Headers columnisten Marjan NW Beeld Marloes Bosch. Styling: Brigitte Kramer. Visagie: Carmen Zomers.
Beeld Marloes Bosch. Styling: Brigitte Kramer. Visagie: Carmen Zomers.

PREMIUM

Ik ben een platte eter. Mij kun je blij maken met twee kroketten met witbrood

Hoewel Marjan, culinair gezien, niet zo veel kan met ‘een vleugje vanille’ of ‘een toets van citrus’ geniet ze wel érg van de kookkunsten (en wijn) van haar buurvrouw. En van de verhalen aan tafel.

“Nog een wijntje?”

“Ik ben de tel kwijtgeraakt. Maar ach, doe maar! Lekker.”

Eten bij de buren is om drie redenen een topper. Ten eerste kookt de buurvrouw drie sterren aan het plafond. Ten tweede is het altijd verschrikkelijk gezellig en hebben we gespreksstof die nooit op lijkt te raken en ten derde hoeven we maar een paar meter te lopen. Dan zijn we weer thuis. Dus nog een wijntje. Welja. En elke wijn past ook nog optimaal bij het geserveerde gerecht, want ook daarin is buurvrouw een expert. Wat een feest.

Buurman zie je bij elke gang verliefder worden op buurvrouw. Dat maakt het samenzijn altijd extra blij. Hoe hij verrukt naar zijn bord kijkt en dan naar haar. En bij de eerste hap mompelt: “Och, lieverd toch...”

Proeven als een kenner

Jan proeft als een kenner. Hij kookt sinds een paar jaar en heeft daar ontzettend veel lol in. Dus die kan zich helemaal verliezen in de theorie achter de zeebaars in een zoutkorst en het verschil in smaakbeleving als je slagroom gebruikt of magere room.

Ik geloof het allemaal wel. Ik ben een platte eter. Mij kun je blij maken met twee kalfskroketten met brood. Witbrood. Uiteraard. En verder vind ik iets lekker of hmmm, gaat wel. Jan en de buurvrouw kunnen oeverloos tonen in de wijn bespreken: dat vleugje vanille of die toets van citrus. De buurman reageert daar ook altijd intelligent op. Al verdenk ik hem er soms van dat hij maar wat zegt. Als ik iets moet bijdragen, knik ik enthousiast. “Ja! Lekker!”

Vat vol inspiratie

Mijn bijdrage bestaat meestal uit een paar anekdotes. Die wijn is voor mij een vat vol inspiratie. Ook nu weer haakt er iets wat buurman zegt aan de knop van een laatje in mijn geheugen; het laatje schuift open en daar ligt een goed verhaal dat ik al jaren was vergeten.

“O ja!” roep ik enthousiast. “Ik weet nog dat ik bij mijn eerste scheiding...” Ik vertel. Het is een lekker verhaal. Zo’n verhaal dat je kunt delen omdat het zó veel jaren geleden is gebeurd, dat het al lang geen pijn meer doet. En waarvan je zeker weet dat iedereen aan tafel iets dergelijks heeft meegemaakt. Het effect is er dan ook. Iedereen lacht. Behalve Jan. Hij neemt een slokje van de wijn die hij net nog prees vanwege een spannend vleugje nootmuskaat, schraapt zijn keel en zegt dan: “Ik blokkeerde een beetje toen je zei: ‘Bij mijn eerste scheiding...’”

“Ja, dat hoorde ik ook,” giert de buurvrouw. Nu lachen we er samen om en ik zeg gauw: “Nou ja, formeel klopt het, hè? Het was mijn eerste scheiding!”

“En je zei al dat je de tel kwijt was geraakt,” helpt de buurman. “Zal ik nog bijschenken?”

“Ach ja, doe maar. Lekker.”

Paspoortbeeld columnisten Marjan NW Beeld

Over columnist Marjan van den Berg

Marjan van den Berg studeerde MO-Nederlands aan de VU te Amsterdam, stond jarenlang voor vmbo-klassen als juf Nederlands, schrijft columns en verhalen en runt haar eigen bedrijf Iskander Uitgevers. Ze is dol op haar dochters Merel, Amber en Kirsten, haar vier kleinkinderen, haar labrador en haar Jan! Lees hier alle columns van Marjan. Wil je Marjan volgen? Dat kan niet alleen op margriet.nl/marjan, maar ook via haar eigen website marjanvandenberg.nl en op Facebook.

Marjan van den BergMarloes Bosch. Styling: Brigitte Kramer. Visagie: Carmen Zomers.

Op alle verhalen van Margriet rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@margriet.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden