Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Achter de schermen

Alexandra: ‘Toen mama 85 werd en ik vroeg wat ze wilde hebben, zei ze: ‘Ik wil graag een bal”

moeder-kind.jpg

Lang geleden was er eens een klein meisje dat gek was op ballen. Nellie heette ze. Ze zeurde al jaren bij haar ouders om een bal. En eindelijk, toen ze acht jaar werd, kreeg ze een prachtige bal cadeau, eentje met allemaal kleurtjes. Ze was er zo blij mee! Ze ging er meteen buiten op het pleintje voor haar huis mee spelen. En toen ze weer naar binnen moest, legde ze de bal in de gang, zodat ze hem de volgende dag weer kon pakken om mee te spelen.

Op een dag, niet lang na haar verjaardag, ging de bel.

Boos was ze, razend

Nellie zat net in de teil voor een wasbeurt. Haar oudere zusje was al geweest en nu was zij aan de beurt. Haar moeder hield van schoon. Moeder deed open en daar stond een meisje voor de deur, om te vragen of ze met de bal mocht spelen. Nellie moest daar wel even heel goed over nadenken. Het was zo’n mooie bal, echt een heel groot cadeau. Wilde ze ‘m wel uitlenen? Maar ze vond het meisje altijd een beetje zielig en uiteindelijk zei ze: “ze mag er wel even mee, maar wel goed op letten!”. Toen ze schoon en wel uit de teil was en ongeduldig op haar bal wachtte, belde het meisje weer aan. De bal was kapot gegaan, hij was op de punt van een hek gevallen… Nellie moest heel hard huilen toen ze dat hoorde. Boos was ze ook, razend. Had ze hem maar nooit uitgeleend. Ze wilde voorlopig niet met het meisje spelen. Haar moeder reageerde: “Ja, dan had je hem niet uit moeten lenen.” Een nieuwe bal kreeg ze niet, veel te duur.  

Een bal voor haar 85e verjaardag

Dat kleine meisje Nellie is mijn moeder. Haar hele leven is ze gek op ballen geweest. Kleine ballen, grote, het maakt niet uit. Als ze er eentje zag liggen kon ze zich maar moeilijk bedwingen om er niet tegenaan te trappen. Zij was ook altijd de oma die met mijn kinderen een balletje ging trappen op het grasveld of in de gang van ons huis een balspel deed. Ze trok dan haar rok een klein beetje op en ging wijdbeens op keep staan, klaar om de bal tegen te houden. Toen mama 85 werd en ik vroeg wat ze wilde hebben, zei ze: “ik wil graag een bal.” Ik vond het een klein beetje raar maar vooral erg grappig, dus ze kreeg een bal voor haar verjaardag. En ze was er oprecht blij mee! Mijn moeder heeft de mooie eigenschap dat ze altijd het kind in haar is blijven koesteren. Ik zal nooit vergeten dat we eens gingen wandelen in het bos met haar en mijn toen nog kleine kinderen, en dat ze gewoon samen met de kinderen in een boom klom. 

Verhalen van vroeger

Onlangs is mama 95 geworden. Langzaam worden haar dagen slechter, lopen gaat niet meer goed, tegen een balletje trappen ook niet en in bomen klimmen zeker niet, tot haar verdriet. Maar nog altijd beginnen haar ogen te glimmen als ze me vertelt over vroeger, waar ze speelde, in welk bos ze in de bomen klom en hoe boos haar moeder dan werd als ze dat op zondag deed en met mosvegen op haar zondagse kleren thuis kwam. Haar kortetermijngeheugen is niet meer wat het geweest is, maar gelukkig weet ze nog heel veel van die verhalen van vroeger te vertellen. Die momenten koester ik zolang het nog kan.

Alexandra

Alexandra Holscher (54), eindredacteur, is getrouwd en moeder van drie kinderen (17, 20 en 22). Naast haar werk is ze mantelzorger voor haar moeder van 94. Om te ontspannen doet ze aan yoga, bootcamp en zingt ze in een koor. Ze houdt van films kijken en ‘met haar handen bezig zijn’.

Artikelen van Margriet.nl ontvangen in je mailbox?
Schrijf je in via margriet.nl/nieuwsbrief.

Beeld | Getty Images

Ook interessant