Headers columnisten Marjan NW Beeld Marloes Bosch. Styling: Brigitte Kramer. Visagie: Carmen Zomers.
Beeld Marloes Bosch. Styling: Brigitte Kramer. Visagie: Carmen Zomers.

PREMIUM

Als we dan toch een klein boompje nemen, laten we er dan meteen drie nemen

Tot haar grote spijt kan Marjan dit jaar geen grote kerstboom neerzetten, maar daar heeft ze iets op gevonden.

“Zullen we die ook maar meenemen?” We staan bij de kerstbomenverkoper. Ik heb een beschaafd kleine boom uitgezocht, want hij gaat dit jaar niet op de grond. Met labrador Marie is dat een verstandige overweging. Marie begrijpt totaal niet waar zij ophoudt en waar de rest van de wereld begint. Dus dendert ze overal doorheen en vooral door grenzen van het toelaatbare. De kans dat Marie rekening houdt met de breekbaarheid van kerstballen is nihil. Omhoog met dat ding.

En er zijn natuurlijk twee kleine kleinkinderen die je niet constant van alles wil verbieden. Dus richt ik de wereld graag zo in, dat ze weinig kwaad kunnen doen: op alle stopcontacten zitten inmiddels handige beschermrondjes en de bank is ingespoten met anti-vlekkenspray. En nu is er een klein boompje. Dat op een tafeltje past. Het doet bijna zeer. Want ik houd van een kerstboom. Ik heb er het liefst een van vloer tot plafond.

Laten we er dan drie nemen

Ik wijs Jan op nog twee tamelijk lullige boompjes die een beetje scheef tegen elkaar aan leunen. Als we dan toch een klein boompje nemen, laten we er dan drie nemen. Dan wordt het nog wat. Ik veer ter plekke echt op van die vondst.

“Waar wou je die dan neerzetten?” Let op dat ‘wou’. Dat is verleden tijd. Jan heeft het briljante plan al gewist voor het ten uitvoer kon worden gebracht. Als hij had gezegd: ‘Waar wil je ze neerzetten,’ dan biedt dat een opening. Maar nu? Dit vraagt om een kordaat statement.

“Ik zet ze op een tafeltje buiten. Voor het kleine raam. Dan schijnen de lichtjes naar binnen.” Ik ben echt bij vlagen geniaal. Ik kijk daar zó tevreden bij, dat Jan de enig mogelijke reactie geeft: “Oké.”

Dus heb ik nu drie kerstbomen. De boompjes buiten zitten op een kliksysteem, zodat ik met een afstandsbediening de lichtjes aan kan doen. Dan schijnen die boompjes achter het raampje. Ik ben een tevreden mens.

Tien stempels per jaar

Toch kriebelt er nog iets. Ergens. Vaag. Voor mij zijn drie boompjes omgehakt. In totaal sneuvelen er elk jaar ik weet niet hoeveel bomen. Ik zou dus zo’n boom moeten halen die je ingraaft en na gebruik terugbrengt. Of ik zou een kunstkerstboom moeten nemen. Maar ik houd zo van een echte! En ik vind die kluit zo’n gedoe. Dus bedacht ik: kunnen we een milieustempelkaart invoeren? Dat je bijvoorbeeld tien stempels mag per jaar. Eén vliegvakantie binnen Europa: twee stempels, vlees eten: drie stempels, bezit van een auto: drie stempels, één kerstboom: één stempel. Dan haal ik net drie kerstbomen, mits ik een stempel aftrek krijg voor het bezit van zonnepanelen.

Paspoortbeeld columnisten Marjan NW Beeld

Over columnist Marjan van den Berg

Marjan van den Berg studeerde MO-Nederlands aan de VU te Amsterdam, stond jarenlang voor vmbo-klassen als juf Nederlands, schrijft columns en verhalen en runt haar eigen bedrijf Iskander Uitgevers. Ze is dol op haar dochters Merel, Amber en Kirsten, haar vier kleinkinderen, haar labrador en haar Jan! Lees hier alle columns van Marjan. Wil je Marjan volgen? Dat kan niet alleen op margriet.nl/marjan, maar ook via haar eigen website marjanvandenberg.nl en op Facebook.

Marjan van den BergMarloes Bosch. Styling: Brigitte Kramer. Visagie: Carmen Zomers.

Op alle verhalen van Margriet rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@margriet.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden