Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Eten

Mamma! Hier zit je met een vreemde meneer in bad!

mamma-hier-zit-je-met-een-vreemde-meneer-in-bad.jpg

En met de dagboeken kwamen de foto’s.

Lizzy had op zolder haar babyboeken gevonden en nu moest de hele zwik mee naar beneden. Terwijl ik thee haalde (en vooruit, een schaaltje pepernoten) zat Lizzy al met het eerste boek op schoot. “Mámma!” schreeuwde ze, zo hard dat ik het schaaltje pepernoten bijna liet vallen. “Hier zit je met een vreemde meneer in bad!”

Het was op dat moment dat ik me herinnerde dat ik inderdaad een aantal van mijn eigen ‘oude’ fotoboeken in die doos had gepropt toen deze achter het schot ging. En als ik het heb over ‘mijn eigen oude’ fotoboeken, dan heb ik het over uitgelaten vakantiefoto’s, drank- annex kroegfoto’s, exenfoto’s en – inderdaad – jacuzzi-met-champagnefoto’s.

“Wie is die man?” vroeg Lizzy streng. “Eh,” mompelde ik, “dat is een ex.” Briljant. Nu wilde de Klets natuurlijk weten wat een ‘ex’ was. Voorzichtig legde ik uit dat mamma vóór ze pappa leerde kennen een ander ‘vriendje’ had, maar dat ze pappa uiteindelijk véél leuker vond. “Woonde jij met dat vriendje in één huis?” “Ja.” “En ging jij ook met hem sexen?” Párdon??!!

’s Avonds vertelde ik het verhaal aan wandelvriendin B. Toen we uitgelachen waren zei B. dat ze haar oude fotoboeken – althans degene van de exenperiodes – niet bewaard had. “Ik vond het raar om ze te bewaren,” zei ze. “Voor mezelf. Maar ook voor mijn man en mijn kinderen.” B. heeft al haar vriendjes aan de papierversnipperaar gevoerd.

Dat zette me aan het denken. Ik heb nooit overwogen mijn oude foto’s weg te doen. Is het raar om die te bewaren? Oké, exen hoeven niet op de schoorsteenmantel, maar zo’n fotoalbum, dat is toch leuk? Tja, en dan zit je een keer met een vreemde meneer aan de sangria op Gran Canaria. Of in een groot bubbelbad.

Paul heeft geen interesse in mijn oude fotoboeken. Waarom zou hij. Mijn dochter van zeven weet nu dat ik een ex heb. En dat ik daarmee in bad heb gezeten. (Op de vraag of ik ermee gesext heb, heb ik maar geen antwoord geven.) Ik denk verder niet dat ze er wakker van ligt. En daarbij, die fotoboeken vertellen toch de waarheid? De waarheid over mijn leven en over het leven in het algemeen.

Want in het sprookje over die éne prins die jou – jong en naïef – uit je ouderlijk kasteel weghaalt en waarmee je vervolgens heel lang en gelukkig leeft, gelooft natuurlijk niemand meer.

Toch?
Of hebben jullie netjes alle compromitterende foto’s uit de albums gehaald?

Ook interessant