Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Eten

Getting old..

getting-old.jpg

Toen ik vrijdag met vriendlief uit was, keek ik verbaasd naar het meisje dat ons onze drankjes bracht. “Is ze niet een beetje jong om hier te werken?” vroeg ik op gedempte toon aan vriendlief. “Volgens mij is ze net 15!” Vriendlief zei dat ze inderdaad wel erg jong leek, maar goed, deze stad is nu niet bepaald het toonbeeld van normen en waarden en de regels volgen, dus het zou zomaar kunnen dat je officieel nog niet in een bar mocht werken. Even later wees ik naar een ander personeelslid. “Hij is ook wel erg jong!” En toen viel het kwartje. Wacht even, volgens mij waren ze helemaal niet zo jong. Ik werd gewoon oud! Ik was echt geschokt, ik weet wel dat ik bijna 31 ben en daarom niet meer echt als jong en hip omschreven kan worden, maar ik had nog nooit eerder beseft dat ik ook nog als oude lul de wereld bekeek. En dat was niet het enige bewijs dat ik oud aan het worden ben.

Zo snap ik Lady Gaga helemaal niet. Waar maakt iedereen zich zo druk om? In mijn ogen is het gewoon een meisje dat heel hard haar best doet om ‘vreemd’ te zijn, de wereld probeert te shockeren met half naakte outfits, idioot hoge hakken, bizarre make-up en vreemde pruiken, overigens is ze zonder deze dingen (voor mij) nauwelijks te herkennen. Over de muziek kan ik niks zeggen want het enige nummer dat ik van haar ken is Poker Face, dat inmiddels alweer zo’n twee jaar oud is. Maar als ik nog jong en hip was, had ik het ‘fenomeen’ Lady Gaga vast wel begrepen. Net zoals ik in mijn obstinate puberjaren helemaal gek van Nirvana en Rage Against The Machine. Wat mijn ouders ook niet begrepen. “Het is zo deprimerend!” zeiden ze over Nirvana. “Het is alleen maar geschreeuw,” vonden ze ook nog. Maar ik vond het fantastisch.

Over een jaar of tien zullen de jongens ook grote fans van wie dan ook zijn. Waarschijnlijk niet Lady Gaga, want ik heb het vage idee dat zij dan allang niet meer in de hitlijsten te vinden is. En waarschijnlijk zal ik helemaal niks van hun favoriete band snappen en moeten zij me uitleggen waarom het zo ‘cool’ (of een ander hip woord in die tijd) is. En zal ik, net als mijn ouders twintig jaar geleden, knarsetandend beneden zitten als de jongens hun coole muziek op hun kamer draaien. En zal ik, net als mijn ouders twintig jaar geleden, dreigen hun stereo (of een ander hip ding in die tijd) weg te halen als ze ‘dat lawaai’ niet zachter zetten. Hopelijk zijn de jongens slimmer dan ik was, want ik was regelmatig stereo-loos in mijn pubertijd. En dat was totaal niet cool 😉

Ook interessant