Zij van Victor Reinier: ‘Mensen waarschuwden me dat hij ‘een onbetrouwbare man’ was’

Deel dit artikel:

Hoe is het om de partner van een bekende Nederlander te zijn? Deze week: chef van Volkskrant Magazine Aimée Kiene (40), vriendin van acteur, regisseur en scenarioschrijver Victor Reinier (55). “Toen we elkaar zagen, was het meteen raak.”

“Negen jaar geleden kende ik Victor 
alleen van televisie toen ik op een feestje van een wederzijdse vriendin aan hem werd voorgesteld. Er waren daar zo veel bekenden van ons dat we niet met elkáár in gesprek raakten. Aan het eind van die middag had ik mijn jas al aan om weg 
te gaan, toen de man van de gastvrouw 
me vroeg: ‘Heb je Victor nou nog 
gesproken?’ Nou nee, dat had ik niet. Dan moest ik beslist nog even blijven, want kennelijk was dat wél de bedoeling, haha.”

Wild imago

“Vervolgens kwam Victor naar me toe en belandden we alsnog in een heel leuk gesprek dat eindigde met het uitwisselen van telefoonnummers. Er ging een tijdje overheen voordat ik van hem hoorde, maar toen we elkaar opnieuw zagen, was het meteen raak. In die 
beginperiode ondervond ik hoe het is wanneer mensen een bepaald idee over je hebben zónder dat ze je kennen. Zo kreeg ik opmerkingen als: ‘Victor Reinier? O, dat is een onbetrouwbare man!’ Hoe ongefundeerd ook, dat was niet fijn om te horen. Hij had een wild imago, dat was wel duidelijk.”

Verkeerde interpretaties

“Naarmate ik hem beter leerde kennen, begreep ik een beetje hoe die beeldvorming was ontstaan. Victor heeft megaveel energie, is snel enthousiast, heel sociaal, kent erg veel mensen en houdt van uitgaan. Eigenschappen die wanneer ze worden uitvergroot tot verkeerde interpretaties kunnen leiden. Wat niet wegneemt dat de meeste aandacht die hij krijgt positief is, hoor. Hoe beter ik me voel, hoe beter ik ermee om kan gaan dat veel mensen voornamelijk in hém zijn geïnteresseerd en ik er soms maar een beetje bij sta.

Lang duurt dat trouwens nooit, omdat Victor vaak zo galant is om me even voor te stellen. Victor is heel direct. Hij zegt ongezouten wat hij denkt. Vergeleken bij zijn uitgesproken meningen ben ik genuanceerder. Mijn bedachtzaamheid heeft zijn voordelen, maar soms zou 
ik wel wat meer van zijn spontaniteit willen hebben. Wat hij af en toe een 
beetje te veel heeft, heb ik misschien iets te weinig.”

‘We zijn sterk betrokken bij elkaars werk’

“In die zin kunnen we nog van 
elkaar leren. Victor kent zichzelf vrij goed. Hij kan zich over veel zaken opwinden. Dan kan ik hem soms een blik toewerpen, waarna hij zegt: ‘O, sorry, ik draaf weer door!’ Daar kunnen we dan allebei om lachen. Dat doen we sowieso vaak, want Victor is heel geestig. Zijn emotionele levendigheid inspireert me ook. Ik benijd hem om de fantasie en vindingrijkheid waarmee hij scenario’s schrijft voor Flikken Maastricht. Ik zou niet in de journalistiek zitten als ik niet ook goed kon schrijven, maar het 
bedenken van een spannend plot, zoals Victor doet, is een vak apart. We zijn sterk betrokken bij elkaars werk. Ik lees zijn scripts en luister graag naar zijn 
belevenissen op de set. Op zijn beurt vindt hij het interessant wat er komt kijken bij het maken van het Volkskrant Magazine.”

Geen open boek

“Nu ik daar chef ben en mensen moet aansturen, doe ik dat het liefst in harmonie. Victor zou in zijn directheid het conflict niet schuwen, maar ik doe het op míjn manier. Ik probeer ook met hém mee te denken. Omdat ik weet dat hij meestal primair reageert, zeg ik 
weleens tegen hem dat hij het mailtje waarin hij zijn ongenoegen over iets heeft geuit beter eerst nog even naar mij kan sturen. Dan kijk ik of daar niet de scherpste kantjes vanaf kunnen worden gevijld, voordat hij het verstuurt.” (lacht) “Toch is Victor geen open boek. Net als ik heeft hij de neiging om als hij ergens mee zit het zélf op te lossen. Het blijft een zoektocht om daar het juiste midden in te vinden. Ik merk namelijk ook dat door ons drukke bestaan dingen soms te lang onbesproken blijven, waardoor het er ineens uit knalt. En dan is hij niet de enige die explodeert.”

Complimenteus

“Het rare is dat wanneer anderen kritiek op me 
hebben, ik vaak om mezelf kan lachen, maar als Victor een kleine huishoudelijke irritatie uitspreekt, ik daar heel boos om kan worden. Terwijl hij trouwens 
gewoon de afwasmachine uitruimt en heerlijk voor me kookt als ik een lange drukke dag heb gehad. Wanneer zijn werk dat toelaat uiteraard. Zeker als hij draaidagen heeft, moeten we de agenda’s trekken om ervoor te zorgen dat we samen iets leuks kunnen doen.

We gaan graag naar de bioscoop, het theater of een expositie, maar vinden het ook heerlijk om samen op de bank series te kijken. Het stuklopen van zijn huwelijk met de moeder van zijn oudste twee kinderen heeft Victor doen beseffen dat je een relatie nooit als vanzelfsprekend mag beschouwen. Daar pluk ik de vruchten van, want hij is erg complimenteus.”

Trouwen

“Overigens kan ik goed opschieten met zijn ex-vrouw en twee al volwassen kinderen. Op verjaardagen komen we altijd bij elkaar. Onze vijfjarige dochter Robin is heel leergierig en luistert met plezier naar Victor, die haar graag van alles uitlegt. Hij is een zorgzame vader. Met zijn romantische inborst riep Victor toen we elkaar pas kenden al snel dat hij met me wilde trouwen. Het is er nooit van gekomen. We hebben een samen-levingscontract, dus alles is geregeld. Ik zit niet smachtend te wachten op een aanzoek hoor, maar zo’n groot feest lijkt me best leuk. Victor ook, we hebben het er af en toe wel over. Dus mocht hij me nog eens vragen, dan zeg ik zeker ja.”

Dit artikel verscheen eerder in Margriet 2019-02. Je kunt deze editie nabestellen via magazine.nl.

Interview | Mieke van Wijk
Fotografie | Marloes Bosch, Michel Schnater,

Artikelen van Margriet ontvangen in je mailbox? Schrijf je in op margriet.nl/nieuwsbrief.