Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Eten

Héérlijk avondje!

“Zie de maan schijnt door de bomen, makkustakkuswilderaas.”

Even werd er wat moeilijk gekeken toen er hard op de deur werd gebonsd, en die hand pepernoten die de woonkamer invloog was ook wel eng, maar gelukkig maakten de cadeautjes op de stoep een hoop goed.
Bel vond vooral het papíer leuk (ríííppp). Regelmatig moesten we haar tot de orde roepen. Verder ging het uitstekend. Af en toe wierp Liz een steelse blik op de ‘buit’ van haar zusje, waarna er soms stevig werd onderhandeld. (“Annabel, als ik met die van jou mag, mag jij even met die van mij.”) De avond verliep in goede harmonie.

Paul kreeg een gedicht van de Incassopiet. En vanwege zijn voorliefde voor illegaal openhaardhout, ontving hij de roe. (Overigens heb ik het vermoeden dat de roe zelf óók de grenzen van Verdonk niet zonder slag of stoot gepasseerd zou zijn, maar dit terzijde.) Mijn kado was een enorme mand vol (winter) vogelvoer. “Om de rest van de gevederde vrienden vooral búiten te houden,” aldus de Sint.

Nadat alle cadeautjes waren uitgepakt, werd alles uitgebreid ‘getest’. Lizzy liep rond in de zojuist verkregen prinsessenjurk. Annabel speelde met haar keukenspulletjes. Ergens op de achtergrond hoorde ik iemand mopperen. Het was de Furby. Tuffy, de parkiet, schrok hiervan en begon keihard te schreeuwen. De babypop van Annabel huilde.

“Ogutgut,” zeiden twee oma’s tegelijk.

PS, weet iemand hoe zo’n Furby werkt? Lizzy vraagt steeds: “Wat zegt-ie?” Maar ik kan er geen chocola van maken!

Ook interessant