Headers columnisten Marjan NW Beeld Marloes Bosch. Styling: Brigitte Kramer. Visagie: Carmen Zomers.
Beeld Marloes Bosch. Styling: Brigitte Kramer. Visagie: Carmen Zomers.

PREMIUM

‘Hier is alles zo definitief verpest door die lui in Den Haag. Dat zie jij toch ook?’

Marjan hoort aan hoe verbitterd haar vriendin klinkt en probeert het gesprek een positieve draai te geven.

“Binnen een jaar ben ik weg,” zegt ze. Vriendin van vroeger. Ik zag haar jaarlijks, maar sinds corona is daar de klad in gekomen. Drie jaar al spraken we elkaar niet. En even, heel even, toen ze nog maar net uit haar auto was gestapt, de tuin in liep en me knuffelde, voelde het als thuiskomen. Halverwege de eerste kop koffie was dat gevoel verdwenen.

‘Verpest door die lui’

“Weg uit dit land waar niets deugt.” Ze klinkt verdrietig, boos, teleurgesteld, moe. “Hier is alles zo definitief verpest door die lui in Den Haag. Dat zie jij toch ook?” In de vaart naast het terras zijn futen aan het kunstzwemmen. Ze buigen hun hoofden in een sierlijke paringsdans. Een koolwitje daalt even neer op de stroopwafels en dwarrelt dan weer door. Op de dijk blaat een lammetje. “Ik wil naar Denemarken. Daar koop je voor een ton een vrijstaand huis in the middle of nowhere. Dan kun je opgaan in de natuur en hoef je niet meer wakker te liggen van de ene affaire na de andere, van al die wantoestanden en schandalen. Ik ben Nederland moe. Ik ga weg.”

Ze wil nog wel koffie. En straks een broodje. Ja hoor. Brie met rucola, walnoten en honing. Prima. Ze kijkt op haar telefoon. “Er rinkelde iets. Ik dacht, misschien een appje van Karlijn. Maar niks.” Ik vraag naar dochter Karlijn. Naar haar drie kleinkinderen. Maar die ziet ze zelden. Daar hoef je niet voor in Nederland te blijven. Ze heeft het natuurlijk druk, maar zo druk dat je je moeder niet opzoekt?
“Ik was elke week bij mijn moeder. Dan deed ik badkamer, toilet, keuken en nam de was mee. Zolang ze leefde, pakte ik mijn verantwoordelijkheid. Betty nooit.”
“Betty!”

Naar Denemarken

Ik veer op. “Hoe is het met je zusje?” Ze heeft geen idee. Daar hoort ze ook niks van. Ik probeer van alles om ons gesprek ergens heen te brengen waar het veilig is en blij en waardevol om vast te houden. Maar het lukt me van geen kant. Jeugdherinneringen staan ineens in een ander licht als ze zegt: “Jij hebt nooit gezien hoe ik werd gepest. Jij huppelde overal voor weg.” Dat wil ik nu ook wel. Weghuppelen.

“Ik ga naar Denemarken,” zegt ze. Tja, Denemarken. Misschien hebben ze daar een paar jaar geleden wel 1.675 kinderen bij hun ouders weggehaald. En is daar nu een ondersteuningsteam al een tijdje druk bezig die ouders hun kinderen terug te bezorgen. Maar is dat team daar tot op heden niet één keertje in geslaagd. En heeft dat geleid tot woede en frustratie onder alle Denen. Maar heeft dat nieuws Nederland nooit bereikt. Wie weet. “Dan kan ik aan al deze ellende ontsnappen,” zegt ze. Haar armgebaar omvat futen, lammetje en koolwitje.

Paspoortbeeld columnisten Marjan NW Beeld

Over columnist Marjan van den Berg

Marjan van den Berg studeerde MO-Nederlands aan de VU te Amsterdam, stond jarenlang voor vmbo-klassen als juf Nederlands, schrijft columns en verhalen en runt haar eigen bedrijf Iskander Uitgevers. Ze is dol op haar dochters Merel, Amber en Kirsten, haar vier kleinkinderen, haar labrador en haar Jan! Lees hier alle columns van Marjan. Wil je Marjan volgen? Dat kan niet alleen op margriet.nl/marjan, maar ook via haar eigen website marjanvandenberg.nl en op Facebook.

Marjan van den BergMarloes Bosch. Styling: Brigitte Kramer. Visagie: Carmen Zomers.
Meer over

Op alle verhalen van Margriet rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@margriet.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden