Kopen zonder kijken team Beeld RTL/Tom Cornelissen
Beeld RTL/Tom Cornelissen

PREMIUM

Kopen zonder kijken: Op het nippertje gescoord door brute concessies en fikse verhoging van budget

Vijftig huizen, vijftien overbiedingen, een jaar verder en nul resultaat. Het team van Kopen zonder kijken had het deze aflevering bijna opgegeven. Tot er met brute concessies en een fikse verhoging van het budget alsnog gescoord werd. Op het nippertje dan. Maar er zijn wel wat dromen aan duigen.

Wonen op een postzegel van 37m2. Leuk als je jong bent en alleen woont, maar samen de volgende stap maken zit er hier niet in. En zie maar eens iets fatsoenlijks te vinden als de huizenmarkt potdicht zit, je eigenlijk niet zoveel geld uit durft te geven en een beetje een ongeleid projectiel bent qua woonwensen. Daarom gaat Martijn deze week op huizenjacht met Vera en Dyan (geen leeftijd bekend, maar een jong stel) die nu op drie hoog wonen in Amsterdam-Oost.

Vloek en een zegen

Nadat Dyan veel gereisd heeft, vinden ze het tijd om zich samen ergens te settelen. Hun huidige woning brengt vooral ongemakken met zich mee. Ook hebben ze veel grote spullen, zoals kites en motoren, die moeten ergens opgeborgen worden. Hoewel Dyan nog wel gehecht is aan het rumoer van de stad, hebben ze een groot zoekgebied. Iets dat zowel een vloek als een zegen tegelijk is, want eigenlijk weten ze daardoor niet precies wat ze willen. Of zoals Alex zegt: “Jullie schieten met hagel”. Waar ze het wel over eens zijn, is een jaren dertig woning (we zeggen niks) van 90m2 met een speels karakter, minimaal drie slaapkamers, zonnige tuin op het zuiden, een ruime achterom voor de motoren, ergens tussen Amsterdam en Castricum. En dat alles voor een budget van 375.000 euro. Thuis wordt er om deze combinatie gelachen. Dat kunnen ze vergeten.

Concessietijd

De missie van Alex start in de Zaanstreek, maar eindigt een paar maanden later in Amsterdam-Oost om de dames op te halen voor een tripje met de neus op de feiten. Langs huizen die ze hadden kúnnen aankopen als hun woonwensen ze niet in de weg zouden zitten. Kortom: het is al concessietijd. Ze leveren daarna snel de wens op een jaren dertig woning in en verhogen het budget met 15.000 euro. Maar Alex is na tientallen nieuwe bezichtigingen bang dat ze het met de verhoging niet eens gaan redden. Zelfs bij een bouwval komen ze ruim 60.000 euro tekort aan verbouwingsbudget. Na om en nabij een héél jaar zoeken moet er dus iets radicaal anders. Er wordt zelfs gesproken over de opdracht teruggeven. Zal dit dan echt niet goed aflopen? Waar gaat dit heen?

Moedeloos

Dyan en Vera worden opgeroepen voor een nieuwe meeting. Het team is vijftig bezichtigingen en vijftien (over)biedingen verder, zónder resultaat. Voor wie het nu nog niet doorhad: het is bizar op de woningmarkt. We zien koppies treurig worden en de teleurstelling groeien. Hier sneuvelen weer wat dromen. Vera: “We dachten dat we met de concessies redelijk in de buurt kwamen van de markt, maar schijnbaar nog steeds niet. Je wordt er moedeloos van.” En Alex zegt: “Je hebt in deze tijd niet de luxe om heel kritisch te zijn.” Als Dyan vraagt wat nu het verstandigste is om te doen, legt Alex uit: het aantal vierkante meters moet omlaag, de zonligging moet anders en de tuingrootte moet aangepast. Maar na uitgebreid beraad zetten ze een andere troef in: ze verhogen hun budget, gaan all in met 470.000 euro en brengen de wensenlijst terug tot een eengezinswoning, minimaal 2 slaapkamers en een zonnige tuin. En dan is het natuurlijk meteen raak. Alex vindt een pareltje in Castricum en als Martijn voor de deur staat bij Dyan en Vera kun je de opluchting en heel veel emoties van hun gezichten aflezen. Ein-de-lijk!

Op slippers en in de druipende regen

Tijdens de puzzeltocht zijn ze lang op weg: wie zo’n groot zoekgebied heeft kan overal wel terechtkomen. Maar na een aantal optionele huizen gepasseerd te zijn, is de sfeer in de auto een feestje. Er wordt gelachen, gezongen en ze zijn vooral heel erg blij. De laatste stop is het meest favoriet. Op slippers en in de druipende regen tillen ze elkaar op om over de schutting te gluren. “Dit wordt ons huis!” Als ze na de bedenktijd eenmaal naar binnen mogen, zijn ze enorm blij met de ruimte, het tuintje en de schuur. Dat ze alleen avondzon hebben vinden ze ook goed. Al mogen de keuken en badkamer best verbouwd worden.

Lucky bastards

En dat is precies wat Bob gaat doen: een nieuwe badkamer en nieuwe keuken. Omdat de woning 450.000 euro heeft gekost hebben ze 20.000 euro over om te verbouwen. Bob vraagt familie en vrienden van Vera en Dyan om te slopen, zodat hij en Roos geld kunnen uitgeven aan de mooie spullen. Prima idee. Roos kiest voor een Hawaii chic beach vibe en concreet kom je dan uit bij een aqua-kleurige keuken, een rustige badkamer met terrazzo tegels en een groene bank in ribstof van de sponsor. Dyan en Vera vinden het geweldig: “Wat cool!” Bij zoveel moois voelen ze vooral veel emoties door elkaar en zijn sprakeloos. Concluderend vinden ze zichzelf maar “lucky bastards”. Martijn heeft dan nog een tegeltjeswijsheid als afsluiter: “Geduld komt pas als je niks meer verwacht, dan is het resultaat des te mooier.” Amen.

Suzanne ArbeidRTL/Tom Cornelissen
Meer over

Op alle verhalen van Margriet rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@margriet.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden