Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Eten

Moe moe moe…

‘Ben je erg moe?’ vroeg de verloskundige vorige week. Ze had net mijn bloed geprikt, gewoon ter controle.
‘Mwah, ja, wel een beetje eigenlijk.’ Maar dat leek me niet meer dan normaal als je een 7 maanden dikke buik mee moet torsen.
Eigenlijk voelde ik me los daarvan best oké. Trots op mijn buik en blij met al het getrappel. Ik klets erop los tegen die kleine.
‘Je ijzergehalte is erg laag.’
O…
‘Als het nog drie tiende minder wordt, moet ik je staalpillen voorschrijven.’
Staalpillen! Help, dat wil ik niet! Daar ga je verschrikkelijk van verstoppen had ik gelezen. En als ik iets niet wil… Nee, dat is tenminste nog één ding dat wél prima werkt. En dat wil ik graag zo houden.
Nog meer op mijn voeding letten dus. Vaker spinazie. Appelstroop op brood. Altijd gedroogde abrikozen op zak. Sap bij de maaltijd; geen melkproducten bij of vlak voor of na het eten.

Vandaag was ik extreem moe. Kon mijn ogen bijna niet openhouden. Ik heb vanmiddag drie uur geslapen. Moest me vervolgens echt naar de supermarkt slépen.
Van alle plannen die ik heb (ik heb nog een hele lange to do-lijst) kom ik nog niet tot een kwart van wat ik me voorneem. Dat is wennen. Ik moet maar accepteren dat alles wat trager en minder gaat de komende maanden. Maar dat valt niet mee!

Hopelijk gaat mijn ijzergehalte snel weer omhoog…

Ook interessant