Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Eten

Perzisch IJs van De aardige Pers

perzisch-ijs-van-de-aardige-pers.jpg

Tijdens een vakantie in L.A. nam en vriendin me mee naar een achterbuurtje waar een Perzische supermarkt allerlei mysterieuze bakjes in de vriezer had staan. De verkoper liet ons proeven van zijn rozenwater- en saffraanijs en daarmee had hij er een fan bij. Perzisch ijs is het beste ijs dat ik ooit gegeten heb. Ik heb het na L.A. verdrietig genoeg niet meer gegeten, tot Koninginnenacht (en gisteravond).

Er zijn bijzondere smaken zoals Rozenwater met vermicelli, saffraan met pistachio’s en ik heb in L.A. ook een komkommerijsje gezien. Het ijs is niet zo zwaar als Italiaans ijs, het rozenwaterijs heeft de structuur van een waterijsje maar dan met vermicelli erin. In het saffraanijs zitten wel stukjes slagroom waardoor het romiger smaakt. Naast het restaurant De Aardige Pers zit een supermarktje van dezelfde eigenaar, Saffraan genaamd, waar ook van deze mysterieuze bakjes in de vriezer liggen.

Ik moet al honderd keer langs dit restaurantje gefietst zijn zonder het op te merken. We zijn hier dan ook heel toevallig terecht gekomen, gewoon omdat het gunstig gelegen was tussen mijn huis en het huis van een vriend.
Ze schonken alleen Heineken en omdat het Koninginnenacht was zagen we dat door de vingers. De serveerster stelde voor dat we twee borden met gemengde voorgerechtjes zouden nemen om met de groep van 8 te delen en dat vonden wij een heel goed plan.

We kregen twee auberginedips, één met gebrande aubergine en een gekookte versie maar allebei om je vingers bij af te likken. De derde salade was een yoghurt met muntdip en de ander was een mengsel van yoghurt, aardappelen en doperwtjes. Ook deze laatste twee gingen er zonder morren in. We kregen er wat flinterdun brood bij en een klein stukje witte kaas en verse kruiden.

De stemming zat er gelijk goed in na dit overvloedige en heerlijke voorgerecht, de standaard was gezet en dat maakte ons erg nieuwsgierig naar de volgende gang. Ik had mijn oog laten vallen op een gerechtje met lam in een spinaziesausje met rijst en omdat ik ook graag de rijst met sinaasappelschil, pistachio’s en zure besjes wilde proberen heb ik dit gerecht met zoetzure kip voor mijn vriend besteld. Na het eten moesten we een knoopje openzetten want we hadden veel te veel gegeten. De porties waren erg groot en omdat ik het altijd moeilijk vind om eten te laten staan, vooral als het fantastisch smaakt, kon ik me amper bewegen nadat ik het laatste stukje lam had doorgeslikt. Het vlees was mals en de saus heerlijk, niet met een grondige spinaziesmaak waar je ruwe tanden van krijgt maar subtiel en warm en onmogelijk om alle ingrediënten in te detecteren. Om me heen hoorde ik alleen blije en tevreden geluiden, wat is het toch fijn als iedereen tevreden is met zijn gerecht en niet stiekem toch liever dat van zijn buurman had gehad.

Je begrijpt dat ik geen nee kon zeggen tegen een Perzisch ijsje als dessert al was het maar een gedeeld ijsje voor de smaak. Gisteravond kwam mijn vriend thuis met een grijns van oor tot oor op zijn gezicht, hij had een bakje rozenwaterijs meegenomen op weg naar huis, ik ben bang dat dit het begin is van een gevaarlijke verslaving.

Ook interessant