Simone en haar maatje Paul: ‘We zijn geen broer en zus, maar het begint erop te lijken’

Deel dit artikel:

De dag nadat haar man Guus overleed, stond Paul de Leeuw (56) met een pan eten bij Simone Kleinsma (60) op de stoep. Zijn steun en het gezamenlijke verdriet hebben hun jarenlange vriendschap verdiept.

Zijn er momenten dat je even niet aan hem denkt?

De vraag blijft een paar seconden in de lucht hangen voor Simone antwoord geeft. Het is nog geen anderhalf jaar na de plotselinge dood van haar man, televisieregisseur Guus Verstraete (69), met wie ze 31 jaar samen was. We zitten in de keuken van een Amsterdamse fotostudio, waar zojuist de 
foto’s bij dit interview zijn gemaakt. Op verzoek van Simone samen met Paul, haar bijna-buurman in Blaricum, steun en toeverlaat en jarenlange vriend van Guus, die veel van zijn tv-shows regisseerde. Er zijn nog maar weinig momenten dat ze niet aan Guus denkt, antwoordt Simone. “Hij is er gewoon en dat vind ik heel prettig.” Maar dan vertelt ze over de brieven die ze hem schrijft, ter vervanging van de gesprekken die ze met hem voerde. “Een paar weken geleden schreef ik opeens: ‘Waar ben je? Je drijft weg. Dat wil ik niet.’ Er is waarschijnlijk toch een moment geweest dat ik hem niet meer voelde. Ik weet dat dat steeds vaker zal gebeuren, maar nu wil ik dat nog niet.”

Het is dus niet verwonderlijk dat Guus in dit gesprek nooit ver weg is. Toch is er voor Simone wel een nieuwe fase aangebroken. “Hoofdstuk twee,” noemt ze die. “Na het overlijden van Guus heb ik een jaar overleefd, dat noem ik hoofdstuk één. De dag nadat hij een jaar dood was, dacht ik: nu komt hij echt niet meer terug – dat gevoel had ik wél heel lang – en moet ik het leven alleen gaan uitvinden. Daar horen nieuwe projecten bij, zoals het gasthoofdredacteurschap van Margriet.”

Waarom wilde je dit interview met Paul doen?

Paul: “Niemand anders kon.” Ze lachen. Simone: “Paul is al heel lang in mijn leven. We hebben elkaar niet altijd zo veel gezien als nu, maar dat was bij hem nooit erg. Als we elkaar weer tegenkwamen, was het meteen goed en pakten we de draad weer op. Het afgelopen jaar heb ik ontzettend veel steun aan hem gehad. Onze vriendschap is nog hechter en dieper geworden.”
Paul: “We zijn geen broer en zus, maar het begint erop te lijken. We appen en bellen veel en zien elkaar zo vaak mogelijk. We zijn vrienden geworden tijdens de opnames van Sterrenslag in 1987. Volgens mij kenden we elkaar daarvoor al, maar tijdens die draaiweekenden in de Efteling is er iets tussen ons ontstaan. Ik presenteerde, Guus regisseerde en Moon (Pauls koosnaam voor Simone, red.) was in die tijd net zijn vriendin en kwam vaak mee.” Simone: “Ik was verliefd en reed met m’n autootje achter Guus aan. ’s Nachts gingen we dan drinken, pianospelen en heel veel lachen. Humor is belangrijk in de vriendschap tussen Paul en mij, vooral zelfspot.”

Kunnen jullie alweer goed lachen samen, na dit verdrietige jaar?

Paul: “Ik weet nog dat je me vertelde dat je voor het eerst weer keihard had gelachen. Vorig jaar zomer, je had achter een bootje 
gehangen…” Simone: “O ja! Ik had op zo’n pannenkoek achter een speedbootje gelegen. Veel te hard, benen alle kanten op… Ik kreeg vreselijk de slappe lach en vond dat zó bevrijdend. Het is broos, dat plezier, maar fijn dat het er weer is. Tijdens de fotoshoot net hebben we samen ook gelachen. Ik voel me daar gelukkig niet schuldig over. Toch kan ik niet zeggen dat ik het leven alweer leuk vind. Ik lach, sta rechtop, probeer in mijn kracht te blijven en door te gaan, maar denk nog heel vaak: is dit het nou? Als ik ’s avonds thuiskom van de voorstelling, bijvoorbeeld. Ik schenk wel een glas wijn voor mezelf in en ga even zitten, maar dat deden we altijd samen. Guus wachtte op me, heel gezellig, en dan namen we de dag en de wereld door.” Paul: “Laatst vertrokken we in twee groepen van een feestje naar huis. Moon zat niet bij mij in de groep en daar had ik de pest in, omdat ik weet dat ze dan alleen thuiskomt. Ik was graag nog even met haar mee naar binnen gegaan.”

Interview | Bas Maliepaard
Fotografie | Iris Planting
Styling | 
Inge Holkenborg (Simone), Els Haaker (Paul)
Visagie | Leco van Zadelhoff

Het hele interview is te lezen in Margriet 2018-38, deze is te bestellen via Magazine.nl.

Interview: Simone Kleinsma over haar speciale band met Paul de Leeuw

Artikelen van Margriet.nl ontvangen in je mailbox? Schrijf je in op Margriet.nl/nieuwsbrief