Renée van Wegberg staat nu als zichzélf op het podium: ‘Het is goed dat ik dit ben gaan doen’

Deel dit artikel:

Mooie liedjes zingen, dat is wat zangeres en musicalster Renée van Wegberg (35) wilde. Geen rol dus, maar zingen wat zij mooi vindt. En vertellen wat die liedjes voor haar betekenen, want het is tijd dat ze zichzelf laat zien.

Een paar jaar geleden had ze het nog niet gekund. Of misschien niet eens gedurfd. Ze speelde prachtige rollen – ze kroop onder meer in de huid van Liesbeth List, in de gelijknamige musical – maar in een avondvullend concert als jezelf op dat podium staan is toch wel even iets anders. Maar nu is ze volwassener, staat ze meer in haar kracht en is ze kwetsbaarder. “Daar gingen pijnlijke momenten aan vooraf, maar die heb je nu eenmaal nodig om te groeien.”

Renée van Wegberg

Met de theatershow Renée van Wegberg zingt List, Shaffy & Piaf tourt ze nu langs de Nederlandse theaters. En dat doet ze op haar eigen manier. Natuurlijk zingt ze de mooiste chansons van deze drie grote artiesten, maar ze laat ook zichzelf zien. Want naast zingen vertelt ze over haar angsten, moeilijke momenten, maar ook de liefde voor het leven. En daardoor krijgen de liedjes net even een andere lading.

Hoe was dat, die eerste keer dat je als jezelf op het podium stond?

“Dat voelde vertrouwd én spannend. Ik stond alleen, of nou ja, ik heb natuurlijk wel een hele band achter me staan, maar ik stond voor het publiek en dacht: nu gaan jullie zien wie ik ben. Wie ik écht ben. En natuurlijk ben ik dan ook zenuwachtig. Vinden mensen het mooi hoe ik de liedjes vertolk? Begrijpen ze de verhalen die ik vertel? Het is voor het eerst dat ik een one woman-show doe, dus ik stond misschien ook wel een tikje scherp afgesteld. Het voelt een beetje alsof je iedereen op jouw feest het naar de zin wil maken. Ken je dat? Dat je iedereen de juiste aandacht wil geven en zorgen dat ze genoeg te eten en drinken hebben?”

“Na afloop was iedereen enthousiast. Ze waren geraakt en vonden het mooi en ontroerend. Toen pas kon ik ontspannen en kwam ook de berusting: het is goed dat ik dit ben gaan doen. Daarna konden we doorpakken. Die eerste voorstellingen zijn altijd try-outs. Dat is eigenlijk een soort oefenen met publiek. Die speeltijd is heerlijk. Het maakt dat je je programma kunt testen en kunt bijschaven. Op de première waren er daardoor geen zenuwen. Ik was eerder heel bewust: wat bijzonder dat ik dit mag en kan doen.”

Je hebt eerder Liesbeth List gespeeld, nu zing je haar nummers. Wat maakt het deze keer anders?

“De liedjes die ik zing, ook die van Piaf en Shaffy, kennen we allemaal. Voor mij is er echter een verschil als ik die nummers als Liesbeth zing of als mezelf. Liesbeth was een rol, ik kende haar door en door omdat ik haar had bestudeerd. En dus zong ik de liedjes ook zoals zij dat deed. Nu laat ik dat los. Ik zing een nummer van List, maar bén niet List. Die verschillen zitten in kleine dingen, ik heb bijvoorbeeld een andere timing en geef er, samen met mijn band, een eigen kleur aan.”

List, Shaffy en Piaf  hadden een behoorlijk heftig leven. Staat dat ver van je af?

“Ik ben geboren en getogen in Horst, een klein dorp in Limburg. Het was een heel fijne en veilige jeugd. Ik had – en heb – een ontzettend goede band met mijn ouders. Ze hebben me altijd gestimuleerd om te doen wat ik wil doen, om mijn hart te volgen. Dat is fijn voor een meisje dat alleen maar wilde zingen. Ik kom nog graag thuis. Mijn moeder kan heerlijk koken, als ik thuis ben staat er ook altijd een bord eten voor me klaar. Zo’n veilig nest betekent overigens niet dat ik geen moeilijke en pijnlijke momenten in mijn leven heb gehad. Mijn scheiding van de vader van mijn zoon was heel pijnlijk en verdrietig. Je gaat toch samen het avontuur aan om dat voor altijd te doen. Dan is het moeilijk om te concluderen dat het anders loopt dan je voor ogen had. Ik vond dat heftig en het is ook wel een rouwproces geweest. Ik moest afscheid nemen van het leven dat ik tot dan voor me had gezien. Voor mijn gevoel had ik gefaald.”

Hoe verwerk je zo’n rouwproces van een scheiding?

“Door er eigenlijk vol in te gaan en het aan te gaan. Het belangrijkste is dat je naar jezelf kunt luisteren en eerlijk tegen jezelf durft te zijn. Toen ik dat deed, realiseerde ik me ook dat je alles kunt overwinnen als je van jezelf kunt houden. Dat klinkt misschien heel zweverig, maar is eigenlijk niks anders dan goed voor jezelf zorgen en luisteren naar je hart: wat wil je? Wat is belangrijk voor je? Als je dat doet kun je namelijk ook de allerleukste moeder, partner, vrouw zijn.”

Kon je daarom ook nu pas als Renée op het podium staan en niet als Renée de actrice?

“Ik heb daar inderdaad in moeten groeien. Een rol is ook een mooi muurtje waar je je een beetje achter kunt verschuilen. In een rol kun je alles uitvergroten of juist klein maken. Je kunt dingen doen en zeggen die je in het dagelijkse leven nooit zou doen. Dat maakt acteren ook zo ontzettend leuk. Maar als jezelf op het podium gaan staan, dat boort een nieuwe laag aan in jou als persoon: wie ben ik? Wat wil ik laten zien?”

En is dat gelukt?

“Ik heb de neiging om voorzichtig te zijn, dus dat ik mijn gevoelens en emoties laat zien, daar heb ik wel aan moeten wennen. En hoewel laten zien dat ik niet perfect ben eng is, is het wel goed om te doen. Ik heb moeten leren om te zeggen waar het op staat. Dat is gelukt, ik draai er niet meer om heen. In die zin kan ik mezelf ook echt goed laten zien in de voorstelling.”

De liedjes van Piaf zijn in het Frans. Scoorde je tienen vroeger op school?

“De grap is dat ik helemaal niet goed was in Frans. Ik ben bijna voor mijn examen gezakt omdat ik Frans zo slecht had gemaakt. Ik had ook nooit gedacht dat ik Franse liedjes zou gaan zingen. Ik ontdekte dat de taal me eigenlijk best goed afging toen ik in de voorstelling Kinderen geen bezwaar een Française moest spelen. Ik had een monoloog in het Frans en dat lukte snel om foutloos op te zeggen.”

Jouw vriend Berry speelt in je band, hoe leuk is het om samen op het podium te staan?

“Ontzettend leuk. Ik heb ook geen moment getwijfeld of hij het moest doen. Niet alleen is hij een geweldige bassist, hij laat mij als mens ongelooflijk in mijn kracht staan. Dus ik wilde hem er ook gewoon bij hebben. Het was nog heel even de vraag of dat ging lukken. Toen we net in ons nieuwe huis woonden, hebben we brand gehad. De vlam sloeg in de pan en toen het niet lukte om het te doven heeft hij de pan uit het huis weten te krijgen.”

“Dat was de redding, anders was waarschijnlijk het hele huis afgebrand. Al liep het voor hem minder goed af. Hij verbrandde beide handen. Voor een bassist is dat funest natuurlijk. Hij heeft huidtransplantatie gehad en moest maanden revalideren. Een zware en intensieve periode. Het was heel spannend of hij op tijd hersteld was. De dag voor de première zei hij: ‘Ik kan alles weer’. Alleen al daarom was die première zo ontzettend bijzonder voor ons.”

Wordt er dan ook geflirt op het podium?

Lachend: “Nou en of. Ik kijk af en toe achterom om hem een knipoog te geven. Maar ik flirt ook met het publiek, dat hoort er natuurlijk een beetje bij.”

Benieuwd naar de show van Renée?
Op Margriet Winterfair geeft de zangeres een klein voorproefje. Heb je nog geen kaarten?

Profiteer (nu het nog kan) van €4 korting en bestel ze direct voor maar € 16,50 i.p.v. € 20,50!

 

In ‘List, Shaffy & Piaf’ zingt Musical Award Winnaar (2018) Renée van Wegberg wederom het rijke oeuvre van haar favoriete artiesten, waaronder Liesbeth List, Ramses Shaffy en Edith Piaf. Kijk hier voor meer informatie en de speellijst.

Tekst | Saskia Smith
Beeld | Robin Kamphuis