaal verstopt. De deur gaat open. En die vrouw vraagt: “Namens ons allemaal wil ik eigenlijk alleen maar weten: waar zijn jullie in hemelsnaam mee bezig? Houd er eens mee op!’

Voor altijd vrede

Vrouwen voor vrede. Voor nu en voor altijd. Ik weet het. De Kinderkruistocht eindigde aan de Middellandse Zee en de belofte dat die zou splijten en een doorgang zou geven naar Jeruzalem werd een enorme teleurstelling. Er zitten aan mijn plan ook nogal wat haken en ogen. Het is onhaalbaar. Onzinnig ook. Maar ik zou voor het eerst van mijn leven meelopen.

Paspoortbeeld columnisten Marjan NW Beeld

Over columnist Marjan van den Berg

Marjan van den Berg studeerde MO-Nederlands aan de VU te Amsterdam, stond jarenlang voor vmbo-klassen als juf Nederlands, schrijft columns en verhalen en runt haar eigen bedrijf Iskander Uitgevers. Ze is dol op haar dochters Merel, Amber en Kirsten, haar vier kleinkinderen, haar labrador en haar Jan! Lees hier alle columns van Marjan. Wil je Marjan volgen? Dat kan niet alleen op margriet.nl/marjan, maar ook via haar eigen website marjanvandenberg.nl en op Facebook.

Marjan van den BergMarloes Bosch. Styling: Brigitte Kramer. Visagie: Carmen Zomers.
Meer over

Op alle verhalen van Margriet rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@margriet.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden