Relatietherapie: ‘Hij kan z’n handen niet thuis houden’

Deel dit artikel:

Pinterest

Esther (48) weet niet goed wat ze aanmoet met de aantijgingen tegen haar man – en de vader van haar zoons – Albert. Wél dat ze er genoeg van heeft. “Hij blijkt zijn handen niet thuis te kunnen houden. Zijn mannelijke collega’s houden hem ook niet langer de hand boven het hoofd.”

Verhaal uit de praktijk van psycholoog en relatietherapeut Annette Heffels

“Ik heb altijd geweten dat Albert een flirt was”, zegt Esther. “Hij is gek op vrouwen. We hebben er in de loop van de jaren vaker woorden over gehad. Ik vond dat hij op feestjes te veel aandacht besteedde aan andere vrouwen. Ik was niet zozeer jaloers, maar vond dat gênant. Het gaf mij het het gevoel dat anderen het zielig vonden voor mij. Ik heb me nooit echt zorgen gemaakt dat hij voor iemand anders zou kiezen. Nu nog niet. Ik weet alleen niet of ik nog wel bij hem wil blijven na wat er gebeurd is.”

Seksuele intimidatie

“Albert is op zijn werk tijdelijk op non-actief gezet, terwijl een onderzoek naar hem loopt. Afhankelijk van de uitkomst daarvan wordt beslist of hij terug mag komen of ontslagen wordt. Het ziet er niet goed voor hem uit. Een vrouwelijke collega heeft een klacht ingediend omdat Albert opmerkingen had gemaakt over haar uiterlijk. Hij had gezegd dat hij haar zo sexy vond. Ook had hij vaker tegen zich aan getrokken en gezoend. Op haar mond, zogenaamd om haar te bedanken als ze iets goed had gedaan. Ze heeft het er kennelijk met andere vrouwen in het bedrijf over gehad… Want die voelden zich op dat moment gesteund om ook hun verhaal over hem te vertellen.”

Relatie met een stagiaire

“Hij bleek bekend te staan als iemand die zijn handen niet thuis kon houden bij vrouwelijk personeel. Toen kwam ook weer naar boven dat hij eerder iets met een stagiaire had gehad. Het is toen gebleven bij een ernstig gesprek met zijn directeur en dat meisje is vertrokken. Ik heb daar toen niet zoveel van meegekregen. Albert heeft mij verteld dat dat meisje verliefd op hem was en avances maakte en dat daardoor de samenwerking moeilijk werd. Ik geloofde zijn verhaal. Ik wilde hem graag geloven. Maar heb hem toen wel gewaarschuwd. Zijn makkelijke manier van met vrouwen omgaan – en hen aanraken – kan verkeerd begrepen worden. Zeker door zo’n jong meisje.”

De waarheid

“Ook nu kwam hij met het verhaal dat het natuurlijk allemaal te maken had met #MeToo. Dat je nu plotseling helemaal niks meer spontaan kon doen. Ik kon daar eerst nog wel in meegaan. Hij vertelde dat hij inderdaad wel eens een arm om die vrouw heen geslagen had. En dat hij haar wel eens een kus had gegeven, na een heel lastige klus. Maar toen kwamen er steeds meer verhalen en werd hij voorlopig geschorst. Toen ben ik door gaan vragen. Eerst bij hem, maar daar werd ik niet veel wijzer van, hij bleef ontkennen.

Vervolgens ben ik met een collega gaan praten, met wie we bevriend zijn. Er bleek dus echt wel wat meer te zijn gebeurd. Zijn mannelijke collega’s hebben hem lang de hand boven het hoofd gehouden, maar nu niet meer. Ik ben vooral heel boos op hem. Dat hij dit gedaan heeft en dacht dat hij daarmee weg zou komen. Bovendien schaam ik me, want een heleboel mensen weten dit natuurlijk en er wordt over gekletst.”

‘Ik heb niemand verkracht’

“Voor alle duidelijkheid”, haakt Albert in op het verhaal van zijn vrouw Esther… “Ik heb niemand verkracht en naar mijn idee ook niemand gedwongen tot iets waar ze niet voor in waren. Wat betreft het verhaal van de dame die deze klacht tegen mij heeft ingediend: zo ben ik nu eenmaal. Ik sla makkelijk een arm om iemand heen, of het nou en vrouw of een man is. En ze heeft nooit tegen mij gezegd dat ze dat vervelend vond.

Als ik haar een knuffel gaf of een compliment maakte, gaf ze me de indruk dat ze het best kon appreciëren. Bovendien kleedde ze zich nogal uitdagend en dan moet je niet vreemd opkijken als daar wat van gezegd wordt. Als ze duidelijk was geweest tegen mij, dat ze daar niet van gediend was, had ik echt wel afstand gehouden. Nu blijkt ze achteraf beweerd te hebben dat ze dat niet durfde. Omdat ik haar baas was en omdat ze niet ‘flauw’ wilde doen. Dus heeft ze haar moment afgewacht en mij op deze achterbakse manier beschuldigd, in plaats van er met mij over te praten. Ik weet daarom zeker dat ze me een kunstje heeft geflikt en dat er meer aan de hand is.”

Excuses aanbieden

“Ze had me gevraagd om een hogere salarisschaal, omdat ze naast haar gewone werk er wat bij had gedaan. Ik heb gezegd dat dat er op dat moment nog niet inzat. Niet zo lang daarna kreeg ik die klacht aan mijn broek. Ik weet ook zeker dat ze met de anderen is gaan praten over mij en dat die zich toen zogenaamd ook van alles zijn gaan herinneren. Het past natuurlijk ook allemaal in dat MeToo gebeuren.

Mijn baas ziet dat ook zo. Hij heeft eerlijk tegen mij gezegd dat hij het zich nu niet kan veroorloven om dit te laten passeren. Iedereen is natuurlijk bang dat mensen er de pers bijhalen en dan is er natuurlijk alle begrip voor het zogenaamde slachtoffer. Dus hebben we besproken dat ik me een tijdje gedeisd houdt, terwijl er gesprekken zijn met de zogenaamde slachtoffers. Ik ben bereid om iedereen mijn excuses aan te bieden, als ik iets gedaan heb waar zij niet van gediend waren. En voortaan zal ik echt wel afstand houden.”

Steun van Esther

“Ik vind het nog het ergste voor mijn Esther en de jongens. Want er wordt natuurlijk volop gekletst en zij hebben daar last van. Wat ik wel moeilijk vind is dat Esther niet echt achter me staat. Ik merk zelfs dat ze geneigd is om eerder anderen dan mij te geloven en dat doet me pijn. Vooral omdat ik haar steun juist nu heel erg nodig heb.”

Totale eerlijkheid

“In de gesprekken die ik heb met Esther en Albert wordt al snel duidelijk dat het enige dat deze relatie kan redden is totale eerlijkheid van de kant van Albert”, concludeert therapeut Annette. “Tot nu toe heeft Esther in deze affaire steeds pas met stukjes en beetjes iets te horen gekregen van Albert als ze het al wist. Bijvoorbeeld vanuit een gesprek met de collega/vriend of door een eerste verslag van een vertrouwenspersoon, die door het bedrijf was gevraagd te praten met de vrouwen die een klacht hadden ingediend. Wanneer ze hem confronteerde met deze informatie bleef Albert bagatelliseren wat er gebeurd was. Hij hield vast aan zijn theorie dat het allemaal opzet was en een poging van een rancuneuze medewerkster om hem in diskrediet te brengen.”

‘Hij ziet zichzelf als slachtoffer’

“Tegenover Esther uitte hij zich eerder beschuldigend, dan dat hij begrip toonde voor het feit dat zij zich bedrogen voelde door hem. Hij verweet haar dat ze niet achter hem stond, terwijl hij haar naar zijn gevoel nog nooit bedrogen heeft. Het feit dat hij voortdurend heeft ontkend wat er gebeurd is, ziet hij niet als bedriegen of oneerlijkheid.

Hij heeft zijn gedrag nooit ervaren als seksuele intimidatie en dat was het ook niet, volgens hem. Albert is altijd iemand geweest die heel fysiek met mensen omging en dat was nooit een probleem. Hij ziet zichzelf als slachtoffer nu ‘plotseling’, zoals hij het uitdrukt, ‘elke rancuneuze medewerker de kans krijgt om de meest idiote beschuldigingen rond te strooien’; die vervolgens meteen geloofd worden.”

Zelf uitgelokt

“Sinds MeToo is iedereen volgens hem bang om de vraag te stellen of zo iemand wel de waarheid spreekt en of ze het ‘zogenaamde grens overschrijdende gedrag’ niet zelf heeft uitgelokt.

Ik moet eerlijk zeggen dat ik geleidelijk aan meer moeite krijg om begrip te tonen voor Albert. En realiseer me dat hij bang is om Esther te verliezen en misschien ook nog zijn baan en dat hij vanuit die angst van zich afslaat. Ik probeer bij die angst te komen, omdat ik merk dat hij Esther hierdoor steeds meer van zich vervreemdt.”

Respectloos

“Het lukt me echter niet om door zijn verdediging heen te komen. Hij blijft bij zijn complottheorie en bij zijn overtuiging dat hem geen blaam treft en dat Esther hem zou moeten steunen. Uiteindelijk is het Esther die zegt dat ze afstand wil.

Ze merkt dat haar vertrouwen te zeer beschadigd is en dat ze niet verder wil met Albert. Ze heeft het gevoel dat ze deze man, die elke eigen verantwoordelijkheid afwijst en weigert zich te verplaatsen in hoe anderen zijn gedrag ervaren hebben, niet kent. Dat ook haar zoons vragen stellen waarop ze van hun vader geen duidelijk antwoord krijgen, sterkt haar in haar besluit. Ze wil dat haar zoons leren dat ze respectvol met vrouwen omgaan en dat het gedrag van hun vader niet respectvol is. Niet naar zijn collega’s en niet naar haar.”

Beeld | iStock

Artikelen van Margriet ontvangen in je mailbox? Schrijf je in op margriet.nl/nieuwsbrief.

Dit artikel verscheen eerder in Margriet 2018-47. Je kunt deze editie nabestellen via magazine.nl.