Week tegen eenzaamheid: ‘Heel lang heb ik gedacht: misschien komt het nog, een man en kinderen’

Deel dit artikel:

Ook met mensen om je heen kun je af en toe eenzaam zijn. Bijvoorbeeld omdat je de ware nog steeds niet hebt gevonden, ouder wordt of in lastige situaties op jezelf bent aangewezen. Vier vrouwen vertellen deze week hun verhaal. Vandaag Mirjam Simons (47), docent Nederlands en single. “Heel lang heb ik gedacht: misschien komt het nog, een man en kinderen. En een gezin. Ooit.”

“Maar een paar jaar geleden realiseerde ik me dat dat niet meer ging gebeuren. Dat was pittig. Alsof ik iets had verprutst. Een kind van een donor wil ik niet, want ik gun een kind twee ouders.”

Nooit de ware tegengekomen

“Mijn pijn gaat verder dan het gemis van kinderen. Een partner vind ik belangrijker en ik ben nog nooit de ware te­gengekomen. Wel voor een poosje of een kort avontuur, maar die enorme versmelting, die verbondenheid voor een lange periode, ken ik niet. Doordat ik altijd druk was met opleidin­gen en mijn persoonlijke ontwikkeling had ik weinig ruimte. Het heeft ook te maken met mijn vroegere thuissituatie; mijn ouders zijn gescheiden. Ik zag hoe liefde kapot kon gaan en vond het mede daardoor lastig om me te hechten. En dus ben ik nu nog alleen.

Lege agenda tijdens de feestdagen

“Het is niet leuk om voor de duizendste keer alleen thuis te komen. Om voor de zoveelste keer te bedenken hoe ik mijn weekend ga in­vullen. Of om rond de feestdagen te zien dat mijn agenda helemaal leeg is. Ik ga op single­ reizen en daar geniet ik echt van. Maar een echt lange, intense reis wil ik liever niet met zo’n groep maken. Ik vind het zonde om dat soort dingen te beleven zonder dat ik die kan delen met een vaste partner. Maar misschien doe ik het nog weleens. De meeste van mijn vrienden hebben wel een partner en kinderen en zijn daardoor minder vaak beschikbaar. Soms vermijd ik feestjes met veel gezinnen omdat het gesprek dan vaak over kinderen gaat.”

Gelukkig met mezelf

“Ik vind mezelf niet zielig en wil ook niet dat mensen me zo zien. Vaak genoeg kan ik geluk­kig met mezelf zijn. Ik wil alleen óók graag verbinding voelen en dat zoek ik dan op. Bijvoorbeeld bij goede vrienden. Ik date ook geregeld, dat geeft me het gevoel dat ik volop leef. En ik ga naar bijeenkomsten voor singles via nieuwemensenlerenkennen.nl of singles­united.nl. Dan gaan we samen picknicken, dansen of kanoën.

Verder ontmoet ik mensen via ‘museummatch’ en zit ik in een koor en een bandje. Via muziek maak ik gemakkelijk contact en dan deel ik meteen mijn passie. Dat is fijn. Als ik naar een picknick mijn gitaar meeneem en ga zingen, trekt dat mensen aan. Zo maak ik mijn eigen feestje en die momenten koester ik. Daar denk ik dan aan als ik me op een ander moment alleen voel.”

 

Tekst | Bianca Bartels
Fotografie | Bart Honingh
Visagie | Linda Huiberts

 

Artikelen van Margriet.nl ontvangen in je mailbox? Schrijf je in op margriet.nl/nieuwsbrief.