Headers columnisten Marjan NW Beeld Marloes Bosch. Styling: Brigitte Kramer. Visagie: Carmen Zomers.
Beeld Marloes Bosch. Styling: Brigitte Kramer. Visagie: Carmen Zomers.

PREMIUM

Jan geeft instructies, ik houd het scanpistool verkeerd om, om te zien waar zijn irritatiegrens ligt

Natuurlijk kan Marjan best overweg met het scanapparaat in de supermarkt. Maar dan wel graag op haar eigen tempo. En als dan niet kan...? Dan gaat ze dus muiten.

“Och hemel, en dan?” Ik sta met een scanapparaat in mijn hand in de supermarkt. Jan begeleidt. Hij wijst. Scannen. Daarop drukken. Apparaat daarin. Nee, daar! Ik voel me een opgejaagd hert.

Boodschappen doen als een man

Ik kan dat natuurlijk allemaal prima. Alleen dan op mijn eigen tempo. Traag. Kijken, lezen, oppakken, wegleggen. Als ik een sporadisch keertje boodschappen doe, gaat alles op mijn dooie akkertje. Maar Jan doet altijd boodschappen. En hij doet het als een man. Als er op het lijstje staat dat er hagelslag moet komen, dan pakt hij hagelslag. Hij scant, gooit het in de kar en gaat naar het volgende item op de lijst. Als ik de hagelslag pak, scan ik het en dan valt mijn oog ineens op een variant met wit en bruin door elkaar. Dus zet ik de eerste keus terug, haal het uit de scanner en bestudeer de gemengde variant. Hé, kijk nou! Ze hebben ook grote hagelslag! Dat is grappig. En er is hagelslag met gekleurde bolletjes erin. Hoewel, misschien is dat een goeie keus: fairtradehagelslag. Even lezen. Interessant zeg!
Kortom: met Jan ben je sneller klaar. Zeker als je hem alleen laat gaan.

Keuzedilemma in het yoghurtschap

Nu zijn we samen de supermarkt ingedoken voor wat boodschappen op weg naar huis. Hij laat me twee keer heen en weer lopen op zoek naar halfvolle yoghurt (keuzedilemma in dat yoghurtschap, niet te doen) en naar keukenpapier (ook al keuzestress en het besef dat een microvezeldoekje veel milieuvriendelijker is...) en besluit dan ineens: “Doe jij dat scannen maar, je doet het veel te weinig.”

Ik snap waar dat vandaan komt. We komen van de notaris. Daar spraken we over nalatenschappen, levensverwachtingen en oudedagsvoorzieningen en nu denkt Jan: straks ben ik dood en weet zij de weg niet in de supermarkt.

“Ik kan best boodschappen doen,” sputter ik nog. Het helpt niks. Ik krijg instructie. Dus houd ik me vanaf dat moment ook totaal van de domme. Ik houd zelfs het scanpistool verkeerd om en vertraag maximaal, om te zien waar zijn irritatiegrens ligt.

Niet wijs

“Is het uw eerste keer?” vraagt een superlieve winkelmedewerker bij de zelfscankassa. Ze knikt me bemoedigend toe.
“Ja! Ik ben voor het eerst buiten. Sinds bijna drie jaar. Ik durfde niet. Met die corona en zo. Ze zeiden wel dat het voorbij is, maar ja, je weet maar nooit.”
“Wat een bijzondere dag,” zegt de winkelmevrouw. En tegen Jan: “Wat heerlijk dat u weer samen naar buiten kunt.”
“Nou,” zegt Jan.
“Straks gaan we een ijsje eten. Zo fijn!” zeg ik nog. Ik voel hoe ze ons nakijkt.
“Je bent niet wijs,” bromt Jan. “Maar ze heeft wel een goed verhaal, als ze thuiskomt,” zeg ik. Bij de ijswinkel neem ik banaan en hazelnoot.

Paspoortbeeld columnisten Marjan NW Beeld

Over columnist Marjan van den Berg

Marjan van den Berg studeerde MO-Nederlands aan de VU te Amsterdam, stond jarenlang voor vmbo-klassen als juf Nederlands, schrijft columns en verhalen en runt haar eigen bedrijf Iskander Uitgevers. Ze is dol op haar dochters Merel, Amber en Kirsten, haar vier kleinkinderen, haar labrador en haar Jan! Lees hier alle columns van Marjan. Wil je Marjan volgen? Dat kan niet alleen op margriet.nl/marjan, maar ook via haar eigen website marjanvandenberg.nl en op Facebook.

Marjan van den BergMarloes Bosch. Styling: Brigitte Kramer. Visagie: Carmen Zomers.

Op alle verhalen van Margriet rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@margriet.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden