null Beeld

‘Volgens de artsen leefde ik op een tijdsbom, dus adviseerden ze een borstamputatie’

Sophie van Ammers (54, fysiotherapeute) is getrouwd en heeft een dochter (15). In 2007 
werd ze met een voorstadium van borstkanker geconfronteerd. In 2014 bleek er sprake van 
uitzaaiing in de oksel. "Ze adviseerden preventieve amputatie van beide borsten".

“Ik moest altijd van alles, vooral van mezelf. Voor anderen zorgen, succesvol zijn, een goede moeder, vrouw, dochter of vriendin zijn. Zonder te voelen wat ík nodig had. Die Sophie is verleden tijd. Althans, ik ben onderweg om goed te voelen wat mij energie geeft.

Second opinion

Volgens de artsen leefde ik op een tijdbom, al bleek het ‘slechts’ te gaan om borstkanker in een voorstadium. Mijn rechterborst zat vol kalkspatjes, dus adviseerden ze amputatie. De paniek vloog me aan. Hoezo amputeren bij een voorstadium? Ik moest tijd hebben om na te denken en ging voor een second opinion. Zij adviseerden preventieve amputatie van beide borsten met een directe reconstructie in één operatie. Dit advies heb ik opgevolgd. Een paar dagen later was ik thuis. Met mijn nieuwe borsten, die qua vorm nog steeds mijn eigen borsten waren. Maar ze accepteren had tijd nodig. Ze voelden koud en stevig en dat tepels ontbraken, vond ik lastig. Tot die keer dat ik met kunsttepels – die zuigen zich aan de borsten vast – aan het zwemmen was en boven water kwam zonder. Vanaf dat moment wist ik: het is klaar met deze onzin. Waar maak ik me druk om? Dit is mijn lijf. Wat anderen ervan vinden, moeten zij weten.

Vertrouwen  in het leven

Vier jaar geleden ontdekte ik een knobbel in mijn rechteroksel. Uitgezaaide borstkanker. Ik was verbijsterd. Hoe kon dit? Ze hadden toch al mijn borstweefsel weggehaald? Of was er tijdens de operatie toch een celletje aan de wandel gegaan? De artsen hadden dit niet eerder meegemaakt. Maar ja, wat koop ik daarvoor? Ik werd bang. Voor de aftakeling van mijn lijf door de chemo en voor de dood die een stukje dichterbij leek. Toch heb ik me ook toen niet vereenzelvigd met de kanker. Die kanker was er, maar kon ook weer weggaan. En de kanker ís weggegaan. Ik heb vertrouwen in het leven: ik ga mijn dochter meemaken als volwassene. En ik heb vertrouwen in mijn lijf, dat in staat is gebleken zichzelf te herstellen.”

Tekst | Eva van Dorst en Ymke van Zwoll

Beeld |Esmee Franken

Visagie | Astrid Timmer

Styling: Inge Holkenborg

Dit interview verscheen eerder in Margriet 2018-42. Je kunt deze editie nabestellen via magazine.nl.

null Beeld

Artikelen van Margriet.nl ontvangen in je mailbox? Schrijf je in op margriet.nl/nieuwsbrief.

Redactie Margriet

Op alle verhalen van Margriet rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@margriet.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden