Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Eten

Vrienden in een boek

vrienden-in-een-boek.jpg

Als je jong was toen ik dat was, had je waarschijnlijk een poëziealbum. Dat noemde je dan poesie-album, of poe-ee-zie album, en dat gaf je aan de mensen die je dierbaar waren. Eerst natuurlijk aan je vader en moeder, dan aan je opa en oma, en vervolgens aan je broers en zussen, als ze tenminste al schrijven konden. Kreeg je je album terug, dan keek je zijdelings naar het gedichtje, en vooral naar de plaatjes, want die waren het belangrijkste. Liefst zo groot mogelijk, en met een overdosis aan glitters. Later, als je ouder was, werden de gedichtjes waardevoller, en werd het ontroerend om te lezen welke goede wensen je moeder voor je opgeschreven had.

Nu ik zelf moeder ben, heb ik precies dezelfde wensen voor mijn kinderen. Maar ik heb ze in nog geen enkel poëziealbum opgeschreven. In plaats daarvan vul ik vriendenboeken in. Vriendenboeken. Die waren er vroeger ook, maar die kreeg je toen pas als je zelf in staat was om a) te bedenken en b) ook daadwerkelijk op te schrijven wat je hobby’s en favoriete kleuren waren. Blijkbaar zijn die criteria in de loop der jaren ietwat vervaagd, want M. kreeg, toen hij vier werd, zijn eerste vriendenboek. “Oh joh”, riep ik toen naïef. “Doen kleuters daar al wat mee dan?” “Ja”, knikte de moeder van het vriendje van wie hij het boek kreeg. “Dat is heel gewoon”.

Gewoon. Tja. Het bleek inderdaad gewoon in de zin dat álle kinderen in M.’s klas zo’n ding hebben. Maar ik vind het eigenlijk niet zo gewoon dat moeders, nadat de eigenaren van het boek al lang en breed in bed liggen, nog even eigenhandig de voorkeuren en interesses van hun kind moeten opschrijven. Als je pech hebt (zeker nu, aan het begin van het schooljaar), zo’n twee keer per week. Dat vind ik eigenlijk, om eerlijk te zijn, best een beetje bizar. Ik bedoel, het gaat dan ongeveer zo:

Naam: (da’s makkelijk) M.
Email: (waarom?? welke kleuter heeft er nu een eigen email adres? Die van mijn dan maar) X@X.nl
Houdt van: (ja, jeeh zeg, mij? papa? poffertjes? voetballen? oh nee, dat moet bij hobby’s) poffertjes
Houdt niet van: (zucht. stamppot met slierten? opruimen? luisteren? hmm.. wel positief blijven) ruzie maken
Favoriete kleur: (niet over nadenken) blauw
Favoriete muziek: (M.J. bedankt!) Michael Jackson
Favoriete website: (nou eh, ’s ochtends checkt hij Fok voor het nieuws, dan weeronline, dan zijn moeders blog, en dan RTL boulevard voor de laatste gossip. Duh!) lego.com
Het leukste wat jij en ik ooit samen hebben gedaan: (niks natuurlijk, want M. en de eigenaar van het boek kennen elkaar pas twee weken) spelen op het schoolplein
Ik wens je voor de toekomst: (nu ben ik het zat) dat je vriendenboek maar héél snel vol mag zitten!

Zoiets dus. Laatst had ik zelfs een vriendenboek waar niet alleen om hobby’s, kleuren, muziek en websites werd gevraagd, maar ook om lengte, gewicht en kleur van haar en ogen. Er was zelfs plek voor een vingerafdruk. Hallo?! Het is toch zeker geen paspoort? Daarbij mag ik toch hopen dat M. over een klein jaar meer weegt en meet dan hij nu doet. En wie de kleur van zijn haar en ogen niet kent, hoeft hem sowieso geen vriend te noemen.

Een ding weet ik alvast zeker: Als C.tje straks vier wordt, ga ik haar verleiden met heel veel glitterende poëzieplaatjes.

Ook interessant