Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Eten

Tegen-aan-hik-mailtjes, heen-en-weer-fiets-dagen en kerst op school

Soms heb je van die mailtjes waar je tegenaan zit te hikken. Je weet dat je ze moet schrijven, het knaagt aan je, maar je durft niet, bent te druk of vertoont vluchtgedrag. Ik had er een paar opgespaard. Enerzijds omdat het er niet eerder van was gekomen, anderzijds omdat ik er gewoon tegenop zag. Zowel zakelijk als privé.

-Een mailtje omdat je iets gedaan had wat niet handig was
-Een mailtje naar de mediator omdat je nog steeds geen nieuwe afspraak had gemaakt
-Een mailtje dat je maar niet kon beantwoorden omdat je nog op een reactie van iemand anders wachtte
-Een mailtje om te zeggen dat een verzoek van iemand niet ingewilligd kon worden
-Een mailtje omdat je bij nader inzien toch maar van de opdracht afzag

Al die mailtjes heb ik net maar allemaal achterelkaar beantwoord. Fijn. Ben ik daar nu tenminste vanaf.
Toch maar weer mooi gedaan.
Alsof ik met drie keer heen en weer fietsen naar school vandaag (ja, het was er weer echt weer voor), een zakelijke afspraak, de boodschappen voor het kerstdiner op school en het bereiden van de hapjes nog niet druk genoeg was. (Pier is op wintersport, dus de kinderen zijn de hele week bij mij.)

Blijft er qua mailtjes nog wel iets belangrijks over. Iets wat veel meer past bij de kerstgedachte. Zoals:
een vriendin berichten die ik eigenlijk al veel eerder weer had willen zien. En nog een. En eigenlijk nog wel een. En, nu we het toch over de kerstgedachte hebben… Een mailtje naar deze of gene om te vragen wat zíj eigenlijk de 24e en de 31e doen.

O ja, en dan ook nog even een mailtje om door te geven voor welk kerstmenu ik op 1e kerstdag kies.
En een mailtje om te zeggen dat de kerstkaartjes er bij ingeschoten zijn dit jaar. (Kan ik net zo goed alsnog een digitale groet doen; minder leuk, maar, voordeel: dan hoeft het niet eens vandaag. Dat lukt me namelijk toch niet meer. En een mooie nieuwjaarswens kan trouwens ook nog.)

Hoe deden we dat vroeger zonder mail eigenlijk? O ja, dan belde je gewoon, of stuurde een brief. Niet altijd makkelijker, vaak wel leuker. Maar veel tijdrovender.

Hoe laat is het eigenlijk? Zo écht die hapjes gaan maken en dan Bo helpen zodat ze er op haar kerstbest uitziet. Nieuw rokje. Speldjes met sterretjes. Een glanzende diadeem misschien. En als finishing touch een likje glitternagellak op haar pinkjes.

En dan de fiets weer op. Voor de derde keer vandaag. Ja, ik fiets wat af. Niet in mijn glitterjurkje hoor. Tja, dat heb ik toch maar even gecheckt bij andere ouders: of dat de bedoeling was, iets ‘kerstigs’ of niet. Voor de kindjes ja, maar voor de ouders? Dat je niet in je eentje staat te glanzen in je glittergewaad terwijl de rest een spijkerbroek draagt, of andersom. Nou ja, iets ertussenin dan maar.

Hopelijk straks lekker bijkomen op de kerstborrel. Als die tenminste niet weer non-alcoholisch is, zoals in de zomer. 😉
Zei ik daar bijkomen? O nee, ik moet tussen kerstoptreden en kerstdiner van Bo door ook die kleine Jippert nog ophalen en snel iets te eten voor hem maken. Dat doen we dan wel in Pier’s huis (die er toch niet is, en het mag hoor, het mag), want om nou vier keer op en neer te gaan fietsen? Ik dacht het niet.

Nou ja, hopelijk is het geluk met ons. Gezien het aantal ballen dat al uit de boom is gevallen(en de bijbehorende scherven) zou het een topavond moeten worden.

Ook interessant