Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Lifestyle

Van verjaardagen tot zoenen: negen herkenbare situaties in ‘post-coronatijd’

4rhradp64zet_selected_wide_1200.jpg

De vakantie is voorbij, terug naar het normale leven. Maar hoe ziet dat er post-coronatijd eigenlijk uit? Moeten we de hele dag de ramen open? Geef je op verjaardagen weer een zoen? Negen herkenbare situaties mét oplossing.

Het nieuwe kantoornormaal

Situatie: Na anderhalf jaar thuiswerken is het zalig dat je een paar dagen per week live in de ogen van je collega’s kunt kijken. Even een dagje geen Teams-meetings, maar met z’n allen op dezelfde locatie. Maar hoe doe je dat als er koffie moet worden gehaald; doe je dat dan voor iedereen? Schuif je met z’n allen aan één lunchtafel? En stap je samen met je collega’s in de lift naar de zesde verdieping of wacht je een rondje totdat-ie helemaal leeg is?

Oplossing: Het is aan je werkgever om voor een veilige werkomgeving te zorgen. Denk bijvoorbeeld aan looproutes met eenrichtingsverkeer, een maximumaantal bureaus per vierkante meter, een megagrote vergadertafel waar iedereen op afstand aan kan zitten, contactloze bediening van de liften en slimme camera’s die in de gaten houden of er niet te veel mensen in een ruimte zijn. Aan jou de taak om binnen die richtlijnen uit te vogelen waar je je prettig bij voelt. Misschien kunnen jullie samen de trap nemen in plaats van de lift. Twee om twee koffie halen bij de automaat? En tijdens de lunch opsplitsen in verschillende groepjes die elke werkdag variëren. Zo houd je het veilig, maar ook gezellig.

Er is er een jarig

Situatie: Iemand uit je nabije omgeving is jarig. Of heeft iets bereikt wat de moeite waard is. Er is een diploma gehaald, een marathon gelopen, noem maar op. Het kan gaan om een collega, maar ook om een buurvrouw, kennis uit de buurt of sportschoolmaatje. Het moge duidelijk zijn: daar moet je iets mee. Namelijk: felicitaties overbrengen. Maar hoe dan? Geef je diegene een zoen, maak je een buiging? Wat doe je?

Oplossing: Het Nederlandse begroetingsritueel deed ook vóór de komst van corona qua ingewikkeldheid niet onder voor een gemiddeld mijnenveld. Of je nou koos voor drie keer langs de wangen flodderen, één ferme kus op de wang, een dikke knuffel of het goede oude handen schudden, je kon er prat op gaan dat de persoon tegenover je voor iets anders koos, waardoor er sowieso een ongemakkelijke situatie ontstond. Daar waren we door corona mooi vanaf, dus laten we dat vooral zo houden. Een zwaai, wellicht een elleboog of desnoods een boks. Maar nooit meer een ongemeende drieklapper die in het luchtledige blijft hangen.

Lees ook:
Weg met de anderhalve meterregel: wat is dan de kans om toch besmet te raken als je gevaccineerd bent?

Nee hè, niet wéér wandelen

Situatie: Door het bos struinen, uitwaaien op het strand, een blokje omgaan, het Pieterpad bedwingen… Tijdens de coronacrisis was een wandeling onze favoriete ontsnapping uit de thuisblijfsleur. Maar je hebt inmiddels zó veel kilometers gemaakt, dat je geen wandelroute meer kunt zien. En je collega’s/vriendinnen/partner willen juist niet anders. Hoe zorg je ervoor dat je niemand voor het hoofd stoot, maar je wandelschoenen toch thuis kunt laten? 

Oplossing: Wandelen is goed voor je conditie, je hebt er (bijna) niets voor nodig, het helpt tegen stress en burn-outklachten en je krijgt er een goed humeur van. Geen wonder dat het aantal wandelaars in coronatijd met vijftig procent toenam, maar het is ook niet gek dat je na tientallen lunch-, vergader-, coaching-, familie- en vriendinnenwandelingen even klaar bent met al dat lopen. Stel een sportief alternatief voor – een rondje fietsen, baantjes trekken in het zwembad – of een horecagelegenheid met overdekt terras. Geeft je gezelschap alsnog aan liever de spieren te willen inspannen? Beveel dan fijntjes een sportschool in de buurt aan en sluit af met de mededeling dat je na afloop graag aanhaakt voor een drankje.

Lekker lang luchten

Situatie: Je bent een vreselijke koukleum. Altijd al geweest. ‘Trek een dikke trui aan,’ zeggen mensen dan. Maar als je drie lagen over elkaar hebt, heb je nog steeds de bibbers, zelfs als het prima najaarsweer is met een zonnetje en een aardige temperatuur. Dat was voor corona al niet gemakkelijk, maar nu zet iedereen ook nog de hele dag alle ramen en deuren tegenover elkaar open. We wonen toch niet in de tropen, is dat nou echt noodzakelijk?

Oplossing: Maurice de Hond benadrukte aan het begin van de coronacrisis al dat aerosolen – kleine druppels die vrijkomen als je ademhaalt of praat – een belangrijke rol spelen bij de verspreiding van het coronavirus. Voldoende frisse lucht is daarom cruciaal, wat het kabinet deze zomer bevestigde door ventilatie toe te voegen aan het rijtje basisregels. Voorlopig zijn we dus nog niet af van deuren en ramen die wagenwijd openstaan, maar het goede nieuws: alles went, ook kou. Ga wat vaker naar buiten, trek minder lagen kleding aan en douche koud af. Niet leuk, maar je zult merken dat je lichaam zich snel aanpast.

Op pad met een snotneus

Situatie: Het maakte niet uit hoe hard je aan het sniffen, hoesten of blaffen was, vóór corona bikkelde je door. Papieren zakdoekjes mee en gáán. Naar de sportschool, de supermarkt en natuurlijk de kantoortuin. Stiekem voelde het wel goed om op die manier te laten zien dat je hart voor de zaak had. Maar ja, dat was toen. Gaan we nog steeds op pad met een lijf vol bacillen? Of denken we daar nu toch anders over?

Oplossing: Vroeger riepen onze moeders dat we onze jas moesten aantrekken, anders kregen we griep. Een mythe die decennia heeft standgehouden, maar door het coronavirus een halt is toegeroepen. Want als íéts de afgelopen tijd duidelijk is geworden, dan is het wel dat virussen worden overgedragen door andere mensen. Dat geldt voor het coronavirus, maar ook voor een huis-tuin-en-keukenverkoudheidje. En waarom zou je je vrienden, collega’s of familieleden daarmee willen aansteken? Laten we korte metten maken met het idee dat het getuigt van doorzettingsvermogen als je doorgaat met je bezigheden terwijl je snipverkouden bent. Duik lekker op de bank, dat is beter voor jezelf én je omgeving.

Hybride werken

Situatie In je eentje aan de keukentafel achter je computer werken, dat bleek helemaal zo gek nog niet. Comfortabel in je joggingbroek, lekkere cappuccino uit je eigen apparaat en een snorrende kat op schoot. Maar tegelijkertijd wil je ook weleens een verandering van omgeving. De trein of je auto in. Smalltalk bij de koffieautomaat. Live vergaderen. Bestaat er een tussenoplossing waar iedereen blij mee is? En hoe ziet die er in de praktijk uit?

Oplossing Het merendeel van de Nederlandse werknemers is positief over thuiswerken, zo blijkt uit onderzoek. Ze hebben minder tijdverlies door woon-werkverkeer, genieten meer van thuis en hun sociale leven en werken efficiënter. Maar nadelen zijn er ook, want we missen het contact met onze collega’s, hebben minder feeling met ons bedrijf en bewegen een stuk minder dan voorheen. De kans is groot dat we in de toekomst naar een variant gaan die we hybride werken noemen: je zit hierbij deels op kantoor en deels thuis. Wil je daar meer duidelijkheid over, dan is het slim om in gesprek te gaan met je baas.

Help, mijn agenda loopt (weer) vol

Situatie: Geen yogales, familiefeestjes, bioscoopbezoek, etentjes of concerten. Tijdens de lockdown waren we gedwongen om met z’n allen een stapje (of tien) terug te doen. Er mocht niks en er kon niks, dus we deden niks. Hoe lekker dat stiekem was, merken we nu onze agenda’s weer volstromen. We weten rationeel heus wel dat het niet verstandig is om elke dag vol te plempen met van alles en nog wat, maar we doen het tóch. Hoe voorkom je dat je weer terechtkomt in de ratrace?

Oplossing: Alles valt of staat bij een goede planning. En dan vooral bij het inplannen van tijd voor jezelf. Tip: blok elke week een aantal dagdelen waarop je niets hoeft, zodat je op die momenten zelf kunt kijken waar je zin in hebt.

Mensen komen te dichtbij

Situatie: Je zus komt op visite en schuift haar stoel steeds een stukje dichter jouw kant op. In de supermarkt loopt een man rakelings langs je. Een collega kijkt over je schouder mee op je beeldscherm. Het koude zweet breekt je uit, want ze komen veel te dichtbij. Je wilt er eigenlijk niets van zeggen, want dan vinden ze je hoogstwaarschijnlijk een zeur. Maar je hebt ook geen zin in het coronavirus. Wat is wijsheid als je vindt dat mensen te dichtbij komen?

Oplossing: Je mag ervan uitgaan dat iedereen in Nederland bekend is met de maatregel van anderhalve meter afstand. Anderhalve meter, dat betekent dat je beiden je armen kunt uitstrekken en elkaar nog steeds niet aanraakt. Maar veel mensen nemen dat met een korreltje zout. Daar kun je weinig tegen doen, behalve zelf een stap opzij doen of iemand aanspreken op zijn of haar gedrag. Word niet boos of beschuldigend, maar los het op met een vriendelijke vraag: ‘Zou het niet beter zijn als u ook afstand houdt?’ Zo blijf je aardig, maar ben je wel duidelijk.

Vaccinatiestrijd

Situatie: Je broer is fel tegen het coronavaccin omdat de langetermijneffecten nog helemaal niet bekend zijn, waarop je zus hem ervan beticht dat hij jullie ouders met zijn gedrag in gevaar brengt. Er volgen verhitte discussies waar je het liefst buiten zou willen blijven, maar je wordt uiteindelijk toch gedwongen om stelling te nemen. En zo gaat dat ook in je vriendenkring, op je werk en zelfs bij je hardloopclubje. Je wordt er niet goed van, maar wat kun je doen?

Oplossing: In elke familie of vriendschap heb je weleens een meningsverschil. Dat kan soms hoog oplopen, maar meestal kom je daar samen wel uit. Dat is lastiger als het gaat om het corona-vaccin, omdat het wel of niet nemen ervan voor veel mensen een principekwestie is. Deze mate van stelligheid zorgt ervoor dat de boel kan escaleren. Als je niet wilt dat een vriendschap of familierelatie op scherp komt te staan, is het slim om in gesprek te blijven. Communiceer op een rustige manier en maak duidelijk dat je de keuze van de ander respecteert, ook als je het er niet mee eens bent. Een mooie afsluiter is: ‘We zijn het erover eens dat we het oneens zijn.’

Tekst | Fleur Baxmeier
Beeld | Getty Images

Ook interessant