Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Relaties

Suus: ‘Op Tinder kwam ik meerdere getrouwde bekenden tegen’

happy-female-entrepreneur-using-smart-phone-while-sitting-in-illuminated-office-at-night.jpg

Er zijn in ons land nogal wat singles boven de vijftig. Natuurlijk zijn die niet allemáál op zoek naar een partner – zelf de regie hebben over de afstandsbediening heeft ook zo z’n voordelen! – maar voor diegenen die dat wél zijn, is er hoop. Al moet je volgens Suus Ruis soms wel wat hindernissen (lees: op datingapps zoals Tinder en aparte figuren) omzeilen als je wilt daten na je vijftigste.

“Niet lang geleden appte ik met een vrouwelijke kennis die ik al een tijd niet had gesproken. Na wat berichtjes over en weer vroeg ze me hoe het met de liefde stond. ‘Niets te melden,’ antwoordde ik, gevolgd door een ‘maar ik weet eerlijk gezegd ook niet of ik nog zin heb in een man.’ Je moet het feit dat je single bent toch altijd een beetje verantwoorden en uitleggen. Nou ja, dat hoeft natuurlijk helemaal niet, maar dat gevoel heb ik soms. Om even te benadrukken dat er verder niks mis is met me, zeg maar.”

Relatiebemiddelingsbureau

“Zij vertelde hoe zij na haar scheiding weer aan de man was gekomen: ze had een relatiebemiddelingsbureau ingeschakeld, omdat ze klaar was met de vele mafkezen die ze op datingsites tegenkwam (getrouwd en op zoek naar een smakelijk bijgerecht, nog niet los van ex of moeder, alleen op zoek naar seks, et cetera). Ze was bij het bureau na een uitgebreide persoonlijke intake gekoppeld aan een man die op alle vlakken perfect bij haar paste, de vlam sloeg in de pan, ze trouwden op blote voeten in warm zand in de aanwezigheid van hun kinderen en leefden nog lang en gelukkig. Kijk, dat leek me nou wél iets. Want de weinige keren dat ik de geest krijg en me weer eventjes op datingapps begeef, vind ik dat maar een jungle en weet ik niet hoe snel ik al die apps weer van mijn telefoon moet gooien. Maar ik had te vroeg gejuicht.”

Daten na je vijftigste blijkt prijzig

“Voordat ik meer kon vragen, stuurde ze al de opmerking ‘maar het kost wel wat’. Ik klikte de door haar gestuurde link aan en zag dat je voor de liefde van je leven bijna 4000 euro mag aftikken. Eh… oei. Dat is best veel, voor dat daten na je vijftigste. De vrouw snapte dat ik moest slikken, maar noemde de prijs tegelijkertijd ook een voordeel. De mannen moeten die immers ook betalen. En iedereen die een dergelijk bedrag op tafel legt, moet wel écht serieus op zoek zijn.”

Geen zin meer in een snurkende man

“Hoewel ik dat een valide argument vind en deze optie een paar maanden later nog niet helemaal heb weggewuifd, parkeer ik hem even. Want toen ik haar appte dat ik niet zeker wist of ik überhaupt nog wel een partner wilde, meende ik dat. Geen zin meer in een snurkende man naast me, iemand die zijn vieze kleren naast de wasmand gooit in plaats van erin, en de vuile vaat op het aanrecht kwakt. Of naar Studio Sport wil kijken als ik in de stemming ben voor een serie met hoepelrokken. Maar ja, aan de andere kant is het óók wel heel gezellig. Én fijn als je niet zelf die olijfboom van twee miljard kilo vanaf je Intratuin-karretje in je auto en daarna in je tuin hoeft te tillen.”

Lees ook:
Pas op voor datingfraude: hier moet je op letten bij online daten

Alleen nog maar A-merk

“Maar hoe vind je als 45-plusser die man? Hoe werkt daten na je vijftigste? Dat er echt nog genoeg prima heren rondlopen – die heus niet allemaal bezet zijn – is een feit, ook al denken we soms misschien van niet. Maar het is natuurlijk wel een beetje zoeken naar een speld in een hooiberg, niet in de laatste plaats omdat je op een bepaalde leeftijd geen zin meer hebt in een beetje rommelen in de marge in de hoop dat je per ongeluk op de geschikte partner stuit. Je hebt genoeg levenservaring en wilt nu gewoon alleen nog maar A-merk. Alhoewel, ik ga er nu even blind van uit dat iedereen net als ik op zoek is naar de prins op het witte paard en ‘tot de dood ons scheidt’ en dat we liever níét daten dan daten met de types die mijn kennis richting het relatiebemiddelingsbureau duwden na haar vijftigste.”

“Maar dat iedereen een serieuze relatie wil is natuurlijk onzin. Ik heb een 50+-vriendin (gescheiden, kinderen uit huis, zakenvrouw, onafhankelijk) die totaal niet zit te wachten op een serieuze verbintenis. Zij heeft minnaars, van wie er af en toe eentje een paar maanden blijft hangen. Ik heb haar uiteraard gevraagd waar ze die vandaan haalt. Het antwoord: datingapps. Omdat ze heel duidelijk is over wat ze wél wil (seks, gezelligheid, luchtigheid) en níét wil (een voordeur delen en iemand die vraagt ‘waar dit naartoe gaat’), is ze uiterst tevreden met hoe haar leven er nu date-technisch gezien uitziet.”

Niks voor mij

“Voor mij zou dit echter niet werken, om meerdere redenen. Ten eerste ben ik niet van de vluchtige seks. Als ik iemand leuk genoeg vind om mee naar bed te gaan, vind ik hem ook leuk genoeg om mee te daten. Eerlijk gezegd moet ik er niet aan denken om ’s ochtends wakker te worden naast een vreemd lijf. In mijn eigen huis zou ik dat niet kunnen handelen omdat er dan ineens een vreemde kerel op mijn wc zit en misschien wel een gekookt eitje verwacht (zul je zien dat ik weer zo’n gast tref die ik met geen stok mijn huis uit krijg). “

“En in het huis van een onbekende wakker worden? Sorry, dat vond ik oké toen ik 22 was. Toen vond ik veel meer dingen oké die ik nu totaal onacceptabel vind. Witte bonen in tomatensaus als diner en buren die tot vier uur ’s nachts aan het feesten waren (dat deed ik zelf ook, boeien), bijvoorbeeld. Voortschrijdend inzicht.”

Geen fan van datingapps

“Ten tweede ben ik geen groot fan van datingapps. Houd met ten goede, ik weet dat miljoenen mensen er de liefde van hun leven mee hebben gevonden, maar ik krijg dat online daten maar niet onder de knie. Dat ligt vooral aan het feit dat ik niet onaardig of arrogant gevonden wil worden. Ik durf dus nooit te zeggen: ‘Joh, je lijkt me heel aardig, maar dit gaat hem niet worden.”

“Mijn laffe oplossing is dus ghosten. Voor iedereen die er een paar jaar tussenuit is geweest en zich afvraagt of dat daten anno 2021 anders is dan vroeger: jazeker, want afgezien van het feit dat tachtig procent van het hele proces zich deze dagen online afspeelt, loop je tegenwoordig dus het risico om te worden geghost. Dan ben je leuk aan het chatten of heb je zelfs een paar leuke dates gehad en hoor je ineens helemaal niks meer. Niets. Er wordt niet meer op je berichtjes gereageerd, de telefoon wordt niet opgenomen, je wordt volledig genegeerd. Heel pijnlijk en ik schaam me dan ook diep dat ik me er zelf dus ook schuldig aan heb gemaakt. Ik ben trouwens nog beter in breadcrumbing; dan reageer je nét genoeg om iemand aan het lijntje te houden, maar zonder de intentie om het ooit méér te laten worden.”

Chatten? Nee bedankt

“Nog een ding aan online daten: meestal chat je eerst voordat je afspreekt. Op zich heel slim, want zo krijg je een beetje een idee wat voor vlees je in de kuip hebt. Bij mij betekent dat in de praktijk echter dat ik in 99 procent van de gevallen al ben afgehaakt voor die eerste kop koffie. Ik knap namelijk nogal snel af. Zoals bij de knappe arts die als een bakvis digitaal overal om moest grinniken. ‘Goedemorgen Suus, hihi.’ ‘Lekker zonnetje, hè? Hihi.’ ‘Ik ga zo eerst de hond uitlaten, hihi.’ Geen halszaak, maar woest aantrekkelijk was het niet. Of de man die elke ochtend ‘Kiekeboe!’ appte. Voor de duidelijkheid: hij was 54, geen 3.”

‘Hihi’- en ‘kiekeboe’-mannen

“Er was ook nog een match die me na twee weken veelbelovend daten op het hart drukte dat hij wel op zoek was naar een vrouw die open-minded was. Dat was ik toch zeker wel? Ik vroeg hem of hij bedoelde dat hij een open relatie wilde. Ik zette er een smiley met grote ogen achter. ‘Nee joh!’ haastte hij zich te zeggen. Want door mijn smiley begreep hij meteen dat ik daar niet op zat te wachten.”

“Maar natuurlijk bedoelde hij dat wél. Ik heb alleen geen contact gehouden om daar definitief achter te komen. Misschien had ik beter moeten luisteren naar relatietherapeut Marcelino Lopez die ik ooit sprak voor een artikel over online daten. Hij vertelde me dat je het best snel kunt afspreken met een online match in plaats van oeverloos te blijven chatten; als je alleen maar berichtjes stuurt en elkaar niet live ziet, mis je intonatie, gebaren en andere non-verbale uitingen. Misschien waren de ‘hihi’- en ‘kiekeboe’-mannen in het echt wel heel leuk.”

Naar links, naar rechts…

“Bovenstaande mannen vond ik overigens via een iets exclusievere datingapp. Tinder heb ik ook een paar keer geprobeerd, maar het feit dat ik meerdere getrouwde bekenden tegenkwam (die gewoon hun vrouw van hun profielfoto afknipten), maakte me sceptisch. Daarnaast werkte voor mij het swipen niet naar behoren. Mijn brein vond het blijkbaar logisch om naar links te swipen als ik iemand leuk vond. Ik had pas door dat Tinder het andersom had bedacht toen ik match na match had met mannen met gezichtstatoeages maar zonder voortanden. Hoewel ik talloze succesverhalen ken van prachtige relaties en huwelijken die ook op leeftijd op Tinder zijn begonnen, is het niet mijn medium. Ik vind de vijver te groot, omdat de drempel om je in te schrijven zo laag is. En je moet je door héél veel nietszeggende openingen (‘Hoi’) heen worstelen.”

De ouderwetse analoge

“Er zijn steeds meer oudere singles en die gaan vooral na een eerder huwelijk massaal op zoek naar een nieuwe liefde. Als je rond je vijftigste gaat scheiden, is de gedachte vaak: ik word misschien wel 85, ik ga niet alleen blijven. Omdat deze groep mensen vaak prima met computer en smartphone overweg kan, groeit het aantal mensen in deze leeftijdscategorie dat zijn/haar heil zoekt op datingsites of -apps. Vooral de sites Parship en Ourtime zijn geschikt voor mensen die daten na hun vijftigste.”

“Volgens deskundigen is het wel handig om het naast je virtuele avonturen ook op de ouderwetse analoge manier te blijven proberen. Dus: tegen al je vrienden zeggen dat je openstaat voor de liefde en dat ze geschikte kandidaten jouw kant op mogen sturen. Het voordeel: je vrienden kennen deze potentiële droompartners, dus in de regel kun je ervan uitgaan dat je op deze manier geen psychische wrakken op je pad krijgt. En dan zijn er natuurlijk ook de vele singlereizen en -feesten (er mag weer steeds meer) die specifiek gericht zijn op deze leeftijdsgroep, bijvoorbeeld via Single Events.

Wíl ik wel daten na mijn vijftigste?

“Schrijven over daten als je geen achttien meer bent, heeft mij in elk geval gedwongen om na te denken over wat ik eigenlijk wil. Zeker geen ‘man voor eventjes’, zoals mijn vriendin. Maar toch wel die man die de olijfboom in de auto sjouwt, moet ik bekennen. Misschien moet ik gewoon gaan latten; dat doet volgens cijfers van het CBS ongeveer twintig procent van de drie miljoen singles in Nederland. Dan heb ik meteen het probleem van de sokken en Studio Sport niet meer. Wellicht moet ik ondertussen de lat wat lager leggen en ook koffie gaan drinken met mannen die op (virtueel) papier niet perfect zijn. Anders zit er niets anders op dan te sparen voor de relatiebemiddeling.”

Tekst | Suus Ruis
Beeld | Getty Images

Dit artikel over daten na je vijftigste verscheen eerder in Margriet 37 – 2021. Dit nummer nabestellen kan via lossebladen.nl.

Ook interessant