Sad young woman thinking about baby loss. Infertility and miscarriage concept. Modern flat vector illustration Beeld Getty Images/iStockphoto
Beeld Getty Images/iStockphoto

PREMIUM

Dit kun je doen voor iemand die een (klein-)kind verloor

Voetballer Cristiano Ronaldo maakte zondagavond op social media bekend dat hij en zijn vrouw Georgina Rodríguez hun pasgeboren zoontje verloren. Rodríguez was zwanger van een tweeling, het meisje kwam gezond ter wereld, maar het jongetje overleed. Hoe ga je om met zulk verlies? En wat kun je doen voor ouders en grootouders die een (klein-)kind moeten missen?

Vrienden en familie kunnen het lastig vinden om met deze vorm van rouw om te gaan. Ze vinden het moeilijk om de juiste woorden te vinden of zoeken naar manieren waarop zij de ouders kunnen steunen. Wil jij graag iets betekenen voor de ouders of opa's en oma's die te maken krijgen met dit verlies? We vroegen Jeannette Rietberg, bestuursvoorzitter van Stille Levens - Kenniscentrum Babysterfte en auteur van ‘Altijd een kind tekort’, om tips.

Dit kun je doen voor (groot-)ouders die een kindje moeten missen

Op de website van Stille Levens staan brochures met praktische informatie voor mensen die te maken krijgen met het verlies van een kindje rondom de geboorte. Ook voor grootouders is er een brochure met tips. Zo lezen we: ‘Het belangrijkste wat je kunt doen om je kind te steunen, is naar hun verhaal luisteren. Telkens weer.’

Jeannette vult aan: “Het is belangrijk dat grootouders het verdriet van de ouders voorop stellen. Dat is ook meteen het lastige: ze zien hun kind(eren) lijden én ze hebben een kleinkind verloren. Die balans is heel erg ingewikkeld. Het hangt ook heel erg af van hoe de relatie is met je kind en je schoondochter/schoonzoon. Je kunt nog zo'n goede relatie hebben met je kind, maar misschien ligt dat met de partner ingewikkelder.”

Jeannette benadrukt dat een ouder de grootouders niet zelf kan troosten. “Je kunt niet aan leedconcurrentie doen, maar het verdriet van ouders is het allergrootste: zij zijn hun kind verloren. Het is fijn als grootouders mensen in hun omgeving hebben die hen kunnen steunen. Zelf hulp vragen lukt mensen van 60+ ook wat minder goed. Erover praten en communiceren is ontzettend belangrijk.”

Ze vervolgt: “Soms ontstaat er ook rivaliteit tussen grootouders. Vaak zie je dat de moeder die een kindje verloor, maar naar de eigen ouders trekt. Maar de vader is ook een kind verloren, en trekt op zijn beurt meer naar zijn ouders. Communiceren is heel erg belangrijk. En ook het besef dat je niet de leukste grootouder hoeft te zijn. Misschien kun je in het begin veel voor de ouders koken, of ben je juist veel minder nodig. We zien dat ouders de eerste zes weken na het verlies, veel opvang van vrienden, buren of collega's krijgen. Daarna wordt het stiller. Het is fijn als grootouders dan zien: hee, maar dit is niet weg met zes weken.”

Verlies bij een tweeling

Voor Ronaldo is het volgens Jeannette extra ingewikkeld, omdat hij en zijn vrouw de helft van een tweeling verloren. “Dat is een nog ingewikkelder proces. Je wilt er zijn voor de levende baby, die in sommige situaties ook prematuur ter wereld komt. Dan hebben ouders ook geen tijd voor ‘het verdriet. Of er is onbegrip en ze krijgen te horen: ‘Maar je hebt toch een levende baby?’

Praktisch helpen met herdenken

Waarin kunnen grootouders de ouders praktisch helpen? Jeannette: “Met het afscheid, maar ook met herdenken en herinneringen maken kun je ondersteunend zijn als opa en oma. Niet alleen het eerste jaar, maar ook de jaren erna. Zoals de jaardagen herinneren, of op moederdag laten weten dat je aan de moeder denkt.” Dan is het opnieuw zaak dat de opa en oma's hun eigen verdriet niet voorop zetten.

Het komt ook voor dat grootouders nog andere kleinkinderen hebben of krijgen. Dat kan binnen de familie ingewikkeld zijn na het verlies van een (klein-)kind. Jeannette: “Soms zijn schoondochters tegelijk zwanger, als bij de één een kindje komt te overlijden. Dan zijn ouders die een levend kindje krijgen natuurlijk blij, maar verdrietig voor hun (schoon-)broer of (schoon-)zus. Dat geeft gemengde gevoelens. De verdrietige ouders misgunnen het de ander niet, maar hadden het ook allemaal heel graag mee willen maken.”

Hoeveel kleinkinderen heb je?

Grootouders krijgen vaak de vraag hoeveel kleinkinderen ze hebben. “Dan zeggen ze: ik heb er zoveel, en tellen het overleden kindje mee. Daarin moet je ze ook wel een beetje opvoeden. We hebben een Facebookpagina waar grootouders op meechatten, die voelen zich vaak miskend in hun verdriet. Voor de ouders is het verdrietig, maar opa's en oma's voelen ook dat er een kindje minder is.”

Merel SchutGetty Images/iStockphoto
Meer over

Op alle verhalen van Margriet rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@margriet.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden